Kerosenoa (antzinako grezierazko κηρός keros, "argizari" hitzetik eratorria) petrolioa destilatuz eskuratzen den likido gardena edo ia gardena da. Dentsitate ertaina du, gasolinaren eta gasolioaren bitartekoa da. Disolbatzaile eta erregai moduan erabiltzen da, bereziki hegazkinetan eta berogailuetan.

Keroseno
Kerosene bottle.jpg
Osatuta karbono
Mota Erregai
Ezaugarriak
Dentsitatea
0,81 g/cm³ (20 °C)
Fusio-puntua -46 °C
Irakite-puntua 325 °C (760 Torr)
175 °C (760 Torr)
Lurrun-presioa 5 mmHg (38 °C)
Masa molekularra 170 u
Arriskuak
Lehergarritasunaren beheko muga 0,7 vol%
Lehergarritasunaren goiko muga 5 vol%
Autoignizio tenperatura 220 °C
Denboran ponderatutako esposizio muga 100 mg/m³ (10 h, baliorik ez)
Flash-puntua 72 °C (maximo, Pensky–Martens closed-cup test (en) Itzuli)
38 °C (minimo, Pensky–Martens closed-cup test (en) Itzuli)
Eragin dezake kerosene exposure (en) Itzuli
Identifikatzaileak
CAS zenbakia 8008-20-6
RTECS zenbakia OA5500000
ZVG 531419
DSSTox zenbakia OA5500000
EC zenbakia 232-366-4
ECHA 100.029.422
CosIng 75520
MeSH D007648
UNII 1C89KKC04E

Petrolio garbitik eratorritako gaia da, hidrokarburoez osatua. Petrolioa destilatuz lortzen da, destilazio zatikatuaren bidez. Isurkari zuria da, gasolina baino likatsuagoa. Usain sarkorra du, pozoitsua. Kerosenoa 1850ean lortu zen lehenengo aldiz, ikatz alkaternatik, eta 1859an hasi zen petroliotik ateratzen. Erreakzio motorren, berogailuen, eta gisakoen erregai gisa erabiltzen da, eta baita disolbatzaileak, intsektu hilkariak, aerosolak eta abar egiteko ere.[1]

ErreferentziakAldatu

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.