Alphonse de Lamartine

Alphonse de Lamartine (Mâcon, Borgoina, 1790eko urriaren 21a - Paris, 1869ko otsailaren 28a ) frantses poeta, idazlea eta politikaria izan zen. Frantziako mugimendu erromantikoko idazle nagusietako bat izan zen.

Alphonse de Lamartine
Alphonse de Lamartine 1.jpg
Logo de l'Assemblée nationale française.svg
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea


Kontseilu Orokorreko kide


seat 7 of the Académie française (en) Itzuli

Bizitza
Izen osoa Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine
Jaiotza Mâcon1790eko urriaren 21a
Herrialdea  Frantzia
Bizilekua rue de l'Université (en) Itzuli
Talde etnikoa Frantziarra
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Paris1869ko otsailaren 28a (78 urte)
Hobiratze lekua Saint-Point
Familia
Ezkontidea(k) Marianna Eliza Birch (en) Itzuli
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak politikaria, poeta, diplomazialaria, idazlea, historialaria, autobiografialaria, Kanpo Harremanetarako ministroa eta prosalaria
Lantokia(k) Paris
Lan nabarmenak Graziella (en) Itzuli
Q19222995 Itzuli
Voyage en Orient
Q16642011 Itzuli
Q3332681 Itzuli
Q3210840 Itzuli
Q3345253 Itzuli
Harmonies poetiques et religieuses (en) Itzuli
Q19226770 Itzuli
Q21686605 Itzuli
Le Vallon
Le Lac (en) Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Frantses Akademia
Académie de Mâcon (en) Itzuli
Mugimendua erromantizismoa
Genero artistikoa olerkigintza
eleberria

IMDB: nm0482870 Musicbrainz: c699b762-8609-4775-99dd-ecaf85bb5966 Discogs: 943738 IMSLP: Category:Lamartine,_Alphonse_de Edit the value on Wikidata
Alphonse de Lamartine signature.jpg

BizitzaAldatu

Familia aristokratiko batean sortu zen, eta erlijio-giro estuan hezi zuten. 1814an Luis XVIII.aren zerbitzuan jarri zen guardia gisa, baina hurrengo urtean, Suitzara joan behar izan zuen, Napoleonek Frantziako aginpidea eskuratu zuenean. Napoleonen Inperioak hondoa jo zuenean, militar karrera utzi zuen.

Literaturaz arduratu zen gaztetik, eta 1816tik aurrera hasi zen idazten. 1820an Les Méditations poétiques («Poesia-gogoetak») obra argitara eman zuen, eta berebiziko arrakasta izan zuen haren lirismo sakonak gazte erromantikoen artean. Hurrengo urteetan, Frantziako ordezkari egon zen Toskanan, eta han idatzi zuen Les harmonies poétiques et religieuses (1830, «Poesia- eta erlijio-harmoniak»), Jainkoaren laudorioz onduriko salmo-bilduma moderno gisa jaso zen obra.

Ekialdera eta Lur Santura joan zen erromes, baina alaba baten heriotzak sakonean aldarazi zion fedea, kristautasun liberal eta sozial baten aldera. Aldaketa horren lekuko utzi zituen Jocelyn (1836) eta La Chute d´un ange (1838, «Aingeru baten gainbehera»). Gizarte-arazoez gero eta axola handiagoa erakutsi zuen aurrerantzean, eta Les Recueillements (1839, «Barnerako biltzeak») obraren ondoan, Luis Filipe Frantziakoaren aurka hasi zen politikan, eta Histoire des Girondins (1847, «Girondarren historia») obra didaktikoa plazaratu zuen. Harrera ona izan zuen liburu hark, eta 1848an Frantziako kanpo ministro izendatu zuten.

1851n, Frantziako Bigarren Inperioa etortzearekin, amaitu zen politika-aldi hura eta, diru askorik gabe, historia-obrak, eleberri sozialak eta autobiografia-idazkiak (Confidences, 1849-1852) prestatu zituen.

ErreferentziakAldatu

Kanpo estekakAldatu