Urbano VIII.a

Urbano VIII.a[1] (latinez: Urbanus VIII), jaiotzez Maffeo Barberini (Florentzia, 1568ko apirilaren 5a - Erroma, 1644ko uztailaren 29a), Eliza Katolikoko 235. aita santua izan zen, 1623 eta 1644 artean.

Urbano VIII.a
Gian Lorenzo Bernini - Portrait d'Urbain VIII.jpg
Emblem of the Papacy SE.svg
235. Aita santu

1623ko abuztuaren 6a - 1644ko uztailaren 29a
Gregorio XV.a - Inozentzio X.a
Kolegio Kardenalizioko kamarlengoa

1623 -
Scipione Borghese (en) Itzuli - Giovanni Garzia Millini (en) Itzuli
Apezpiku diozesiarra

1608ko urriaren 27a - 1617ko uztailaren 17a
Alfonso Visconti (en) Itzuli - Lorenzo Castrucci (en) Itzuli
Elizbarrutia: Roman Catholic Archdiocese of Spoleto-Norcia (en) Itzuli
Great Seal of France.svg
Nuntzio

1604ko abenduaren 4a - 1607ko irailaren 20a
apezpiku katoliko

1604ko urriaren 28a -
titular artzapezpikoa

1604ko urriaren 20a -
Elizbarrutia: Archbishopric of Nazareth (en) Itzuli
Bizitza
Izen osoa Maffeo Vincenzo Barberini
Jaiotza Florentzia1568ko apirilaren 5a
Bizilekua Florentzia
Heriotza Erroma1644ko uztailaren 29a (76 urte)
Hobiratze lekua San Petri basilika
Heriotza modua : cerebrovascular disease (en) Itzuli
Familia
Ama Camilla Barbadori
Anai-arrebak
Familia
Leinua Barberini (en) Itzuli
Hezkuntza
Heziketa Pisako Unibertsitatea
Gregoriotar Pontifize-Unibertsitatea
Hezkuntza-maila Zuzenbiden Doktorea
doktorea
Jarduerak
Jarduerak diplomazialaria, klerikoa, apaiz katolikoa, mezenasa eta idazlea
Lantokia(k) Erroma eta Aita Santuen Lurraldea
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Erromatar Eliza Katolikoa
C o a Urbano VIII.svg

Jatorria eta prestakuntzaAldatu

Maffeo Barberini florentziar familia noble batean sortu zen. Aita hil ondoren, amak Erromara bidali zuen, protonotario apostoliko kargua zuen osaba Francesco Barberiniren babespean. Jesuiten Collegio Romano-n ikasi ostean, 1589an zuzenbideko doktoregoa lortu zuen Pisako unibertsitatean[2].

Eliz karreraAldatu

Erromara itzuli ondoren, Aita Santuaren administrazioarentzat hasi zen lanean, laburtzaile apostoliko (latinez: abbreviator) eta Signatura Apostolikoko Auzitegi Gorenaren erreferendario gisa. 1592an, Klemente VIII.a aita santuak Fanoko gobernari izendatu zuen. 1601ean, Frantziara bidalia izan zen, Aita Santuaren ordezkari gisa, Henrike IV.a Frantziakoa eta Maria Medici errege-erreginei zorionak ematera, Luis semearen jaiotzagatik[2].

1604an Nazareteko artzapezpiku izendatua izan zen, eta 1604-1606 bitartean Parisera nuntzio apostolikoa izan zen. 1606ko irailaren 11n, Paulo V.a aita santuak kardinal presbitero izendatu zuen, eta 1608ko urriaren 17an Spoletoko artzapezpiku[2].

AitasantualdiaAldatu

1623ko uztailaren 19an Gregorio XV.aren ondorengoa aukeratu behar zuen konklabea bildu zen. Kardinalen Kolegioa 66 kidez osaturik zegoen, baina 55ek bakarrik parte hartu zuten konklabean. Hau bi alderditan banaturik zegoen: espainiarra eta frantziarra. Azkenik, abuztuaren 6an Francesco Barberini hautatu zuten aita santu, 50 botorekin. Baina Erroman zabaldurik zegoen malaria izurritearen ondorioz, irailaren 29 arte ez zuten koroatu.

Agintean egon zen garaian Inkisizioak Galileo kondenatu zuen (1633). 1643an, Cornelius Jansenen Augustinus lana kondenatu zuen. Urbinoko dukerria Aita Santuen agindupean jarri zuen. Poesiak idatzi zituen latinez (1640, Poemata)[3].

ErreferentziakAldatu

  1. Euskaltzaindia. 129. araua: Aita santuen izenak. .
  2. a b c Ott, Michael T.. Pope Urban VIII. in: The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. newadvent.org . Noiz kontsultatua: 2015-10-28.
  3. Lur entziklopedietatik hartua.
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Urbano VIII.a  


Aurrekoa
Gregorio XV.a
Aita santua
1623-1644
Ondorengoa
Inozentzio X.a