Ireki menu nagusia

Ibn Khaldun[1] (arabierazko izen osoa: أبو زيد عبد الرحمن بن محمد بن خلدون الحضرمي, Abū Zayd ‘Abdu r-Raḥman bin Muḥammad bin Khaldūn Al-Hadrami; Tunisia, 1332ko maiatzaren 27aKairo, 1406ko martxoaren 17a) arabiar historialari eta filosofoa izan zen.

Ibn Khaldun
Bust of Ibn Khaldun (Casbah of Bejaia, Algeria).jpg
epaile

Bizitza
Jaiotza Tunis1332ko maiatzaren 27a
Herrialdea Hafsidar leinua
Talde etnikoa Arabiarra
Heriotza Kairo1406ko martxoaren 17a (73 urte)
Hezkuntza
Heziketa University of Ez-Zitouna Itzuli
Université Al Quaraouiyine Itzuli
Hizkuntzak arabiera
Jarduerak
Jarduerak antropologoa, historialaria, epailea, autobiografialaria, soziologoa, ekonomialaria, filosofoa eta politikaria
Lan nabarmenak Muqaddimah
Book of Lessons Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa islama
sunismoa

Al Andalusen eta Iparraldeko Afrikan bizi izan zen, eta lan politikoak egin zituen hainbat sultanentzat. Kairoko kadi malikita izan zen, eta Palestinan izan ondoren, Tamerlan buruzagi mongoliarrarekin egon zen Damaskon (1401). Arabiarren artean erlijiozkoa ez zen filosofia landu zuen lehen filosofoa izan zen. Kitab al-Ibar (Arabiarren historiari buruzko liburua) izeneko haren liburu nagusiko Muqaddimah izenburuko sarrera dela eta, gure egunotako historiaren, soziologiaren eta historiaren filosofiaren aitzindari nagusitzat jotzen da Ibn Khaldun.

ErreferentziakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Ibn Khaldun  


  Artikulu hau Tunisiako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.