Hititera[1] (nešili, euskaraz "Nešako hizkuntza") hititen hizkuntza hila da. Badaude K.a. XVI. eta K.a. XIII. mende arteko idazkun kuneiformeak, baina lehenagotik lekukotzen dela esan dezakegu, K.a. XX. mendetik akadieran hititerazko maileguak eta pertsona-izenak lekukotzen direlako.

Hititera
Datu orokorrak
Lurralde eremuaHitita Inperioa
EskualdeaAnatolia
UNESCO sailkapena6: galdua
Hizkuntza sailkapena
giza hizkuntza
indoeuropar hizkuntzak
Anatolian (en) Itzuli
Informazio filologikoa
Hizkuntza-tipologiaSOV hizkuntza
Genero gramatikalakgenero neutroa eta genero komuna
Kasu gramatikalaknominatiboa, genitiboa, akusatiboa, datiboa, bokatiboa, ablatiboa, lokatiboa eta instrumentala
AlfabetoaHittite cuneiform (en) Itzuli eta Idazkera kuneiformea
AurrekariaHattic (en) Itzuli
Hizkuntza kodeak
ISO 639-2hit
ISO 639-3hit
Glottologhitt1242
IETFhit

Jadanik Brontze Aroaren amaieran, hititera luviterak ordezkatua izan zen eta K.a. XIII. mendean hititen hiriburua zen Hattusan ez zen hizkuntza nagusia.[2] Inperioaren desagertzearekin batera hizkuntza ere galdu zen. Edonola ere, hititera indoeuropar hizkuntzarik zaharrena da, hau da, indoeuroperaren lekukotasun zaharrenak hititerarenak dira.

Erreferentziak aldatu

  1. 47. araua - Hizkuntza hilak eta klasikoak. Euskaltzaindia (Noiz kontsultatua: 2010-12-23).
  2. Yakubovich, Ilya. (2010). Sociolinguistics of the Luwian Language. Leiden: Brill, 307 or..

Kanpo estekak aldatu


  Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.