Kotoi

landare jatorriko ehun-zuntza

Kotoia ehun zuntz begetal bat da, kotoi landarearen hazien inguruan hazten dena. Gossypium generoko zuhaixka bat da, malvaceae familiakoa, jatorriz eskualde tropikal eta subtropikaletakoa. Amerikan, Afrikan edo Indian espezie autoktono batzuk daude. Kotoi hitza arabieratik dator, قُطْن (al) qutn.

Kotoi landare bat, kotoia biltzeko prest duena.

Kotoia da munduan ekoizten den zuntz naturalik garrantzitsuena. XIX. mendean hasi zen industrializazio prozesuarekin hasi zen nabarmentzen, eta aro garaikidean munduko ehun zuntzen kontsumoaren ia erdia hartzen du. Gossypium generoko espezie guztiek ez dute balio komertzialik. Zuntzak espezie gutxi batzuen hazitik ateratzen dira, luzera eta lodiera aldagarriak dituena jatorriaren arabera.

Historia

aldatu
 
Kotoi lorea (Gossypium hirsutum), profilez ikusia (Bartzelonako zabaltza batean hazia).

Antzinaroa

aldatu

Amerikan, kotoi aztarnak aurkitu zituzten Tehuacanetik (Mexiko) gertu dagoen haitzulo batean, K.a. 5500. urtekoak, baina haien antzinatasuna zalantzan jarria izan da.[1] Modu zehatzagoan datatuta, Mexikon K.a. 3400-2300. urte artean kotoi landarea lantzen zela frogatuta dago.[2] Gaur egun, oraindik ere, mundu osoan gehien landatzen den kotoi mota Mexikon aurkitutakoa da, Gossypium hirsutum, munduko ekoizpen osoaren % 89,9 inguru.[3] Kotoi espezie basatien aniztasun handiena Mexikon dago, eta atzetik dira Australia eta Afrika.[4]

Perun, bertako Gossypium barbadense kotoi motaren laborantza egiten zela frogatu da, Anconen (Limako probintzian) egindako aurkikuntza baten bitartez, K.a. 4200. urtera arte; kostaldeko kulturen garapenaren bizkarrezurra izan zen kotoia, hala nola, Moche eta Nazca kulturak.[5] Kotoia ibaian gora landatzen zen, sareak egiten zituzten kotoi ehunaz, eta kostaldeko arrantzale herrietan merkaturatzen zen, arrain hornidura handien truke. Mexiko eta Peru mendean hartu zuten espainiarrek, XVI. mendearen hasieran, aurkitu zuten herritarrek kotoia lantzen zutela eta kotoiz egindako jantziak erabiltzen zituztela.

Asian kotoia K.a. 5000 - K.a. 4000 artean landatu zuten, lehen aldiz, Indo haraneko zibilizazioko biztanleek. Kultura horrek Indiako azpikontinentearen ipar-mendebaldeko zati handi bat hartzen zuen, gaur egungo Pakistango ekialdea eta Indiako ipar-mendebaldea barne.[6] Indo haraneko kotoiaren industria asko garatu zen, eta kotoia iruteko eta ehuntzeko metodo batzuk erabiltzen jarraitu ziren Indiako industrializazio modernora arte.

Aro klasikoa

aldatu
 
Kotoia eskuz biltzen, XIX. mendearen amaieran, Oklahomako landaketa batean.

Greziarrek eta arabiarrek, itxuraz, kotoia alboratua izan zuten Alexandro Handiaren garaira arte, haren garaikide Megastenesek Seleuko I.a Nikatorri esan zion eran: «badira zuhaitz batzuk artilea hazten dutenak».

 
Kotoiaren zuhaitz zoragarriaren irudikapena, XIX. mendeko ilustrazio batean.

Persian, kotoiaren historia Akemenestar Inperioaren garaikoa da, baina Islamaren aurreko Persian kotoiaren laborantzari buruz ez dago datu handirik. Nolanahi den ere, kotoiaren laborantza arrunt egiten zen Merven eta Farsen. Persiar poeta batzuk, besteak beste Ferdowsi eta Xahname, maiz mintzatzen ziren kotoiaz («panbe» persieraz). Marco Polok, XIII. mendean, Persiako produktu nagusiak aipatzean kotoia ere aipatu zuen. Jean Chardin XVII. mendeko frantses bidaiariak, Safaviden Inperioa bisitatu zuelarik, Persiako kotoi ustiategi handiak deskribatu zituen.[7]

Erdi Aroa

aldatu

Erdi Aroaren amaieran, Europako iparraldean ezaguna izatera iritsi zen kotoia, nahiz kanpotik ekarritako zuntz bat izan, jatorri ezezagunekoa, landare batetik ateratzen zela baizik ez baitzekiten. Artilearekin zuen antza zela eta, jendeak kotoia ardi landare batek ekoitzi behar zuela uste izan zuen. John Mandeville bidaiariak, 1357 eta 1371 bitartean argitaratutako liburu batean, honako ustea hau aipatu zuen egitate ziurtzat: «Han, Indian, zuhaitz zoragarri bat hazten da, bere adarren muturrean arkume txikiak hazten dituena. Adar horiek hain ziren malguak, non makurtu egiten baitziren, goseak zeudenean arkumeei jaten uzteko». Uste horiek islaren bat dute kotoiaren izenak Europako zenbait hizkuntzatan hartutako aldaeran, hala nola Baumwolle alemanez, zeinak hitzez hitz «zuhaitz artilea» esan nahi duen. XVI. mendearen amaieran, kotoia Asiako nahiz Amerikako eskualde bero guztietan landatzen zen.

Kolonialismoa

aldatu

Indiako kotoiaren artisau manufaktura pixkanaka gainbeheran joan zen britainiarren okupazio kolonialaren garaian, bereziki XVIII. mendearen amaieratik XIX. mendearen hasierara. Gainbeheraren arrazoi nagusia izan zen Ekialdeko Indietako Britainiar Konpainiak ezarritako merkataritza politika kolonial oldarkorra, Indiako kotoiaren prozesamendua eta ehungintza lantegiak lehiakorrak ez izatera eraman baitzituen. Horrela, indiar merkatuek kotoi gordina bakarrik saltzera behartuak izan ziren eta britainiar legearen aginduz Britainia Handian egindako ehun gaiak erostera behartuak izan ziren.[8]

Industria Iraultza

aldatu
 
James Hargreavesek eraikitako spinning jenny irulearen modeloa (1765). Wuppertaleko museoan dago ikusgai (Ipar Renania-Westfalia, Alemania).

Industria Iraultzak bultzada handia eman zion kotoiaren manufakturari Erresuma Batuan, ehungintza bihurtu baitzen esportazio produktu nagusia. 1738an, John Wyatt eta Lewis Paul zientzialariek arrabolen bidez iruteko makina bat patentatu zuten Birminghamen (Ingalaterra), baita kotoia egiteko bolante eta bobina sistema ere, lodiera uniformeago batekin, abiadura desberdinetan biratzen zuten bi txirrika sorta erabiliz.[9] Geroago, 1764an Jenny irulea asmatu zelarik eta 1769an Richard Arkwrightek marko birakariaren irulea asmatu zuenean, ehungile ingelesek kotoia eta oihala askoz kopuru handiagoan ekoizteko aukera izan zuten. XVIII. mendetik aurrera, Ingalaterrako Manchester hiriak Cottonopolis ezizena hartu zuen, kotoiaren industria nonahi zegoelako hirian eta kotoiaren munduko merkataritzaren erdigune izan zelako.[10] Britainia Handiaren eta Estatu Batuen ekoizpen ahalmena are gehiago hobetu zen Eli Whitney estatubatuarrak 1793an kotoi makina asmatu zuenean. Hari esker, zuntz laburreko amerikar kotoia erabili ahal izan zen ehungintzan.[11] Teknologia hobetuta eta munduko merkatuen kontrola areagotuta, britainiar merkatariek ekoizpen eta merkataritza kate bat garatu ahal izan zuten, non kotoi zuntz landugabeak eremu kolonialetan erosten baitziren, Lancashireko errotetan ehun bihurtu, eta britainiar itsasontziekin berriz esportatzen baitzen merkatu kolonialetara, Mendebaldeko Britainiar Afrikara, Indiara eta Txinara, Shanghai eta Hong Kong bitartez.

1840ko hamarkadan, India ez zen gai fabrika britainiarrek eskatzen eta behar zituzten kotoi kopuru handiak ekoizteko, eta, aldi berean, indiar kotoiaren bolumen handiak bidaltzeko denbora eta diru asko behar zen. Gainera, amerikar kotoiak kalitate askoz hobea zeukan, bertako bi espeziek (Gossypium hirsutum eta Gossypium barbadense) zuntz luze eta indartsuagoa baitzuten. Horrela, merkatari britainiarrak Estatu Batuetan eta Kariben landutako kotoia erosten hasi ziren. Izan ere, kalitatez hobea izateaz gain, kotoi hori askoz merkeagoa zen, esklaboek ekoizten baitzuten. XIX. mendearen erdialdean, kotoia Estatu Batuetako hegoaldeko ekonomiaren oinarri bihurtu zen, eta kotoiaren laborantza eta uzta esklabo beltzen zeregin nagusi.[12]

AEBetako gerra zibila

aldatu

AEBetako Gerra Zibilean, kotoi esportazioak hondoratu egin ziren, Batasuneko estatuek Hegoaldeko portuei ezarri zieten blokeoaren ondorioz, baita Konfederazioko gobernuak esportazioak mozteko hartutako erabaki estrategiko baten ondorioz ere, Britainia Handia Konfederazioa aitortzera edo gerran sartzera behartzeko itxaropenarekin. Horren ondorioz, kotoi erosle nagusiek, hau da, Erresuma Batuak eta Frantziak, Egipto hautatu zuten ordeko hornitzailetzat. Herrialde horietako merkatariek inbestimendu handiak egin zituzten Egiptoko kotoi sailetan, eta Ismail Paxaren gobernuak mailegu handiak jaso zituen, Europako bankuek eta balio burtsek emanak. AEBetako gerra zibila amaitu zenean, 1865ean, Britainia Handiko eta Frantziako merkatariak Egiptoko kotoia utzi eta berriro hasi ziren erosten Estatu Batuetatik zetorren kotoi merkea, Egipto kiribil defizitario batera eramanez. Izan ere, herrialdeak porrot egin zuen 1876an, eta faktore giltzarri bat izan zen gero Egipto Britainiar Inperiora anexionatzeko, 1882an.[13]

 
Mutiko bat Estatu Batuetan, irule batean lanean. XX. mendearen hasieran oraindik ohikoa zen haurrek lan egitea.

Estatu Batuetan gerra zibilak iraun zuen bitartean, Britainiar Inperioan kotoiaren laborantza asko hedatu zen, batez ere Indian, Konfederazioko estatuetan galdutako produkzioa ordezkatzen saiatzeko. Muga zergak eta beste murrizketa batzuk baliatuz, britainiar gobernuak kotoi ehunen ekoizpena moteldu zuen Indian, eta, hala, kotoi landugabea Ingalaterrara bidaltzen zuten prozesatzera.[14]

Estatu Batuetan, hegoaldeko kotoiak kapitala ekarri zuen iparraldearen garapen jarraiturako. Afrikar esklaboek ekoitzitako kotoiak hegoaldeari laguntzeaz gain, iparraldeko merkatariei ere lagundu zien, kotoiaren zati handi bat iparraldeko portuetatik garraiatzen baitzen.[15]

XX. mendea

aldatu

Kotoia funtsezko laborea izan zen hegoaldeko estatuen ekonomian, esklaboen Emantzipazio Aldarrikapenaren eta Gerra Zibilaren amaieraren ondoren ere. Partzuergoaren bitartez, esklabo beltz askatuek eta lurrik gabeko nekazari zuriek kotoi sailetan lan egiteko aukera ukan zuten, irabazien zati baten truke, lurrak betiere zuri aberatsen jabetza izaten jarraitu ziren. Kotoi sailek eskulan kopuru handiak behar zituzten kotoia biltzeko, 1950eko hamarkadara arte ez baitzen kotoia biltzeko makina fidagarririk asmatu. XX. mendean zehar, kotoiaren industriako okupazioa pixkanaka jaitsi zen, makineria langileak ordezkatzen hasi zen heinean, eta hegoaldeko landa eskulana murriztu egin zen Lehen eta Bigarren Mundu gerretan. Gaur egun, kotoia Estatu Batuetako hegoaldeko esportazio nagusietako bat da oraindik, eta munduko kotoi uztaren gehiengoa zuntz luzeko barietate amerikarra da.[16]

Kotoi zuntza

aldatu
 
Kotoi zuntzak, mikroskopio elektroniko batez ikusita.

Kotoi zuntzak hazien inguruan sortzen dira, haien kapsulek 3-4 lobulu dituzte, heldutasunean irekitzen direnak; lobulu horietako bakoitzak 5-10 hazi ditu, eta hazi bakoitza zuntz kopuru handi batek estaltzen du, 10.000 eta 20.000 hazi bakoitzeko.[17]

Zuntzak gorozki epidermiko edo trikoma batzuk dira; ez dutenez lignifikaziorik, ez dira benetako zuntzak, nahiz izendapen hori erabiltzen den. Ile moduko horiek hodi zapal baten forma dute, eta honako egitura hau dute: kutikula bat, kutina eta pektina nahasketa batez osatua; zelulosazko kanpo geruza bat; bigarren mailako depositu geruza bat, ia erabat zelulosaz osatua; eta pareta batzuk, erdialdeko barrunbea inguratzen dutenak, espiral baten forman, substantzia nitrogenatu batez betea. Kotoi zuntzaren konposizio kimikoa da: % 94 zelulosa, % 1,23 proteinak, % 1,2 substantzia pektikoak, % 1,2 materia mineralak, % 0,6 argizaria, % 0,3 azukrea, eta beste elementu batzuk.[18]

Zuntzaren kolorea zuria izan ohi da, zuri-horixka edo zuri-gorrixka; luzera espeziearen araberakoa da, Gossypium barbadense espezieak 34-42 mm arteko zuntzak ekoizten ditu, Gossypium hirsutum espezieak 24-34 mm artekoak eta Gossypium herbaceum espezieak 23 mm-tik beherakoak. Diametroa ere espeziearen araberakoa da, 15-25 mikrometro artekoa da.[19] Zuntzen luzeraren arabera, merkatuan bereizten dira zuntz motzeko kotoiak (indiar kotoia), zuntz ertainekoak (amerikar kotoia) eta zuntz luzekoak (egiptoar kotoia).

Zuntz luzeko kotoia garestiagoa da, ehunak, soinekoak, alkandorak eta abar egiteko balio baitu; zuntz ertainekoa azpiko jantziak edo elastikoak egiteko erabiltzen da; eta zuntz laburrekoa merkeena da, lanerako jantziak edo izarak egiteko erabiltzen baita.

Laborea

aldatu
 
Kotoia eskuz biltzen AEBetako hegoaldean (XX. mende hasiera).

Kotoiaren laborantzak arrakasta izateko, izotzik gabeko denboraldi luzea behar da, eguzki asko, eta prezipitazio atmosferiko moderatua, oro har, 600 eta 1200 mm bitartekoa. Lurzorua, oro har, nahiko astuna izan behar da, baina mantenugaien mailak ez du zertan apartekoa izan. Oro har, baldintza horiek tropikoetako eta ipar nahiz hego hemisferioetako eremu subtropikaletako aldi lehorretan betetzen dira, baina, gaur egun, kotoiaren zati handi bat euri gutxiago egiten duen eremuetan landatzen da, ureztatze sistemak erabilita.[20]

Kotoia ekoizteko prestakuntzak hasten dira aurreko uzta udazkenean bildu eta berehala. Ereite aldia udaberria da ipar hemisferioan, otsailaren hasieratik ekainaren hasierara bitartean izaten da. Estatu Batuetako South Plains eremua, Texasko mendebalde osoa da kotoia lantzen duen munduko lurralderik handiena. Kotoia eskualde honetako lur lehorretan ureztatu gabe landu badaiteke ere, errendimendu on bat lortzeko ureztatzearen mendekotasun handia izan ohi da, Ogallala akuiferoko urak baliatuta.[21]

Kotoiak gatza eta lehortea ongi jasaten dituenez, oso labore erakargarria da munduko eskualde idor eta erdi-idorretarako. Baliabide hidrikoak mundu osoan behera egiten ari direnez, kotoiaren laborantzaren mendeko ekonomiek zailtasun eta gatazkei aurre egin behar izaten diete, baita ingurumen arazoei ere.[22][23][24]

Adibidez, laborantza desegokien eta ureztatze intentsiboen ondorioz Uzbekistango eremu zabalen desertizazioa gertatu da; herrialdearen esportazio nagusietako bat kotoia da. Sobietar Batasunaren garaietan, Aral itsasoa modu intentsiboan erabili izan zen laborantzak ureztatzeko, kotoiarena nagusiki, eta gaur egun lur eremuen gazitzea oso hedatuta dago.[25][26]

Lantzen diren espezieak

aldatu
 
Kotoi sail bat.

Berrogei bat kotoi espezie daude, baina lauk bakarrik dute merkataritza balioa:

Gossypium hirtsutum da mundu osoan hedatuen dagoen espeziea; espezieak desberdinak dira zuntzaren luzeragatik (luzeagoa edo laburragoa) eta ezaugarri agronomikoengatik, baina kotoiak beti behar du uda oso beroa eta euri edo ureztatze ur asko.[27]

Kotoi transgenikoa

aldatu
 
Kotoi sail bat, Beningo iparraldean.

Konpainia batzuek ingeniaritza genetikoa erabiltzen dute kotoiaren izaera aldatzeko, adibidez zenbait koloretakoa izateko. Monsanto enpresa multinazionalak, besteak beste, haziak ekoitzi ditu koloreztatutako kotoia lortzeko, bereziki, Indiako urdina, jeans galtzak egiteko erabiltzen dena. Xinjiang eskualde autonomoan (Txina) kolore gorri, berde, urdin edo beltzeko zuntzak ekoizten dituzten landareak garatu dituzte. Beste batzuek, aldiz, askoz zuntz luzeagoak eta erresistenteagoak sortzeko erabiltzen dute bioteknologia. Enpresa kotoigile batek kolore naturaleko bi kotoi mota patentatu zituen 1990ean: marroia eta berdea.[28]

Alabaina, aldaera genetiko guztiak ez dira egin kolorea aldarazteko. Aldaketa askoren helburua da landarea izurrite mota batzuekiko erresistenteagoa izatea, hala nola Bt kotoi barietatea;[29] edo herbizidekiko erresistenteagoak izatea, hala nola Monsanto enpresaren Roundup Ready barietatea, glifosatoarekiko erresistentea baita.[30]

Transgenikoak erabiltzearen aurkako erresistentzia aski zabaldua egonagatik ere, 1997an jadanik Estatu Batuetan kotoi laborez ereindako eremuen % 25 genetikoki eraldatutako barietateekin egina zen.[31] Beste ekoizle handietako batek, Indiak, 2001ean eman zion bidea labore transgenikoari, Bt kotoi barietatearekin.[32][33]

Kotoi organiko, biologiko edo ekologikoa

aldatu

Genetikoki eraldatutako barietateen laborantzaren aurrez aurre, kotoia lantzeko nekazaritza ekologikoa dago, landare transgenikoak ez erabiltzeaz gain, ongarri edo plagizida produktu kimiko sintetikorik ere ez baitu erabiltzen.[34] Ekoizpen mota honek biodibertsitatea eta bizitzaren ziklo biologikoak sustatzen eta hobetzen ditu.[35] AEBetako kotoi sailek National Organic Program (NOP) bete behar dute. Erakunde horrek zehazten ditu izurrite kontrolak, laborantza, ongarriztatze eta labore organikoak kudeatzeko onartutako jardunbideak.[36] 2007an, kotoi organikoko 265.517 fardel ekoitzi ziren munduko 24 herrialdetan, eta mundu osoko ekoizpena hazten ari zen, urtean % 50etik gorako erritmoan.[37]

Merkataritza

aldatu

2023an, kotoi ekoizle nagusiak Txina (6,7 milioi tona) eta India (5,6 milioi tona) ziren munduan;[38] ekoizpen horren zatirik handiena herrialdeko bertako ehungintza industriek kontsumitzen dute. Kotoi landugabearen esportatzaile nagusiak Estatu Batuak eta Afrika dira; zehazki, Afrikako parte hartzea bikoiztu egin da 1980tik aurrera munduko kotoiaren merkataritzan. Bi eremu horiek ere ez dute ehungintza industria handirik; manufaktura industria mota hori ekialdeko eta hegoaldeko Asiako garapen bidean dauden herrialdeetara joan zen, batik bat Indiara eta Txinara.

Ekoizpena

aldatu
 
Kotoi ekoizleak munduan.
Kotoi ekoizle nagusiak (2022)[38]

(milioi tonak)

  Txina 6,68
  India 5,66
  Ameriketako Estatu Batuak 3,15
  Brasil 3,06
  Australia 1,26
  Pakistan 0,84
  Turkia 1,06
  Uzbekistan 0,74
  Argentina 0,24
  Mali 0,16

Propietate elektrikoak

aldatu

Kotoiaren erresistibitatea, % 27ko hezetasun erlatiboan, da:

5.87 * 1010 Ω*m

Kotoiaren eroankortasuna  % 27ko hezetasun erlatiboan, da:

0.17 * 10-10 S/m

Beraz, isolatzaile elektriko bat da kotoia.

Kotoiaren Nazioarteko Eguna

aldatu

Kotoiaren Nazioarteko Eguna urriaren 7an ospatzen da urtero. 2019an sortu zen, Saharaz hegoaldeko Afrikako lau ekoizle handik —Benin, Burkina Faso, Txad eta MaliMunduko Merkataritza Erakundeari proposatu ziotenean landare zuntz horren ospakizuna egitea, 28,67 milioi nekazari eta 100 milioi familia baino gehiago bizi direnez kotoiaren langintzaz. Ospakizunak aukera ematen du jakintza partekatzeko eta sektorearekin lotutako jarduerak erakusteko. Horrela, kotoiaren ikusgarritasuna eta funtsezko zeregina areagotzeaz gain, nazioarteko merkataritza sustatzeko eta pobrezia gutxitzeko daukan indarra azpimarratzen dira.[39]

Erreferentziak

aldatu
  1. (Ingelesez) Sauer, Jonathan D.. (2017). Historical Geography of Crop Plants: a Select Roster. Boca Raton, FL: CRC Press, 115. or. ISBN 978-0203751909. OCLC .1014382952 (Noiz kontsultatua: 2024-06-26).
  2. (Ingelesez) Huckell, Lisa W.. (1993). «Plant Remains from the Pinaleño Cotton Cache, Arizona» Kiva, the Journal of Southwest Anthropology and History 59 (2): 147. ISSN 0023-1940. OCLC .9973250483.
  3. (Ingelesez) Ensminger, Marion Eugene; Ensminger, Audrey H.. (1993-11-09). Foods & Nutrition Encyclopedia. CRC Press ISBN 978-0849389801. OCLC .28963802 (Noiz kontsultatua: 2024-06-26).
  4. (Ingelesez) Office of the Gene Technology Regulator. (2008). «The Biology of Gossypium hirsutum L. and Gossypium barbadense L. (cotton)» Australian Government (web.archive.org).
  5. (Ingelesez) Rajpal, Vijay Rani; Rama Rao, S. V.; Raina, S. N.. (2016). Gene pool diversity and crop improvement. Volume 1. Switzerland: Springer, 117. or. ISBN 978-3319270968. OCLC .936691521.
  6. (Ingelesez) Stein, Burton Stein. (2009). A history of India. New Delhi: Oxford University Press ISBN 978-0195662993. OCLC .633784395.
  7. (Ingelesez) Chardin, John; Pitt, Moses; Loggan, David. (1686). The travels of Sir John Chardin into Persia and the East Indies: the first volume, containing the author's voyage from Paris to Ispahan: to which is added, the coronation of this present king of Persia, Solyman the Third. London: Printed for Moses Pitt in Duke-Street Westminster (web.archive.org) (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
  8. (Ingelesez) Sahoo, Rajib Lochan. (2015). «Indian Cotton Mills and the British Economic Policy, 1854-1894"» Proceedings of the Indian History Congress 76: 356–367. ISSN 2249-1937. (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
  9. (Ingelesez) «Johnson, John Wyatt and Lewis Paul: Improvements to Cotton Spinning» Revolutionary Players (web.archive.org) 2024-02-28 (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  10. (Ingelesez) Partridge, Eric; Beale, Paul. (2002). A dictionary of slang and unconventional English. London: Routledge ISBN 978-0415291897. OCLC .50215348.
  11. (Katalanez) Slicher van Batb, B. H.. (1967). «EI desenvolupament de la productivitat agrícola» A.A.G. Bijdragen (Wageningen: Universitat de Barcelona) 14. zk.: 72-91. or. Itzulpena: Carles Alier..
  12. (Ingelesez) Owsley, Frank Lawrence. (1929). «The Confederacy and King Cotton: A Study in Economic Coercion» The North Carolina Historical Review 6 (4): 371–397. ISSN 0029-2494. (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  13. (Ingelesez) Panza, Laura. (2013). «Globalization and the Near East: A Study of Cotton Market Integration in Egypt and Western Anatolia» The Journal of Economic History 73 (3): 847-872. or. ISSN 0022-0507. (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  14. (Ingelesez) Rönnbäck, Klas; Theodoridis, Dimitrios. (2022-05). «Cotton cultivation under colonial rule in India in the nineteenth century from a comparative perspective» The Economic History Review 75 (2): 374–395.  doi:10.1111/ehr.13094. ISSN 0013-0117. (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  15. (Ingelesez) Scholl, Lars U., ed. (2017-10-18). «The Shipping of the North Atlantic Cotton Trade in the Mid-Nineteenth Century» Merchants and Mariners: Selected Maritime Writings of David M. Williams (Liverpool University Press)  doi:10.2307/j.ctt21kk37q. ISBN 978-1-78694-916-5. (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  16. (Ingelesez) Yafa, Stephen H.. (2005). Big cotton: how a humble fiber created fortunes, wrecked civilizations, and put America on the map. New York: Viking ISBN 978-0670033676. OCLC .56329432.
  17. (Ingelesez) «Cotton Seed Fibers» Cotton Anatomy (web.archive.org) 1998 (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  18. (Ingelesez) Mahmoud Zaghloul, Mahmoud Yousry; Yousry Zaghloul, Moustafa Mahmoud; Yousry Zaghloul, Mai Mahmoud. (2021-12). «Developments in polyester composite materials – An in-depth review on natural fibres and nano fillers» Composite Structures 278: 114698.  doi:10.1016/j.compstruct.2021.114698. ISSN 0263-8223. (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  19. (Katalanez) «El cotó» Xarxa Telemàtica Educativa de Catalunya (web.archive.org) 2023-11-02 (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).
  20. (Ingelesez) «Irrigation Management - Why Irrigate Cotton?» Cotton Incorporated (web.archive.org) 2024-03-01 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  21. (Ingelesez) Schaefer, Curtis R.; Ritchie, Glen L.; Bordovsky, James P.; Lewis, Katie; Kelly, Brendan. (2018-05). «Irrigation Timing and Rate Affect Cotton Boll Distribution and Fiber Quality» Agronomy Journal 110 (3): 922–931.  doi:10.2134/agronj2017.06.0360. ISSN 0002-1962. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  22. (Ingelesez) Wegerich, Kai. (2009). «The New Great Game: Water Allocation in Post-Soviet Central Asia» Georgetown Journal of International Affairs 10 (2): 117–123. ISSN 1526-0054. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  23. (Ingelesez) Pearce, Fred. (2004). Keepers of the spring : reclaiming our water in an age of globalization. Washington: Island Press ISBN 978-155963-6810. OCLC .66905055 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  24. (Ingelesez) Chapagain, A.K.; Hoekstra, A.Y.; Savenije, H.H.G.; Gautam, R.. (2006-11). «The water footprint of cotton consumption: An assessment of the impact of worldwide consumption of cotton products on the water resources in the cotton producing countries» Ecological Economics 60 (1): 186-203.  doi:10.1016/j.ecolecon.2005.11.027. ISSN 0921-8009. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  25. (Frantsesez) Létolle, René; Mainguet, Monique. (1993). Aral. Paris: Springer-Verlag ISBN 978-2287003851. OCLC .35651215.
  26. (Ingelesez) Waltham, Tony; Sholji, Ihsan. (2001-11). «The demise of the Aral Sea – an environmental disaster» Geology Today 17 (6): 218-228.  doi:10.1046/j.0266-6979.2001.00319.x. ISSN 0266-6979. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  27. (Ingelesez) Yang, Guang; Li, Fadong; Tian, Lijun; He, Xinlin; Gao, Yongli; Wang, Zelin; Ren, Futian. (2020-05). «Soil physicochemical properties and cotton (Gossypium hirsutum L.) yield under brackish water mulched drip irrigation» Soil and Tillage Research 199: 104592.  doi:10.1016/j.still.2020.104592. ISSN 0167-1987. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  28. (Ingelesez) Dickerson, Dianne K.; Lane, Eric F.; Rodriguez, Dolores F.. (1999). Naturally Colored Cotton: Resistance to Changes in Color and Durability When Refurbished With Selected Laundry Aids. Fresno, California: California Agricultural Technology Institute.
  29. (Ingelesez) Lu, Yanhui; Wu, Kongming; Jiang, Yuying; Xia, Bing; Li, Ping; Feng, Hongqiang; Wyckhuys, Kris A. G.; Guo, Yuyuan. (2010-05-28). «Mirid Bug Outbreaks in Multiple Crops Correlated with Wide-Scale Adoption of Bt Cotton in China» Science 328 (5982): 1151–1154.  doi:10.1126/science.1187881. ISSN 0036-8075. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  30. (Ingelesez) «Cotton(Gossypium hirsutum L.) GM Events | GM Approval Database» ISAAA.org (web.archive.org) 2023-04-04 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  31. (Ingelesez) Fernandez-Cornejo, Jorge; Caswell, Margriet. (2006). «The First Decade of Genetically Engineered Crops in the United States» Economic Information Bulletin (United States Department of Agriculture (web.archive.org)) 11. zk.
  32. (Ingelesez) «Study on Cultivation of GM Crops» Ministry of Agriculture & Farmers Welfare - Government of India (Press Information Bureau (web.archive.org)) 2020-11-15 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  33. (Ingelesez) Plewis, Ian. (2021-01-25). «Genetically modified cotton: How has it changed India?» Research Outreach  doi:10.32907/ro-120-2629. (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  34. (Ingelesez) «What is sustainable agriculture?» Central Coast Vineyard Team (web.archive.org) 2009-06-23 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  35. (Ingelesez) «Organic agriculture promotes biodiversity» Forschungsinstitut für biologischen Landbau FiBL (web.archive.org) 2023-04-13 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  36. (Ingelesez) «National Organic Program» Agricultural Marketing Service (web.archive.org) 2024-06-29 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  37. (Ingelesez) «40 Shocking Facts: Organic Cotton vs. Regular Cotton» Cariki (web.archive.org) 2023-12-06 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  38. a b (Ingelesez) «Cotton production by country worldwide 2022-2023» Statista (web.archive.org) 2024-03-05 (Noiz kontsultatua: 2024-06-29).
  39. (Frantsesez) «Journée mondiale du coton» Nations Unies (web.archive.org) 2023-08-22 (Noiz kontsultatua: 2024-06-28).

Ikus, gainera

aldatu

Kanpo estekak

aldatu