Ireki menu nagusia

Violeta del Carmen Parra Sandoval (San Fabián edo San Carlos, 1917ko urriaren 4a - Santiago (Txile), 1967ko otsailaren 5a) txiletar folk egile abeslari, margolari, eskultore, brodatzaile eta zeramikagilea izan zen. Nicanor Parra olerkariaren arreba zen. Txileko folklorean oinarrituriko kantak, eduki sozialekoak, egin zituen. Gracias a la vida («Eskerrak bizitzari») da haren abestirik ezagunena.

Violeta Parra
Parra01f.PNG
Bizitza
Jaiotza San Fabián de Alico Itzuli eta San Carlos1917ko urriaren 4a
Herrialdea  Txile
Heriotza La Reina1967ko otsailaren 5a (49 urte)
Hobiratze lekua Santiagoko Hilerri Nagusia
Heriotza modua suizidioa: suzko arma bidezko suizidioa
Familia
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua Parra family Itzuli
Hezkuntza
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak egile abeslaria, poeta, margolaria, eskultorea, brodatzailea, zeramikaria eta idazlea
Genero artistikoa Nueva cancióna
Q6036517 Itzuli
protest song Itzuli
Ahots mota mezzosopranoa
Musika instrumentua gitarra
charango Itzuli
cuatro Itzuli
Harpa
akordeoia
Perkusio instrumentua
ahotsa
Diskoetxea EMI
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Txileko Alderdi Komunista
IMDb nm0663420
www.violetaparra.cl

Gaztelerazko protesta kantarien aitzindaria izan zen. Hego Amerikan ospe handia izan zuen, eta Euskal Herrira eta Mendebaldeko Europako beste hainbat aldetara ere iritsi zen haren eragina. Oskorri taldeak Violetaren martxa ondu zuen haren omenez[1].

DiskografiaAldatu

Violetak album hauek plazaratu zituen:

  • 1956: Cantos de Chile (Presente/Ausente)
  • 1957: El folklore de Chile, vol. I – Violeta Parra, Canto y Guitarra
  • 1958: El folklore de Chile, vol. II – Violeta Parra Acompañándose en Guitarra
  • 1959: El folklore de Chile, vol. III – La cueca presentada por Violeta Parra
  • 1959: El folklore de Chile, vol. IV – La tonada presentada por Violeta Parra
  • 1961: El folklore de Chile, vol. VIII – Toda Violeta Parra
  • 1962: Los Parra de Chile (con [[Isabel y Ángel Parra)
  • 1965: Recordando a Chile (una chilena en París)
  • 1965: Carpa de La Reina (interprete batzuk)
  • 1966: Las últimas composiciones

ErreferentziakAldatu

  1. Mercedes Sosa eta Violeta Parra elearazi.eizie.eus . Noiz kontsultatua: 2016-12-15.

Kanpo estekakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Violeta Parra