Ibn Khaldun

Ibn Khaldun[1] (arabierazko izen osoa: أبو زيد عبد الرحمن بن محمد بن خلدون الحضرمي, Abū Zayd ‘Abdu r-Raḥman bin Muḥammad bin Khaldūn Al-Hadrami; Tunisia, 1332ko maiatzaren 27aKairo, 1406ko martxoaren 17a) arabiar historialari eta filosofoa izan zen.

Ibn Khaldun
Bust of Ibn Khaldun (Casbah of Bejaia, Algeria).jpg
epaile

Bizitza
Jaiotza Tunis1332ko maiatzaren 27a
Herrialdea Hafsidar leinua
Talde etnikoa Berberea
Heriotza Kairo1406ko martxoaren 17a (73 urte)
Familia
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa University of Ez-Zitouna (en) Itzuli
University of al-Qarawiyyin (en) Itzuli
Hizkuntzak Amazigera
arabiera
Jarduerak
Jarduerak antropologoa, historialaria, epailea, autobiografialaria, soziologoa, ekonomialaria, filosofoa eta politikaria
Lan nabarmenak Muqaddimah
Book of Lessons (en) Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Islama

Al Andalusen eta Iparraldeko Afrikan bizi izan zen, eta lan politikoak egin zituen hainbat sultanentzat. Kairoko kadi malikita izan zen, eta Palestinan izan ondoren, Tamerlan buruzagi mongoliarrarekin egon zen Damaskon (1401). Arabiarren artean erlijiozkoa ez zen filosofia landu zuen lehen filosofoa izan zen. Kitab al-Ibar (Arabiarren historiari buruzko liburua) izeneko haren liburu nagusiko Muqaddimah izenburuko sarrera dela eta, gure egunotako historiaren, soziologiaren eta historiaren filosofiaren aitzindari nagusitzat jotzen da Ibn Khaldun.

ErreferentziakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Ibn Khaldun  
  1. Euskaltzaindia. (2016-09-30). (PDF) 181. araua: Erdi Aroko pertsona-izenak. Iruñea, 13 or..


  Artikulu hau Tunisiako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.