Jano

erromatar mitologiako jainkoa

Jano[1] (latinez: Ianus) Erromako antzinako jainkoa izan zen, Erromatar Inperioaren urrezko garaikoa. Bi aurpegiko irudia du, aurrera begira dagoena bata eta atzera begira bestea. Janoren jatorria zein den ez dago argi, baina nolanahi ere Erromako jainkoetan zaharrenetakoa da. Ateen (latinez: ianuae), arkuen (latinez: jani) eta hasiera guztien jainkoa zen. Sartu-irtenetan gurtzen zuten, eta familia-burua izaten zen gurtza horretako flamen edo apaiza. Tenplu bat eraiki zioten Palatinoko erromatarrek eta Kirinalgo sabinarrek. Bi herrien arteko bidean eraiki zuten, eta irekita uzten zuten gerra-garaietan sabinarrak eta erromatarrak lasai pasa zitezen alde batetik bestera; eta ixten zuten bake-garaietan, herri bakoitzaren bakartasuna ondo gordetzeko. Jainko honi eskaintzen zizkioten Erroman urteko lehen hilabeteko lehen eguna, eguneko lehen ordua, eta hasiera guztiak. Urtarrileko hila eskaini zioten honenbestez erromatarrek Janori (latinez: ianuarius).

Jano
Antzinako Erromako erlijioa eta Erromatar mitologia
Janus-Vatican.JPG
Ezaugarriak
Sexua gizonezkoa
Domeinua Ereitea, hasiera, Langa, transition (en) Itzuli, denbora, Dualismoa, korridorea eta doorway (en) Itzuli
Familia
Aita Saturno eta Caelus
Ama Entoria (en) Itzuli eta Hekate
Ezkontidea(k) Juturna eta Venilia (en) Itzuli
Seme-alabak Canens (en) Itzuli eta Fontus (en) Itzuli
Anai-arrebak Hymnus (en) Itzuli, Felix (en) Itzuli eta Faustus (en) Itzuli

ErreferentziakAldatu

Kanpo estekakAldatu

  Artikulu hau mitologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.