Hiva Oa Markesetan kokatzen den uharte eta udalerria da.[1]

Hiva Oa
Hivaoaküste.jpg
Datu orokorrak
Mendirik altuenaTemetiu (en) Itzuli
Garaiera1.213 m
Luzera35 km
Zabalera12 km
Azalera316 km²
Geografia
Koordenatuak9°45′S 139°00′W / 9.75°S 139°W / -9.75; -1399°45′S 139°00′W / 9.75°S 139°W / -9.75; -139
Honen parte daMarkesak
Estatu burujabe Frantzia
French overseas collectivity Polinesia Frantsesa
Commune of French PolynesiaHiva-Oa
Ur-gorputzaOzeano Barea

GeografiaAldatu

Sumendi jatorriko uhartea hau[2] menditsua eta luzanga da, 40 kilometroko luzera eta 10 kilometroko zabalera duena. 320 km²-ko azalera du. Biztanle kopurua 2015ekoa zen 2002ko erroldan.

KlimaAldatu

      Datu klimatikoak (Atuona, Hiva Oa)      
 Hila   Urt   Ots   Mar   Api   Mai   Eka   Uzt   Abu   Ira   Urr   Aza   Abe   Urtekoa 
Batez besteko tenperatura maximoa (°C) 30 31 31 31 29 29 28 28 29 29 30 30 29
Batez besteko tenperatura (ºC) 27 27 28 28 27 26 26 26 26 26 27 27 27
Batez besteko tenperatura minimoa (°C) 23 24 24 24 24 23 23 23 23 23 23 23 23
Pilatutako prezipitazioa (mm) 114 91 112 117 122 175 122 102 157 79 66 89 1293
Iturria: Weatherbase[3]


HistoriaAldatu

Álvaro de Mendañak uhartea aurkitu zuen 1595ean, eta 'Dominica' deitu zion.[4] XIX. mendera arte, nabigatzaileak ez ziren handik askorik pasa bertokoen beligerantzia eta oldarkorraren ondorioz. Azkenean, Bergasse du Petit Thouars frantziarrak baketu zuen uhartea 1880ko hamarkadan.

Paul Gauguin margolariak, orduan, Markesetan behin betiko ezartzea erabakiko du, inspirazioa berriro aurkitzeko. 1901ean, Atuonara (Hiva-Oa uhartea) iritsi zen. Hasieran, paradisuan zegoela uste arren, laster ohartu zen bere akatsaz: agintariek egindako gehiegikerien berri izatean indigenak defendatzen saiatu zen.

Jacques Brel abeslari belgikarra erretiratu zen lekua ere izan zen, non 1978an hil zen.

ErreferentziakAldatu

  1. Décret n°72-407 du 17 mai 1972 portant création de communes dans le territoire de la Polynésie française, Légifrance
  2. (Frantsesez) R. Brousse, H.G. Barsczus, H. Bellon, J.M. Cantagrel, C. Diraison, H. Guillou, C. Léotot. (1990). «Les Marquises (Polynésie française) : volcanologie, géochronologie, discussion d'un modèle de point chaud» (pdf) Bulletin de la Société Géologique de France (Institut de recherche pour le développement (IRD)) 6 (6): 933-949..
  3. (Ingelesez) Weatherbase. (2011)..
  4. Sharp, Andrew. (1960). The discovery of the Pacific Islands. Oxford: Clarendon Press, 51 or..

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau Polinesia Frantseseko geografiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.