Grafitoa karbono puruaren forma kristaldua da. Karbonoaren era alotropiko bat da. Hexagonala da eta kolore beltzaxka eta distira metalikoa du. Eroale ona da, tenperatura handia jasateko gaitasuna du, eta azidoek ez dute desegiten.

Infotaula de mineralGrafitoa
Ezaugarri orokorrak
KategoriaJatorrizko minerala
FormulaKarbonoa, C
Dana sailkapena1.3.6.2
Nickel-Strunz sailkapena1.CB.05a
Sistema kristalinohexagonala (6/m 2/m 2/m)
Talde espazialspace group P6₃/mmc (en) Itzuli
Masa molarra12 Da
Eponimoaidatzi
Identifikazioa
Koloreabeltzetik altzairu kolorera
Esfoliazioaperfektua norabide batean
Gogortasuna
Mohs eskalan
1-2
Distirametalikoa, lurraren antzekoa
Errefrakzio indizeaopakua
Pleokroismoaez
Marrabeltza
Dentsitate erlatiboa2,16

Izadian aurki daiteke (sedimentu harrietan batez ere) baina laborategian ere prestatzen da labe elektriko batean antrazita berotuta.

Erabilera asko ditu industrian, eroale eta labaingarritarako, adibidez (azken honetarako olioekin nahastuz). Margo beltzak, arkatzak eta elektrodoak egiteko, eta beste hainbat gauzatarako ere erabiltzen da.

Erreferentziak aldatu

 
Egunero etxean edo kalean erabiltzen ditugun 10 material (ekai) arruntak aztertzen dira liburuan (2022)

Bibliografia aldatu

  • Ekaiak badu garrantzia. Gizakiok eginiko mundua moldatu duten material zoragarrien istorio bitxiak. M. Miodownik. Itzultzailea: J. R. Etxebarria. UEU - CIC Nanogune 2022 (250 or.). Grafitoari buruzkoa da 4. kapitulua: "Apurtezina".

Kanpo estekak aldatu


  Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.