Camille Huysmans

politikari belgikarra

Jean Joseph Camille Huysmans, Camiel Hansen jaioa (Bilzen, 1871ko maiatzaren 26a - Anberes, 1968ko otsailaren 25a) belgikar politikaria izan zen. Belgikako lehen ministroa izan zen 1946ko abuztutik 1947ko martxora.

Camille Huysmans
CamilleHuysmans1966cropped.jpg
President of the Chamber of Representatives (en) Itzuli

1954ko apirilaren 27a - 1958ko azaroaren 11
Frans Van Cauwelaert - Paul Kronacker (en) Itzuli
State Coat of Arms of Belgium.svg
Belgikako Lehen Ministroa

1946ko abuztuaren 3a - 1947ko martxoaren 20a
Achille Van Acker - Paul-Henri Spaak
Mayor of Antwerp (en) Itzuli

1944ko irailaren 12a - 1946ko abuztuaren 2a
President of the Chamber of Representatives (en) Itzuli

1936ko ekainaren 23a - 1939ko martxoaren 6a
Jules Poncelet (en) Itzuli - Frans Van Cauwelaert
Mayor of Antwerp (en) Itzuli

1933ko urtarrilaren 1a - 1940ko abenduaren 7a
Belgikako Ordezkarien Ganberako kidea

1910eko maiatzaren 22a - 1965eko maiatzaren 23a
Bizitza
JaiotzaBilzen1871ko maiatzaren 26a
Herrialdea Belgika
Lehen hizkuntzanederlandera
HeriotzaAnberes1968ko otsailaren 25a (96 urte)
Hobiratze lekuaSchoonselhof cemetery (en) Itzuli
Hezkuntza
HeziketaLiejako Unibertsitatea
Hizkuntzakfrantsesa
nederlandera
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, irakaslea, editore-laguntzailea eta katedraduna
Jasotako sariak
KidetzaKoninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (en) Itzuli
Izengoitia(k)Spiridio
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoaBelgikako Alderdi Sozialista

Filologia alemana ikasi zuen Liejako Unibertsitatean eta irakasle izan zen 1893tik 1897ra. Belgikako Alderdi Sozialistako kidea izan zen eta egunkari sozialistetan lan egin zuen 1904ra arte.

1905etik 1922ra Bigarren Internazionaleko presidentea izan zen. Flandriako Mugimenduaren eta Ganteko Unibertsitatean holandarraren erabileraren borrokalaria izan zen.

Bigarren Mundu Gerran Londresera ihes egin zuen eta herrialdea askatu ondoren sozialista, liberal eta komunisten koalizio gobernu bateko lehen ministro izendatu zuten. Bere gobernuak erreforma sozial ugari onartu zituen.

1954tik 1958ra Ordezkarien Ganberako presidentea izan zen.