Pepe Rei

Euskal Herriko idazle eta kazetaria

Jose Benigno Rey (Barca de Barbantes, (Cenlle), Ourense, 1947ko apirilaren 13a - Donostia, 2021eko martxoaren 9a),[1] Pepe Rei deituraz ezaguna, kazetari eta idazle galiziarra izan zen, luzaro Euskal Herrian bizi eta lan egin zuena. Ikerketako kazetaritza lan eta liburuetan nabarmendu zen joan den mendeko 90ko hamarkadan, hainbatetan polemika harrotu zutenak.

Pepe Rei

Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakJosé Benigno Rey Rodríguez
JaiotzaA Barca de Barbantes1947ko apirilaren 13a
HerrialdeaEuskal Herria
HeriotzaDonostia2021eko martxoaren 9a (73 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakkazetaria eta idazlea
Enplegatzailea(k)Interviú
Madrid (en) Itzuli
La Voz de España
El Pueblo Gallego (en) Itzuli
Egin
Ardi Beltza
Q9004431 Itzuli
Izengoitia(k)Pepe Rei
IMDB: nm9398217 Edit the value on Wikidata

Besteak beste, Interviú aldizkarian, La Voz de Euskadi eta Egin egunkarietan lan egin zuen; Baltasar Garzonek itxi zuen Ardi Beltza aldizkariaren zuzendaria izan zen. Auto istripu baten ondorioz larri zauriturik, 2002an erretiratu zen bizitza publikotik; familiak adierazi zuen susmoak eta gehiago zituela istripuaren sorburuaz.

Biografia aldatu

Galizian jaioa, Pepe Rei oso gazte sartu zen kazetaritzaren munduan. Hasieran, El Pueblo Gallego eta Huelvako Odiel egunkarietan. 1974an El caso Reace liburua argitaratu zuen; bertan, Redondela aferaren inguruko informazioa bildu zuen, errudunen izenak azalduz, tartean Nicolas Franco diktadorearen anaiarena.

Ondoren, Madrid egunkarian hasi zen, frankistek hedabide hau itxi zuten arte. Laurogeigarren hamarkadan La Voz de Euskadi egunkariaren sorreran hartu zuen parte, honek ere porrota ezagutu zuen arte. Urte horietan Interviu aldizkarian ere idatzi zuen. 1988an Egin egunkarian hasi zen lanean; bertan, hain ospetsua izan zen "Ikerketa taldea" sortu zuen. Talde horren arrakastak ondorio larriak izan zituen kazetari honentzat, hiru aldiz espetxeratua izan baitzen.

1994ko abuztuaren 24an, Pepe Rei espetxeratu zuen Carlos Bueren epaileak. Une hartan Egin-en ikerketa saileko burua zen. Epaileak talde armatuarekin kolaboratzea egotzi zion. Reik, Auzitegi Nazionalean bertan, espetxera bidalia izan aurretik akusazio guztiak ukatu zituen, eta bere kazetaritza lanengatik EAJ eta Ertzaintzaren mendeku gisa jo zuen kasua.[2][3] Hilabete batzuk pasa ondoren fidantzarik gabe kaleratu zuten.[4]

1998an Garzonek Egin itxi zuen eta Pepe Rei lanean hasi zen Gara mantxeta berria izango zenaren alde. 2000. urtean Ardi Beltza aldizkaria sortu zuen, baina berehala itxi zuen Baltasar Garzonek. 18/98+ auzian pieza banandua edo aparteko epaiketa jasoko zuen. Hala ere, 2002ko abuztuan istripu larria izan zuen Donostiako saihesbidean, eta ondorioz, kazetaritzaren mundua erabat utzi behar izan zuen eta epaiketatik at geratu zen.[5] Une horretan, hainbat ikerketa zerabiltzan esku artean. Familiak istripuaren sorburuaz "susmoak eta zerbait gehiago" zituela azaldu zuen, baita hura argitzeko asmo irmoa ere.[6]

Pepe Reiren liburuak aldatu

Nobelak aldatu

Kazetaritza ikerketak aldatu

  • El caso Reace
  • Alcalá 20-N. Tafalla: Txalaparta, 1996
  • Colegas. Tafalla: Txalaparta, 1998. ISBN 84-86597-81-1.
  • Egin Investigación. Otra forma de periodismo, Edurne San Martinekin batera. Tafalla: Txalaparta, 1998. ISBN 9788481361148
  • Intxaurrondo. La trama verde, Tafalla: Txalaparta, 1996, 383 or. ISBN 9788486597825
  • Garzón. La otra cara. Tafalla: Txalaparta, 1999. ISBN 9788481361360
  • El periodista canalla. Kalegorria, Miatzen Sarl, 2001, 400 or. ISBN 10: 2914743009

Bibliografia aldatu

Erreferentziak aldatu

Kanpo estekak aldatu


  Artikulu hau Galiziako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.