Indo-eszitiarrak

Indo-eszitiarrak edo indo-sakak (pehlevieraz: Sakā‎; persieraz/paxtuneraz: ساکا‎; sanskritoz: शकŚaka; antzinako grezieraz: Σάκαι; latinez: Sacæ; txinera tradizionalez: ; pinyinez: Sāi), pehlevieraz eta sanskritoz, saka edo eszitiar jatorriko zenbiat herriak izendatzeko erabilitako termino bat da. Hauek ekialdeko irandar herrien multzo garrantzitsu bat osatzen zuten, eurasiar estepako tribu nomada bezala antolatzen zirenak.

Indo-eszitiar Erresuma
k.a. 150 – 400
Monarkia
IndoScythianKingdom.svg
Erresumaren hedadura handiena
Geografia
Hiriburuak Sigal
Taksila
Mathura
Kultura
Hizkuntza(k) eszitiera, greziera, paliera, sogdaniera
Erlijioa xamanismo, budismo, hinduismo, zoroastrismo, manikeismo,
Historia
Aurrekoak
Flag of None.svgIndo-Greziar Erresuma
Flag of None.svgMaurya Inperioa
Flag of None.svgGreko-Baktriar Erresuma
Ondorengoak
Kusan InperioaFlag of None.svg
Sasandar InperioaDerafsh Kaviani.png
Gupta InperioaFlag of None.svg

Hegoaldeko Asiako lehen indo-eszitiar errege ospetsua Maues (k.a. I. mendea) izan zen, Indus haraneko Gandharan bere hiriburua ezarri zuena. Indo-eszitiarrak ipar-mendebaldeko Indiatik zabaldu ziren, indo-greziarrak eta besteak menderatuz. Kusan Inperioak, Kujula Kadphises edo Kanishka erregeek, mendean hartu zituzten baina oraindik satraperri batzuk mantendu zituzten. II. mendean Gautamiputra Satakarni satavahana leinukoak mendean hartu zituenean, bere gainbehera hasi zen.[1] Hala ere, 395. urtean Chandragupta II.ak Rudrasimha III.a azken indo-eszitiar satrapa menderatu zuen.[2]

ErreferentziakAldatu

  1. B .V. Rao. World history from early times to A D 2000. , 97 or..
  2. Ramesh Chandra Majumdar. Ancient India. , 234 or..

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau Pakistango historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.