Ireki menu nagusia

La lengua de las mariposas (euskaraz Tximeleten mingaina) 1999ko José Luis Cuerda espainiar zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Manuel Rivas galiziar idazlearen Que me queres, amor? ("Nahi nauzula, maitea?") bildumako galizierazko hiru kontakizunetan oinarritua dago: bata filmaren izenburu berdinekoa, filma nagusiki oinarritu zenan, eta beste bi gehigarriak, "Saxoa lainoan" eta "Carmiña". Fernando Fernán Gómez, Manuel Lozano, Uxía Blanco, Gonzalo Martín Uriarte, Jesús Castejón, Guillermo Toledo, Tamar Novas eta Celso Bugallo aktoreek antzeztu zuten.

La lengua de las mariposas
Jatorria
Argitaratze-data 1999
Jatorrizko izenburua La lengua de las mariposas
Jatorrizko hizkuntza gaztelania
Jatorrizko herrialdea Espainia
Ezaugarriak
Genero artistikoa film dramatikoa
Iraupena 97 minutu
Kolorea koloretakoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) José Luis Cuerda
Gidoigilea(k) José Luis Cuerda
Manuel Rivas
Rafael Azcona


Antzezlea(k)
Fernando Fernán Gómez
Elena Fernández
Manuel Lozano
Uxía Blanco
Jesús Castejón
Guillermo Toledo
Tamar Novas
Roberto Vidal Bolaño
Celso Bugallo Aguiar
Xosé Manuel Olveira
Eduardo Gómez Manzano
Fely Manzano
Gonzalo Uriarte

[[Kategoria:Elena Fernándezek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Manuel Lozanok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Uxía Blancok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Jesús Castejónek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Tamar Novasek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Roberto Vidal Bolañok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Celso Bugallo Aguiarrek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Xosé Manuel Olveirak Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Fely Manzanok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Gonzalo Uriartek Itzuli antzeztutako filmak]]
Bestelako lanak
Musikagilea Alejandro Amenábar
Fikzioa
Kontakizunaren tokia Espainia
Argumentu nagusia Espainiako Gerra Zibila
Kanpo loturak

Eduki-taula

ArgumentuaAldatu

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

1936. urtea, Galizia, Uztailaren 17-18ko Estatu Kolpea jazo baina hilabete batzuk aurretik, On Gregorio (Fernando Fernán Gómez) irakasleak bere ikaslea den Moncho (Manuel Lozano) mutikoari dakien oro gogo eta pazientzia handiz irakasten dio: askatasuna, jakintza, literatura, natura, bai eta emakumeei buruzko gaiak ere. Hasiera batean Monchok ez zuen eskolara joan nahi, bertan irakasleek ikasleak jotzen zituztela esana baizioten, izan ere, garaiko irakaskuntza funtsean zigor fisikoetan oinarritzen zen. Baina On Gregorio bestelako irakaslea da, bere irakaskuntza eta ikasketa pedagogia gauzen behaketa eta azterketaren metodoan oinarritzen du. Gainera On Gregoriok mutikoaz gain bere aitarekin ere adiskidetatuko da, bi gizonak errepublikarra baidira. Aldiz, Monchoren ama emakume oso erlijiotsua izanik Errepublika begi txarrez ikusten du, amaieraldera Estatu Kolpeak arrakasta izan ondoren faxisten alde ipiniz.

Baina politikaren testuinguru mehatxagarria beti ere hortxe egongo da, bereziki On Gregorio erregimen faxistaren etsaitzat hartu duetenek erasotzen dutenean.

Honela, bi lagunak elkarrengandik aldenduz joan eta banaketa gero eta handiagoa izango da, biak inguratzen dituen testuinguruak guztiz baldintzatuta. Estatu kolpea jazo eta faxistak probintziako gobernu zibila eta militarra bereganatzean errepublikar batzuk atxilotu, kamioi batean sartu eta eraman egingo dituzte, tartean On Gregorio bera. Monchoren gurasoek, eta bereziki amak, semeak errepublikarrei ohiu egin diezaien xaxatuko du, bere "pentsamolde" politikoa agerian utziz. Monchok errepublikarrei "Gorriak!, Hiltzaileak! , Anarkistak!" ohiu egitetik hasi, eta azkenean haiek eta bere irakaslea bera daramatzan kamioiaren atzetik korrika joango da, kamioiari harriak bota eta On Gregoriori honako bi hitzak ohiukatuz:“¡Tilonorrinko! ¡Espiritrompa!” (galizieraz proboscis, alegia, "tximeleten mingaina"), hain zuzen ere, Monchok irakaslearengandik ikasitakoak.

AktoreakAldatu

SolasakAldatu

« - Moncho: Norbait hiltzen denean... hila da ala ez da hiltzen?

- On Gregorio: Zure etxean zer diote?
- Moncho: Nire amak zintzoak zerura eta gaiztoak inpernura doazela dio.
- On Gregorio: Eta zure aitak?
- Moncho: Nire aitak azken epaia izanez gero aberatsak heuren abokatuekin aurkeztuko zirela dio, baina nire amari ez dio zaio atsegin.
- On Gregorio: Eta zuk zer pentsatzen duzu?
- Moncho: Nik beldurra dut...
- On Gregorio: Sekretu bat gorde al dezakezu? Sekretuan. Hil ondorengo inpernurik ez dago. Gorrotoa, ankerkeria, hori da inpernua. Batzutan inpernua gu geu gara.

»

Kanpo loturakAldatu