Enriqueta Agut Armer
Enriqueta Agut Armer (Castelló de la Plana, 1912ko irailaren 16a – Mexiko Hiria, 1998ko ekainaren 22a) maistra izan zen. [1][2] Ezker Errepublikanoko Emakumeen Elkarteko eta Emakume Antifaxisten Elkarteko idazkaria Pasionaria aldizkariaren erredakzioan partaide izan zen eta Lina Odena eskolan ere parte hartu zuen.
Enriqueta Agut Armer | |
---|---|
Bizitza | |
Jaiotzako izen-deiturak | Enriqueta Agut Armer |
Jaiotza | Castelló de la Plana, 1912ko irailaren 16a |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | Mexikoko estatua, 1998ko ekainaren 22a (85 urte) |
Hezkuntza | |
Hizkuntzak | gaztelania |
Jarduerak | |
Jarduerak | irakaslea |
Kidetza | Espainiako Alderdi Komunista |
Biografia
aldatuOstalaritzako enpresaburu baten alaba, Castelló de la Planan jaio zen, eta hantxe igaro zuen haurtzaroa. 1922an, familia Valentziara joan zen batxilergoa ikasi eta Irakasle Eskolan sartu zen (Valentziako Lanbide Planaren lehen promozioaren barruan, 1931-1935 bitartean), eta Misio Pedagogikoetan parte hartu zuen, Valentzia, Teruel eta Cuencako herrietan patronatuaren ordezkari gisa.[3][4]
Valentziako hiriburuko Balmes Institutuan maistra-praktikak egin ondoren, Puzoleko eskolara bidali zuten, 1936ko urtarrilera arte. Orduan, Balmesera aldatu zuten berriro ikuskatzaile gisa, eta handik Erripoll Gizarte Urgazpenerako Institutura, ordurarte ordena erlijiosoen eskuetan egon zenera.
Ikasle garaian Eskolako Unibertsitate Federazioko kide izan zen, eta, irakasle gisa, FETE, UGT sindikatuaren hezkuntza-adarrean parte hartu zuen.[4] Gazteria Komunistetako militantea izan zen hasieran, [5], eta Ezker Errepublikanoko eta Emakumeen Fronte Popularreko militantea geroago, 1936ko irailean sartu zen Alderdi Komunistan, estatu-kolpe militarraren ondoren.
1938an Rómulo García Salcedorekin ezkondu zen eta senar-emazteak Gualbara joan ziren, 1939ko otsailean, haurdun zegoela, Frantziako muga zeharkatu eta Pirinioak gurutzatuz. Grenoblen erditu ondoren, Adela alabarekin, senarrarekin eta neba Pepe Agut margolariarekin ontziratu zen, Sinaia ontzian erbesteratu zen. Espainiako Bigarren Errepublikako beste irakasle asko bezala, lege frankisten 171. artikuluan ezarritakoari jarraituz depuratu egin zuten. Mexikon beste bi seme-alaba izan zituen, Rómulo eta Ketty; nazionalitate mexikarra hartu eta PCE utzi zuen, baina erbesteratutako errepublikanoekin harremanak izan zituen, bereziki Mercedes Maestre pediatrarekin eta Manolita Ballester margolariarekin. 1986an itzuli zen Espainiara, baina Mexikora itzuli zen eta bertan hil zen 1998an.
Aitortzak
aldatu2016. urtean Valentziako Udalak kale bat eskaini zion, Espainiako Historiak ahaztutako beste 43 emakumerekin batera.[6]
Erreferentziak
aldatu- ↑ Agulló Díaz 2008.
- ↑ «Enriqueta Agut Armer» exiliadosrepublicanos.info.
- ↑ «Enriqueta Agut Armer» cipres.residencia.csic.
- ↑ a b «28 castellonenques, protagonistes al Diccionari Biogràfic de Dones» Actualitat de la Xarxa, Notes de premsa (Xarxa Vives d'Universitats) 14 de octubre de 2011.
- ↑ Marín García 2015.
- ↑ Valencia enriquecerá callejero con nombres de mujeres ilustres. 18 de enero de 2016.
Bibliografia
aldatu- Marín García, Juan (2015). Si tuviera que volver a empezar: Memorias (1934-2004). Valentzia: Universitat de Valènciak argitaratua. ISBN 9788437098791.
- Agulló Díaz, María del Carmen (2008). Mestres valencianes republicanes. Valentza: Universitat de Valènciak argitaratua. ISBN 9788437098791.