Ireki menu nagusia

Gustav Ludwig Hertz (Hanburgo, 1887ko uztailaren 22aEkialdeko Berlin, 1975eko urriaren 30a) fisikari alemaniarra zen, Heinrich Hertz fisikariaren iloba. Atomoen energia mailen kontzeptua garatu zuen 1923. urtean eta baita fluoreszentzia fenomenoen mekanismoa azaldu ere. 1925. urtean Fisikako Nobel Saria irabazi zuen.

Gustav Hertz
Gustav Hertz.jpg
Bizitza
Jaiotza Hanburgo1887ko uztailaren  22a
Herrialdea  Alemaniako Errepublika Demokratikoa
 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna
Heriotza Ekialdeko Berlin1975eko urriaren  30a (88 urte)
Hobiratze lekua Ohlsdorf Cemetery Itzuli
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Frederiko Gilen Unibertsitatea
Göttingengo Unibertsitatea
Municheko Unibertsitatea
University of Halle-Wittenberg Itzuli
Tesi zuzendaria Max Planck
Heinrich Rubens Itzuli
Doktorego ikaslea(k) Heinz Pose Itzuli
Hizkuntzak alemana
Irakaslea(k) Max Planck
Ikaslea(k) Heinz Pose Itzuli
Jarduerak
Jarduerak fisikaria eta unibertsitateko irakaslea
Enplegatzailea(k) Technical University of Berlin Itzuli
Berlingo Humboldt Unibertsitatea
University of Halle-Wittenberg Itzuli
Leipzigeko Unibertsitatea
Jasotako sariak
Nominazioak
Kidetza Alemaniako Zientzien Akademia Berlinen
Saxon Academy of Sciences Itzuli
Alemaniako Natur Zientzien Leopoldina Akademia
Sobietar Batasuneko Zientzien Akademia
Hungariako Zientzien Akademia
Zientzien Errusiar Akademia
Saxon Academy of Sciences Itzuli

Berlingo Fisika institutuko zuzendaria (1928), SESBeko ikerketa atomikoan parte hartu zuen (1947). Leipzigeko unibertsitateko irakaslea (1955). J. Franck-ekin lankidetzan, fluoreszentzia fenomenoak azaldu eta elektroien energia mailaren kontzeptua ezarri zituen (Bohr-en teoriaren berrespena).[1]

ErreferentziakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Gustav Hertz