Gartzia

abizen

Gartzia euskal jatorriko abizena da, gaztelerazko idazkerarekin (García) oso ohikoa Espainian ere, eta horrexegatik askok euskarazkotzat hartzen ez dutena. Euskaltzaindiak TZ-rekin idazteko gomendioa ontzat eman zuen 1994an, eta 1998an Euskal deituren izendegian sartu zuen[1].

Historikoki, euskarazko edo gaztelaniazko testuak agertu baino lehenagoko latinezko testuetan ere agertzen da deitura maiz, eta lehen aipuak Nafarroako Erresumakoak dira, 789. urtekoak eta Nafarroa Beherean, hain zuzen[2].

Deiturak badu ponte-izen gisako parekidea euskaraz: Gartzea.

EtimologiaAldatu

20. mendearen hasieran Ramón Menéndez Pidal eta Antonio Tovar hizkuntzalari espainiarrek deituraren etimologia euskaran aurkitu behar zela uste zuten; baina, iturria hartz animalia izenean zetzala pentsatu zuten[2], beharbada Otsoa deituraren hurbiltasunagatik.

Uste hori okerra dela uste dute geroagoako etimologia adituek, eta abizenaren forma zaharragoan, Garzea/Gartzea, gaztea hitza dagoela pentsatzen dute. Alfonso Irigoienek defenditu zuen bereziki ideia hau[2]. Horretara, latinezko Iuvenis, frantsesezko Lejeune, italierazko Giovane, ingelesezko Young edota alemanezko Jung deituren parekoa da.

ErreferentziakAldatu

  1. «Gartzia - Deiturak - EODA» www.euskaltzaindia.eus Noiz kontsultatua: 2019-08-24.
  2. a b c «Gartzia (Garzia, García) euskal deitura dela eta - JAGONET galde-erantzunak» www.euskaltzaindia.eus Noiz kontsultatua: 2019-08-24.

Ikus, gaineraAldatu

Kanpo estekakAldatu