Trehalosa

konposatu kimiko

Trehalosa bi glukosaz osaturiko disakaridoa da.

Trehalosa
Trehalose.svg
Formula kimikoa C12H22O11
SMILES kanonikoa [CH1O[CH](O[CH]2O[CH](CO)[CH](O)[CH](O)[CH]2O)[CH](O)[CH](O)[CH]1O&zoom=2.0&annotate=none 2D eredua]
SMILES isomerikoa
OC[C@H]1O[C@H](O[C@H]2O[C@H](CO)[C@@H](O)[C@H](O)[C@H]2O)[C@H](O)[C@@H](O)[C@@H]1O
InChl 3D eredua
Estereoisomeroa alpha,beta-trehalose (en) Itzuli eta beta,beta-trehalose (en) Itzuli
Identifikatzaileak
InChlKey HDTRYLNUVZCQOY-LIZSDCNHSA-N
CAS zenbakia 99-20-7
PubChem 7427
Reaxys 1292766
Gmelin 16551
ChEBI 2145829
ChEMBL CHEMBL1236395
EC zenbakia 202-739-6
ECHA 100.002.490
CosIng 80292
Human Metabolome Database HMDB0000975
KNApSAcK C00001152
UNII B8WCK70T7I
KEGG C01083 eta G00293
PDB Ligand TRE

EgituraAldatu

Trehalosaren formula enpirikoa   da. Glukosa bien karbono anomerikoen hidroxilo taldeak α(1→1) lotura O-glikosidikoaz elkartzen dira, hone ondorioz ez du ahalen erreduzitzailerik. Horrela beraz trehalosaren izen sistematikoa honako hau da:

α-D-glukopiranosil-(1→1)-α-D-glukopiranosidoa

MetabolismoaAldatu

Heste meharrera iristean trehalasa entzimak hidrolisatzen du bi glukosa emanez.

Garrantzia biologikoaAldatu

Mikosa izena ere ematen zaio, "onddoen azukrea" esan nahi du. Onddo batzuek (eta zenbait bakteriok) izozteari edo ur faltari aurre egiteko sintetizatzen dute[1], baldintza txarretan daudenerako energia iturri gisa.

Kriptobiosi prozesuetan ura ordezkatuz mintz biologikoei lotzen zaie hidrogeno zubien bidez. kristalak eratzen ditu eta mintzak egonkortzen ditu. Tardigradoek eta Artemia salina krustazeoak trehalosa kopuru handiak sortzen dituzte egoera horretan irauteko[2].

ErreferentziakAldatu

  1. (Ingelesez) «Stabilization against Thermal Inactivation Promoted by Sugars on Enzyme Structure and Function: Why Is Trehalose More Effective Than Other Sugars?» Archives of Biochemistry and Biophysics 360 (1): 10–14. 1998-12-01 doi:10.1006/abbi.1998.0906. ISSN 0003-9861. Noiz kontsultatua: 2018-11-11.
  2. Erkut, Cihan; Penkov, Sider; Fahmy, Karim; Kurzchalia, Teymuras V.. (2012-01-01). «How worms survive desiccation» Worm 1 (1): 61–65. doi:10.4161/worm.19040. PMID 24058825. PMC PMC3670174. Noiz kontsultatua: 2021-07-28.

Kanpo estekakAldatu