Maurice Druon

Maurice Druon (Paris, 1918ko apirilaren 23a - ibidem, 2009ko apirilaren 14a) frantziar eleberrigilea izan zen.

Maurice Druon
Maurice Druon 2003 Orenburg crop.jpg
30. Q3254304 Itzuli

1985eko azaroaren 7a - 1999ko urria
Jean Mistler (en) Itzuli - Hélène Carrère d'Encausse
European Parliament logo.svg
Europarlamentaria

1979ko uztailaren 17a - 1980ko ekainaren 20a
Barrutia: Frantzia
Hautetsia: 1979 European Parliament election (en) Itzuli
Europar Kontseiluko Biltzar Parlamentarioko ordezkoa

1978ko apirilaren 24a - 1981eko maiatzaren 15a
Kultura ministroa

1973ko apirilaren 5a - 1974ko otsailaren 27a
Jacques Duhamel (en) Itzuli - Alain Peyrefitte
Association des lauréats du concours général (en) Itzuli lehendakari

1967, 1983 - 1973, 1988
André Maurois, Jacqueline de Romilly (en) Itzuli - Maurice Schumann (en) Itzuli, Jean Favier
Logo de l'Assemblée nationale française.svg
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea


seat 30 of the Académie française (en) Itzuli

Bizitza
Izen osoa Maurice Samuel Roger Charles Druon
Jaiotza Paris1918ko apirilaren 23a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Paris2009ko apirilaren 14a (90 urte)
Hezkuntza
Heziketa Lycée Louis-le-Grand (en) Itzuli
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak politikaria, idazlea, gidoilaria eta haur literatura idazlea
Lantokia(k) Estrasburgo eta Brusela
Lan nabarmenak Q3233030 Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Frantses Akademia
Errumaniar Akademia
Europako Kontseiluko Legebiltzarra
Genero artistikoa eleberria
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Errepublikaren Aldeko Batasuna

IMDB: nm0238610 Allocine: 38037 Allmovie: p309070
Musicbrainz: 3d60d4c8-a6b9-4bff-bc47-f4b191316d52 Discogs: 648050 Allmusic: mn0001310908 Edit the value on Wikidata

Lazare Kessel etorkin errusiar-juduaren semea zen. Bere aitak bere buruaz beste egin zuen 1920an eta ama berriz ezkondu zen. Mauricek adopziozko aitaren abizena hartu zuen. Joseph Kessel osabarekin batera Partisanoen kantua itzuli zuen Frantziako Erresistentziarako.

18 urterekin literatur aldizkarietan idazten hasi zen. 1942an De Gaulle jeneralaren armadara batu zen.

1948an Goncourt Saria irabazi zuen Les Grandes Familles eleberriarekin. 1966an Frantses Akademiako kide hautatu zuten. Kultur gaietarako ministroa izan zen Pierre Messmerren gobernuan.

Les rois maudits (Errege madarikatuak) izenburuarekin elkartutako zazpi eleberri historikoengatik da ezaguna batez ere.

LanakAldatu

EleberriakAldatu

  1. Les Grandes Familles, 1948. Goncourt Saria 1948.
  2. La Chute des Corps, 1950.
  3. Rendez-vous aux Enfers, 1951.
  1. Le Roi de fer, 1955.
  2. La Reine étranglée, 1955.
  3. Les Poisons de la Couronne, 1956.
  4. La Loi des mâles, 1957.
  5. La Louve de France, 1959.
  6. Le Lis et le Lion, 1960.
  7. Quand un roi perd la France, 1977.
  1. L'Aube des Dieux, Paris, 1963.
  2. Les Jours des hommes, Paris, 1967.

Saiakerak, antzerkia eta ipuinakAldatu

  • Mégarée (1942), antzezlana.
  • Le Galérien, abestia (1942).
  • Le Sonneur de bien aller (1943), eleberri laburra.
  • Le Chant des partisans, Joseph Kesselekin (1943).
  • Lettres d'un Européen eta Nouvelles lettres d'un Européen (1943-1970), saiakerak.
  • Un voyageur (1953), komedia.
  • Antilopes des prés (1955), eleberri laburra.
  • L'hôtel de Mondez, (1956).
  • Le Coup de grâce (1953), mélodram, Joseph Kesselekin.
  • Des seigneurs de la plaine à l'hôtel de Mondez (1962), eleberri laburrak.
  • Le train du 12 novembre (The black Prince and other tales, Londres, Rupert Hart-Davis, 1962).
  • Paris, de César à saint Louis (1964), saiakera historikoa.
  • Bernard Buffet (1964), saiakera.
  • Du Soleil sur la Normandie (1964), ipuin historikoen bilduma.
  • Le Pouvoir (1965)
  • Le Bonheur des uns… (1967), ipuin bilduma :
  • 1 - Les seigneurs de la plaine,
  • 2 - Le train du 12 novembre,
  • 3 - L'hôtel de Mondez,
  • 4 - Le Bonheur des uns,
  • 5 - Le malheur des autres.
  • L'Avenir en désarroi (1968), essai.
  • Une église qui se trompe de siècle (1972), saiakera.
  • La Parole et le Pouvoir (1974).
  • Attention la France ! (1981).
  • Réformer la démocratie (1982).
  • La Culture et l’État (1985).
  • Jean-Pierre Brancourt eta Stéphane Rialsekin, Mémoire, Paris, Mémoire, 1986.
  • Vézelay, colline éternelle, nouvelle édition (1987).
  • Lettre aux Français sur leur langue et leur âme (1994).
  • Circonstances (1997).
  • Circonstances politiques (1998).
  • Circonstances politiques II (1999).
  • Le Bon Français (1999).
  • La France aux ordres d’un cadavre (2000), saiakera.
  • Ordonnances pour un État malade (2002).
  • Le Franc-parler (2003).
  • Mémoires. L'aurore vient du fond du ciel (2006).

Kanpo estekakAldatu