Blas Pradere Arruti

Euskal idazlea

Blas Pradere Arruti (Oñati, 1851 - Donostia, 1923ko abuztuaren 4a) gipuzkoar idazlea eta apaiza izan zen. Gipuzkoako Diputazioak antolatzen zituen Euskal Jaietara bere idazlanak bidali eta sari ugari jaso zuen. Horietariko batzuk: Oyartzun eta bere seme ospatuak (1897), Bergara´ko seme argidotarrak (1905), Bergara´ko azitetxe jakintsu duikintar erregezkoa (1905), Aitzbetz´eko zuloa, Peñaflorida´ko kondea. Lurbirako adiskideen alkarbidea lehenengo ipiñi zubana, Tolosa´ko erriyaren izenak lenago ta orain (1912), Aundigoai eta aginbideai zor zayoten begirunea (1914) eta Edaleentzako gogoangarriak (1914). Pradererenak dira, halaber, Satanasen bandera edo liberalqueriya (1896), eta Secretos para hablar y oír con claridad el bascuence (1897) liburuak. Albizturren apaiza zen hil zenean. [1].

Blas Pradere Arruti
Bizitza
JaiotzaOñati, 1851
Herrialdea Gipuzkoa, Euskal Herria
HeriotzaDonostia1923ko abuztuaren 4a (71/72 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzakgaztelania
euskara
Jarduerak
Jarduerakidazlea

ErreferentziakAldatu

  1. Blas Pradere zenaren omenez Heriotza-oharra Argia astekariaren 122.zkian argitaratua.[1][Betiko hautsitako esteka] Argia,Dagonila, 19, Igandea