Elo

Nafarroa Garaiko udalerria

Elo[3][a] Euskal Herriko udalerri bat da, Nafarroa Garaia lurraldean kokatuta. Zangozako merindadean eta Pirinioaurrea eskualdean dago, Iruñea hiriburutik 18,7 kilometrora. Altuera 486 eta 1286 metro artekoa da, eta 22,61 km²-ko azalera hartzen du. 2021 urtea 480 biztanle zituen.

Elo
 Nafarroa Garaia, Euskal Herria
NFA - Ibargoiti (1).jpg
Herria eta Higa mendia airetik ikusitak
Elo bandera
Bandera

Elo armarria
Armarria


Kokapena
Herrialdea Euskal Herria
Lurraldea Nafarroa Garaia
MerindadeaEscudo de Sangüesa.svg Zangoza
EskualdeaPirinioaurrea
Administrazioa
Estatua Espainia
Erkidegoa Nafarroa
BarrutiaAgoitz
MankomunitateaIruñerria
Izen ofizialaEloko bandera.svg Monreal/Elo
Alkatea
(2019-2023)
Jose Manuel Garcia Arostegui
(Elkarrekin Elotik)
Posta kodea31471
INE kodea31172
Herritarraeloar
Geografia
Koordenatuak42°42′22″N 1°31′23″W / 42.70606128°N 1.52297778°W / 42.70606128; -1.5229777842°42′22″N 1°31′23″W / 42.70606128°N 1.52297778°W / 42.70606128; -1.52297778
Azalera22,61 km²
Garaiera486-1286 metro
Distantzia18,7 km (Iruñetik)
Demografia
Biztanleria480 (2021: Green Arrow Up.svg 8)
alt_left 220 (%45.8)258 (%53.8) alt_right
Dentsitatea21,23 biztanle/km²
Zahartzea[1]% 28,3
Ugalkortasuna[1]‰ 45,45
Ekonomia
Jarduera[1]% 84,62 (2011)
Desberdintasuna[1]% 0 (2011)
Langabezia[1]% 9,37 (2013)
Euskara
Eremuaeremu ez-euskalduna
Euskaldunak[1][2]% 6,30 (2018: Green Arrow Up.svg %3,22)
Datu gehigarriak
Sorrera1149 (independentzia)
Webguneawww.monrealnavarra.es

Ibargoitin dagoen herri txiki bat da, Iruñea eta Zangoza arteko korridorea. Erdi Aroan garrantzi handia izan zuen, bai estrategikoa bai hiribildua. Higa, Eloko mendi nagusia, Iruñerriko gailur nabarmenetako bat da. Erdi Aroko hiria herriko tontorrearen inguruan dago. Bertan, Eloko gaztelua zegoen, urbanizazio berrien eta Elortz ibaiaren artean. Bertan, Donejakue bidea zeharkatzen duen Erdi Aroko zubia nabarmentzen da.

Ibargoiti ibarrena zen administratiboki 1149ra, udalerri independente batean sortu zenetik. Elo Nafarroako Gorteetan jarlekudun hiria izan zen. Bertako biztanleak eloarrak dira.


Somportetik Muszla Jakuba.svg  Donejakue bidea
Aragoiko bidea
Donejakuera
Getze
(2,5 km)
 Font Awesome 5 solid chevron-left.svg  Elo  Font Awesome 5 solid chevron-right.svg  Iharnotz
(4,3 km)


IzenaAldatu

Elo beste hizkuntza batzuetan ere ezagutzen da, hala nola:

Gainera, toponimoa hainbat modutan agertu da historian zehar:[4]

  • Mons Regalis en Elo (1000)
  • Monte Realle (1149)
  • Mont Reyal (1171)
  • Monte Regale (1185)
  • Monte-Regali (1188)
  • Mont Real (1224)
  • Montreal (1234)
  • Montis Regalis (1236)
  • Montem Regalem (1237)
  • Monreal (1254)
  • Montreal (1269)
  • Monrreal (1311)
  • Montrreal (1366)
  • Monreal (1534)
  • Elo (1600)
  • Monreal (1638)
  • Monreal (1765)
  • Monreal (1829)
  • Elo (1912)
  • Monreal (1961)
  • Elo (1974)

EtimologiaAldatu

Lekuizen horrek azalpen zaila du. Lekukotasun dezente daude horren fede ematen dutenak. Josef Moretek bere liburuan idatzi zuen Elo herri honen jatorrizko izen baskoia zela. XVI. mendean dokumentatuta dago, halaber, Tebastik Elora zihoan bideak Elobidea ("Elorako bidea") izena zuela. Horrek ez du ofizialtasunik izan beti, eta XIX. mendearen lehen erdian euskara erabiltzeari utzi zitzaionean ere euskara erabiltzeari utzi zitzaion. Hala ere, beti izan da herriaren antzinako euskal izena zelako kontzientzia eta horregatik Euskaltzaindiak XX. mendearen bigarren erdian hartu zuen herriaren euskarazko izen formaltzat. Gaur egun Nafarroa Garaian dagoen zonakatze linguistikoaren arabera, Elo gaur egun Nafarroako zonaldean geratzen da, non euskararen gorakada nabarmena dagoen, Iruñerriko gainerako eremuetan bezala.

Elo toponimoa etimologia enigmatikokoa da. Batzuek "elorri" hitzarekin lotu dute. Julio Caro Barojak, hala ere, Eilo edo Elo izeneko antroponimotzat jo zuen, Erdi Aroko Araban ohikoa. Caro Barojak "Elo Bellacoz" izeneko emakume bat, Mena Haranekoa, "Eylon" delako bat, Arabako kondea izandakoa, eta "Ele" akitaniar jainkoa aipatu zituen bere lanetan, Elo herriarekin lotura izan zezaketen izen gisa.

Toponimo erromantzeari dagokionez (okzitanieraz/gaskoiz eta nafar erromantzez, Nafarroako Erresumako beste bi hizkuntzak), "Erregearen mendia" esan nahi du. Herri honi buruz idatzitako lehen erreferentziak forma desberdinetakoak dira: Mone Real, Monrreal, Mont Real, Monte Real, Monte Realle, Monte Regale... Gero, azkenean, Monreal forma apokopatua nagusitu zen, Aro Modernoan Nafarroa Garaiera iritsi aurreko formak gaztelaniaz hartu ondoren.

Hainbat teoria daude Eloren ordezko eta ondorengo izendapen horren sorrerari buruz. Josef Moretek idatzita utzi zuen izena gehitu eta gazteluz gotortzeagatik zela, erregeren baten ordenako gorentasun batean. Hiribilduaren izenari eman zaion beste azalpen tradizionalak dio Alaizko gailurretatik hegoalderantz mendiak errealengokoak zirela. Nafarroako errege-erreginek ehizarako erabili zituzten mendi horiek.

EzaugarriakAldatu

ArmarriaAldatu

Eloko armarriak honako blasoi hau du:[5]

« Armarri koroatua eta kuartelatua: lehen eta laugarren hondo gorri batez eta aurrean hiru dorreko gaztelu hori batez osatuta dago, bigarren eta hirugarren hondo hori batez eta aurrean erauzitako haritz berde batez osatuta dago. »

BanderaAldatu

Eloko banderak Eloko armarria dauka hondo gorri baten gainean.

GeografiaAldatu

Elo Ibargoiti ibarran dago, baina udalerri independente da.

MugakideakAldatu

Inguru naturala eta kokapenaAldatu

Udal-administrazio apartekoa badu ere, ibar aldetik Ibargoitiren zati da, Elortz ibaiko ibarraren goiko zatiarena alegia.

Higa mendia, batzuetan herriaren izenean oinarrituta "Elomendi" izenaz ere ezaguna dena oso-osorik udalerri honetan dugu; 1289 metrorekin Alaizko mendilerroaren tontor nagusia dena.

Bertzela, herria Nafarroa erdialde-ekialdean kokatuta dago. N-240 errepidetik gertu Jakako norabidean.

Klima eta landarediaAldatu

Elok klima azpimediterraneoa dauka, eta urteko batez besteko tenperatura aldakorra da, 12 gradu herrigunean eta 10 herriko gunerik menditsuenetan. Prezipitazioak nahiko urriak dira udan baina ugariak gainontzeko urtaroetan, guztira 950mm inguru jausten dira urtero 110 egunetan.

Udalerriko landarediaren erdia baino gehiago ameztiek osatzen dute. Duela mende asko, Elo gehiena estaltzen zuten arren, gizakiaren eraginez asko murriztu da. Birlandatutako zuhaitzak 229 hektarea osatzen dituzte. Horrez gain, Izaga haitzaren inguruetan pagadiren bat aurki daiteke.

Estazio meteorologikoakAldatu

Elon dagoen, itsasoaren mailatik 528 metrora, Nafarroako Gobernuak 1929n jarritako estazio meteorologikoa dago.[6] Udalerriko adierazgarriena da, haran berean baitago, 4 kilometro eskasera.


      Datu klimatikoak (Elo, 1984-2020)      
 Hila   Urt   Ots   Mar   Api   Mai   Eka   Uzt   Abu   Ira   Urr   Aza   Abe   Urtekoa 
Erregistraturiko tenperatura maximoa (°C) 19.0 22.5 25.0 27.5 35.0 40.0 40.0 41.0 37.5 30.5 23.0 19.5 41.0
Batez besteko tenperatura maximoa (°C) 8.7 10.5 13.8 15.9 20.1 24.8 28.1 28.5 24.2 18.9 12.5 9.4 17.9
Batez besteko tenperatura (ºC) 5.4 6.5 9.0 11.0 14.5 18.5 21.2 21.5 18.2 14.2 9.1 6.1 12.9
Batez besteko tenperatura minimoa (°C) 2.1 2.5 4.3 6.0 9.0 12.2 14.4 14.6 12.1 9.4 5.7 2.8 7.9
Erregistraturiko tenperatura minimoa (°C) -12.0 -8.5 -10.0 -1.5 0.0 3.0 7.0 5.0 3.0 -1.0 -5.5 -9.5 -12.0
Batez besteko prezipitazioa (mm) 80.4 69.2 74.0 84.5 69.1 53.1 40.1 33.9 52.9 80.9 101.4 77.9 817.4
Prezipitazio maximoa 24 ordutan (mm) 57.6 46.0 69.3 56.8 56.2 69.1 59.3 98.3 93.0 74.5 64.5 65.5 98.3
Prezipitazio egunak (≥ 1 mm) 12.7 10.9 10.5 12.4 10.8 6.9 5.3 5.1 7.2 10.0 12.8 11.5 115.8
Elur egunak (≥ 1 mm) 1.7 2.6 1.6 0.6 0.1 0.0 0.0 0.0 0.0 0.1 0.5 1.2 8.3
Iturria: Nafarroako klimatologia zerbitzua[7]

HistoriaAldatu

Amaieran, Brontze Aroko 26 tresna leundu aurkitu dira, bai eta aire zabaleko eta Eneolitiko-Brontze garaiko ebidentziak dituzten harkaitzen babeseko hainbat kokaleku ere; eta Higa mendiaren hegaletan, bi hilobi aurkitu dira, garai berekoak.

Erdi AroaAldatu

1149an Gartzia V.a Ramiritz, Nafarroako erregeak, Lizarrako forua eman zien Eloko biztanleei. 1271n Henrike I.ak berretsi zuen; foruak, zintzotasunak, pribilegioak eta ohiturak berresteaz gain, Antso VII.a Azkarrak, Tibalt I.ak eta Tibalt II.ak egindako "indarrak" desegingo zituela agindu zuen, eta txanponari eusteko konpromisoa hartu zuen. Hiribildu on gisa, Nafarroako Erresumako Gorteetan esertzeko eskubidea izan zuen beti. Erdi Aroan juduen gutxiengo txiki bat bizi izan zen bertan.[8]

1276ko maiatzaren 5ean, Eloko kontzejuak leialtasun eta obedientzia zin egin zien Joanes I.ari eta Eustache de Beaumarchais gobernadoreari. 1276an hitzarmen batzuk sinatu ziren Elon Gillen Hunalt Lantarrekoa, Gartzea Martinitz Urizkoa eta Semen Sotetze zaldunen artean, Eustache de Beaumarchais, Nafarroako gobernadorearen izenean, alde batetik, eta Errolan Peritz Erantsusikoa, Eloko gazteluko alkaidearen. Akordio horren arabera, alkaideak ez lieke gaztelu horretan sartzen utziko Gaztelako erregeari eta bertako jendeari, ez Gontzalo Ibainitz Baztangoa, Joan Gontzalitz, haren seme Gartzea Almorabide eta Joan Bidaurrekoari, ez eta Nafarroako erreginaren etsai den inori ere.

1307ko urriaren 20an, Lizarran, Luis I.a Hutinek foruak gorde eta kontraforuak desegingo zituela agindu zuen, txanponik ez "aldatzeko" promesa errepikatuz.

Jose Yanguas Mirandak jasotzen duenez, Eloko bizilagunek 1344ko udal-lege bat zuten ("paramendu" izenekoa). Lege horren arabera, eloar batek beste eloar bat hiltzen bazuen, hil egin behar zuen. Hala ere, hildako pertsona ez bazen eloarra, ez zen arau hori bete behar. Hala, Martin Gartziari Pedro Martinitzen heriotza leporatzen ziotenean, eta heriotza zigorra jasotzeko beldurrez, alkatearengana eta zinpekoengana jo zuen, Pedro Martinitz zena Iruñeko elizako priore eta kabildoaren lepoko petxeroa zela esanez, hau da, bizilaguna, baina ez eloarra; eta alkateak eta zinpekoek hala adierazi zuten. 1361ean, Karlos II.ak Elo hiribilduari eman zion alkateak eta epaimahaiek herrikoak muga zitzatela, liskarren bat edo borrokaren bat gertatzen zenean, su-etenak eman nahi ez zitzaten, eta, mugatu ondoren, su-etenak eman arte preso eduki zitzaten.[9]

Gerra Zibilean beaumontarren eta agaramontarren arteko borroketan zehar, Eloko gaztelua Bianako printzeari leial izan zitzaion, eta herria, agaramontarra, Joan II.aren alde jarri zen. 1452an, gotorlekua borrokarako prestatu zen, eta erregeak hartu zuen. Urte bereko Konkordiaren ondoren, Bianako Printzeak berriro setiatu zuen Elo 1453-1454 bitartean, 1456an behin betiko garaitua izan zen arte. Gerraren ondoren, Elok bere etxeen kopurua heren bat murriztu zuen, Karlos Bianakoaren setioan izandako artilleria-suaren ondorioz.

1466an, Leonor I.a erreginak, merkatu egun bat eman zion, ostiralean, Elori, herriak Joan II.a bere aitari Bianako printzearen aurka zion leialtasunaren ordainetan.

Aro ModernoaAldatu

Fernando Katolikoak 1512an Nafarroa konkistatu zuenean, abuztuaren hasieran Albako dukearen armada gaztelarraren aurrean kapitula zuen Elok, Iruñeko eta Nafarroako beste gotorleku batzuetako ereduari jarraituz. Urte horretatik aurrera, Elo eta beste plaza batzuk gotortzeko agindu zen, Frantziak lagundutako Albreteko etxea legitimoa berrezartzeko saiakera bat saihesteko. 1514an, Fernando Katolikoak Karlos Gongorari Eloko alkatetza eta gotorlekua eman zizkion, Nafarroako konkistan emandako laguntzaren sari gisa.[10]

Nafarroako Gorteetan Eloko diputatuak esertzen ziren, Iruñea, Lizarra, Tutera, Zangoza, Erriberri, Agoitz, Biana, Tafalla, Aguilar, Kaseda, Uharte, Atarrabia, Mendigorria, Torralba, Lesaka, Corella, Zuñiga eta Lakuntza hirietako diputatuekin batera, eta eliz eta militar besoetako ordezkariekin batera, Florentzio Idoatek dioenez. Batzuetan, Gorteek beren eserlekua ukatu zieten abade eta apezpiku batzuei, atzerritarrak zirelako; horixe izan zen Iratxeko abadearen kasua 1546. urtean, non ez zuten onartu, Filipe II.a erregearen nahia gorabehera. 1561ean, Nafarroako Gorteetan eserlekua zuten hirien eta hiribilduen arteko liskarrak sortu ziren, kokapen-ordenari buruz, eta Elori postu bat eman zitzaion Bianaren atzean eta Tafalla eta Irunberriren aurrean.

Aro GaraikideaAldatu

Iberiar Penintsulako Gerran, frantziarrek Elo gotortu zuten, Nafarroako beste herri batzuekin batera, Erresuma osoan zebiltzan gerrillarien partiden aurkako neurri gisa. 1809ko urrian, gerrillarien partida bat, Xabier Minaren agindupean, Irunberrira etorri zen frantziarren komunikazioak zailtzeko asmoz. Mina, 200 frantziarrek Tafallarako bidea hartu zutela jakinik, bila irten zitzaien. Baina frantziarrek begien bistan ihes egin zuten, gerrarako materiala zeukan gurdi bat geratuz gerrillarien esku. 1810eko abuztuaren erdialdean, Frantzisko Espotz Minaren irteera Elotik igaro zen, atzetik zetozkien frantziar indar talde indartsuetatik ihesi. Untzutik abiatu eta Oibar eta Leatxerantz jarraitu zuten, bi herri horietan atseden hartzeko asmoz. Hilabete horretan bertan, espedizio bera Elotik igaro zen, beti etsaien tropengandik ihesi, Leatxetik etorrita eta Gareserantz abiatuz.

1810eko irailaren zazpian, Frantziako zutabe bat kokatu zen Elon, Frantzisko Espotz Minaren gerrillariak hartzeko asmoz. Aurreko gauean Alaitz mendilerroan babestu behar izan zuen, frantziarrak atzetik zituela. Gerrillariak hilaren zazpian hurbildu ziren Elora, eta herria okupatuta aurkitu zutenez, mendilerroan sartu ziren berriro. Azkenean Elon zegoen zutabe frantziarrari erasotzea erabaki zuen, baina erasora jo behar zutenean, frantziarrak, txosten faltsuen biktima, Leatxera abiatu zirela ikusi zuten. Elotik gerrillariak Agoitzera abiatu ziren. 1810eko urriaren 21ean, Custodio Fontellasek zuzendutako zazpiehun gizoneko partida batek ehun jendarme eta hogeita hamar zaldizko frantziarri eraso zien Elon, ihesean jarriz eta hirurogei baja baino gehiago eraginez.[10]

Eloko gudua 1810eko abenduan gertatu zen. Reille jeneral frantsesak Espotz Mina bere batailoiekin Irunberritik gertu zegoela jakin zuenean, 1500 infantez eta 300 zaldiz osatutako zutabe bat Tafallatik Oibarrera joatea erabaki zuen, bera Irunberrira Elotik zihoan bitartean. Espotz Mina abenduaren 23an elkartu ziren. Infanteriaren apustua egin zuen Getze eta Idotzin hirietan, eta hamabi bat zaldirekin irten zen, etsaia zelatan jartzeko. Frantziarrak atzetik irten ziren Getze atzean utzita. Idotzinera hurbiltzen ari zirela, Espotz amorratu eta aurrez aurre jarri zen, atzekoz aurrera Getzen zeuden gizonek erasotzen zieten bitartean. Frantziarrak lehian zebiltzan Elora iristeko, baina, inguraturik, laurogei inguru baino ez zituzten egin.

1811ko urriaren amaieran, Espotz Mina dibisioa Elotik igaro zen, Zangozatik zetorrela eta Gipuzkoarako norabidean, Aragoin preso hartutako preso frantziar ugari gidatuz. 1811ko azaroaren hasieran, Frantzisko Espotz Mina jaunaren banaketa Elotik igaro zen, Santikurutze Kanpezutik eta Gipuzkoatik etorria. Gerrillariak Zangozarantz zihoazen, zeren Espotz Minak Blake jeneralaren ofizio bat jaso baitzuen, Aragoiko lurretan ahal zituen eraso guztiak egiteko aginduz. 1812ko martxoan, Frantziako tropen talde handiak Elon eta Nafarroako beste hiri batzuetan kokatu ziren, Espotz Mina gerrillarien dibisioaren aurka lan egiteko urtzearen zain, garai hartan Erronkaribarran baitzegoen.[8]

1847an, Elok eskola bat zuen, 2600 erreal zituena, eta berezko funtsetik, horretarako zegoen fundazio batetik eta ikasleen ordainsarietatik ordaintzen ziren. Eliza bikario batek eta hiru onuradunek zerbitzatzen zuten. Higaren beraren oinean, sendabelar bat ezagutzen zen. Hiribilduak bide ona zuen, Iruñetik Zangozara, besteak izaera lokal hutsekoak ziren. Hiribilduarena zen irin-errota batek funtzionatzen zuen.

1855eko maiatzaren 1eko desamortizazio-legea betez, irin-errota bat, bi finka eta teileria bat saldu ziren herri horretan 1862an.

Bigarren Karlistadan Karlos Maria Borboi Austria-Estekoaren aldekoek Santa Barbara baselizan indarra hartu zuten.

1920ko hamarkadan bi eskola zeuden, txokolate-fabrika bat eta irin-elkartea.

DemografiaAldatu

2021 urteko erroldaren arabera 480 biztanle zituen Elok.[11]

1842 1857 1860 1877 1887 1897 1900 1910 1920 1930 1940 1950 1960 1970 1981 1991 2001 2011 2021
425 655 645 647 544 539 557 597 551 580 492 513 430 347 290 307 289 485 480

EkonomiaAldatu

Eloko biztanleria batez ere adinekoa da, eta horregatik gehienak erretiratuta daude. Gainerako biztanleek nekazaritzan lan egiten dute ia erabat, batez ere hegoalderago dagoen ibarrean, non landu daitekeen azalera handiagoa den. Horrez gain, Iruñerria edo Irunberri bezalako industrialdeetatik hurbil daudenez, bertako biztanleetako batzuk egunero joaten dira hara lan egitera eta bailaran bizitzera.

PolitikaAldatu

Eloko udaletxea Karrika Nagusian dago. Udalbatza udalerriko alkateak eta sei zinegotzik osatzen dute. Egungo alkatea Jose Manuel Garcia Arostegui da, Elkarrekin Elotik hautagai gisa aurkeztu zena.

HauteskundeakAldatu

Udal hauteskundeakAldatu

Alderdia Legealdiko eserlekuak, hasiera-urtearen arabera
1979 1983 1987 1991 1995 1999 2003 2007 2011 2015 2019
Elkarrekin Elotik - - - - - - - - - - 3
Denok Elo - - - - - - - - - - 2
Euskal Herria Bildu - - - - - - - - - 2 2
Lakarra - - - - - - - - 7 5 -
Elomendi - - 1 - - 7 7 7 - - -
Eloko Talde Independentea - 7 6 7 7 - - - - - -
San Jose Lantzailea 5 - - - - - - - - - -
San Isidro Abeltzaina 1 - - - - - - - - - -
Santa Barbara 1 - - - - - - - - - -

Foru hauteskundeakAldatu

Hauek dira Nafarroako Parlamenturako hauteskundeen azken bi deialdiak:

2019ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Alderdia Bozak
guztira % +/-
 Navarra Suma 130 43,77 -
 Nafarroako Alderdi Sozialista 43 14,48 25
 Geroa Bai 40 13,47 5
 Euskal Herria Bildu 39 13,13 13
 Ahal Dugu 18 6,06 25
 Izquierda-Ezkerra 11 3,70 8
 Equo 5 1,68 1
 Nafarroako Ordezkaritza Kanabikoa 5 1,68 1
 Vox 3 1,01 -
2015eko Nafarroako Parlamenturako hauteskundeak
Alderdia Bozak
guztira % +/-
 Nafar Herriaren Batasuna 94 34,31 ?
 Ahal Dugu 43 15,69 ?
 Geroa Bai 35 12,77 ?
 Euskal Herria Bildu 26 9,49 ?
 Herritarrak - Herritarron Alderdia 21 7,66 ?
 Nafarroako Alderdi Sozialista 18 6,57 ?
 Nafarroako Alderdi Popularra 10 3,65 ?
 Equo 6 2,19 ?
 Nafarroako Ordezkaritza Kanabikoa 4 1,46 ?
 Libertate Nafarra 4 1,46 ?
 Izquierda-Ezkerra 3 1,09 ?
 Animalien Tratu Txarren Kontrako Alderdia 2 0,73 ?
 Batasuna, Aurrerapena eta Demokrazia 1 0,36 ?

UdalaAldatu

Udalaren egoitza eta udaletxea hirigunean dago.

Egungo banaketaAldatu

Eloko Udala zinegotzik eta alkateak osatzen dute, demokratikoki hautatuak. Alkatea Jose Manuel Garcia Arostegui da, Elkarrekin Elotikoa. Zinegotziak 6 daude:[12]

  • Francisco Javier Mateo Zabalza (Euskal Herria Bildu)
  • Jose Javier Equiza Sola (Denok Elo)
  • Gorka Urdanoz Ortigosa (Elkarrekin Elotik)
  • Rafael Diez de Arizaleta Elduayen (Elkarrekin Elotik)
  • Esther Ugalde Ustarroz (Elkarrekin Elotik)
  • Ignacio Beriain Plano (Euskal Herria Bildu)

BatzordeakAldatu

Eloko Udalan 4 batzorde ditu:[12]

  • Hirigintza eta Udal Lanak (Jose Manuel Garcia Arostegui)
  • Ogasuna, Kontuak eta Aurrekontuak, Mendiak eta Ondarearen Zainketa (Jose Manuel Garcia Arostegui)
  • Kultura, Gazteria, Kirola eta Jaiak (Jose Javier Equiza Sola)
  • Gizarte Gaiak, Osasuna eta Hezkuntza (Ignacio Beriain Plano)

AlkateakAldatu

1979tik, Elok 4 alkate izan ditu:

Hasiera Amaiera Alkatea Alderdia
1979 1983 Jose Equiza Abinzano San Jose Lantzailea
1983 1999 Jose Equiza Abinzano Eloko Talde Independentea
1999 2011 Rosario Tirapu Elomendi
2011 2019 Izaskun Zozaya Yunta Lakarra
2019 karguan Jose Manuel Garcia Arostegui Elkarrekin Elokoa

GarraioaAldatu

La Tafallesa izeneko autobus konpainiak Uztarroze eta Iruñea batzen dituen linea ustiatzen du. Lineak bi zerbitzu dauzka norabide bakoitzean, eta honako ibilbidea:

Bestalde, La Veloz Sangüesina edo "Zangozar Azkarra" izeneko autobus konpainiak Elo Zangoza, Iruñea eta inguruko herriekin batzen ditu. Linea nagusiak honakoak dira:

KulturaAldatu

EuskaraAldatu

Luis Luziano Bonapartek, 1869an, Elo ez-euskal-eremuan sailkatu zen, non euskarak hain atzerakada handia izan duen, non bertako hiztunik apenas geratzen den.[13]

Koldo Zuazok, 2010ean, Elo ez-euskal-eremuan sailkatu zen.[14]

Udalerri honetan, euskara izan da irakas-hizkuntza nagusia XIX. mendean desagertu zen arte. Gaur egun, hizkuntzaren erabilerak gora egiten du. Nafarroako Gobernuak onartutako Euskararen Foru Legearen arabera Elo eremu ez-euskalduneko udalerria da, eta hori dela eta, hizkuntza ofizial bakarra gaztelania da. 2001eko erroldaren arabera, herritarren %3,15ek zekien euskaraz hitz egiten, %6,30 2018koan.

2008an Nafarroako Ezker Batuak eta Nafarroa Baik Euskararen Foru Legea aldatu eta gune mistoan udalerri gehiago sartzeko (horien artean Elo) proposamena aurkeztu zuten Nafarroako Parlamentuan. UPN ez beste talde guztien baiezko botoarekin proposamena aurrera aterako zela zirudienean, PSN alderdiaren ustegabeko jarrera aldaketak, atzera bota zuen gune mistoaren hedapena.[15] Azkenik, 2017an sartu zen.

JaiakAldatu

OndareaAldatu

Ondasun nabarmenakAldatu

Ikus zerrenda: «Eloko kultura ondasunak»

Eremu naturalakAldatu

Eloar ospetsuakAldatu

IrudiakAldatu

OharrakAldatu

  1. /élo/ ahoskatua (laguntza)
    Azentua: zorrotza lehengo silaban

ErreferentziakAldatu

  1. a b c d e f Euskal Herriari Begira. Udalbiltza.
  2. Nafarroako Gobernua. (2018). Nafarroako Datu Soziolinguistikoak. Euskarabidea, 50-55 or..
  3. Euskaltzaindia. 155. araua: Nafarroako udal izendegia. .
  4. «Elo - Lekuak - EODA» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2021-08-30).
  5. Otazu Ripa, Jesús Lorenzo. (D.L. 1977). Heraldica municipal, merindad de Sangüesa (I) : Abaurrea-Izalzu. Diputación Foral de Navarra, Dirección de Turismo, Bibliotecas y Cultura Popular ISBN 84-235-0076-4. PMC 911388951. (Noiz kontsultatua: 2021-08-31).
  6. Meteo Navarra. «Estazioko datuak - Elo» meteoeu.navarra.es (Noiz kontsultatua: 2021-09-01).
  7. Eloko estazioko balio klimatologikoak. Nafarroako Gobernua (Noiz kontsultatua: 2020-08-24).
  8. a b Gran Enciclopedia de Navarra | ELO. (Noiz kontsultatua: 2022-01-19).
  9. Jose Yanguas Miranda. Crónica de los reyes de Navarra, Iruña, 1843.
  10. a b «ELO - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2022-01-19).
  11. «Elo» www.ine.es (Espainiako Estatistika Institutua) (Noiz kontsultatua: 2021-08-31).
  12. a b (Gaztelaniaz) Ayuntamiento-Udala | Monreal-Elo. (Noiz kontsultatua: 2022-01-19).
  13. Luis Luziano Bonaparte. Carte des Sept Provinces Basques, montrant la delimitation actuelle de l´euscara, et ses divisions en dialectes, sous-dialectes et varietés, 1863.
  14. Koldo Zuazo. El euskera y sus dialectos. Alberdania, 2010.
  15. Euskarakultur.com webguneko albistea.

Ikus, gaineraAldatu

Kanpo estekakAldatu