Ni neu (frantsesez: Moi-même) Henri Rousseau margolari frantsesak, «El duaner Rousseau» bezala ezagututa ("Rousseau muga enplegatu" euskaraz) 1890ean[1] egindako olioa oihal gainean. Egun Pragako Galeria Nazionalean ikus daiteke. Naïf estilokoa da.

Ni neu
Moi-même'
Henri Rousseau - Myself- Portrait – Landscape - Google Art Project.jpg
Jatorria
SortzaileaHenri Rousseau
Sorrera-urtea1890
Jatorrizko izenburuaMyself: Portrait – Landscape
MugimenduaNaïfa
Ezaugarriak
Materiala(k)olio-pintura eta Margo-oihala
Dimentsioak146 (altuera) × 113 (zabalera) cm
Genero artistikoaAutorretratua
Egile-eskubideakjabetza publiko
Deskribapena
Kokapena
LekuaTrade Fair Palace (en) Itzuli
BildumaPragako Museo Nazionalaren bildumak
InbentarioaO 3221
Argumentu nagusiaHenri Rousseaua

Paisaia-erretratuaAldatu

Margolan honekin Henri Rousseauk genero berri bati hasiera eman ziola zioen, paisaia-erratratuarena alegia. Funtsean paisaia margotzean zetzan baina gaienan pertsona baten erretratua gehitzen zuen. Kasu honetan Parisko bere gustuko paisaia aukeratu zuen gainean haren autoerretratua lehen planoan ipiniz.[2] Modu batez, paisaiak erretratuko pertsonaren irudiari beste informazio gehitzen dio.


DeskribapenaAldatu

Parisen paisai hiritar naïf baten gainean artistaren autoerretratua agertzen da. Rousseau oso serio agertzen da, beltzez jantzita eta bizar zainduaz. Atzean Sena ibaia ikusten dugu eta uretan itsasontzi bat, seinaleak egiteko itsas banderaz apainduta. Inguruan metalezko zubi bat, globo bat eta, atzean, banderekin nahastuta orduan inauguratu berria zegoen Eiffel dorrea. Elementu horiekin artistak modernitatearen aldeko jarrera erakusten du. Itsasontzi masta, bestetik, bere lanetan errepikatzen den elementua dugu.

Margolariak eskuetan ofizioko lanabesak erakusten ditu: paleta eta pintzela. Paletan bi izen irakur daitezke: «Clemence» (bere lehen emaztearen izena, Clemence Boitard) eta «Josefina» (bigarren emaztearen izena, Josefina Noury). Elementu horiek Rousseuaren barruko bizitzaren informazioak aderazten ziren. Dirudienez, aurretik beste idazkuna zegoen; hau ezabatu (antza «Pour ne pas les oublier», "zuek ez ahazteko" jartzen omen zuen) eta gainean bi emakumeen izenak margotu zituen. Ezkerreko solapan Frantziako gobernuak eman zion Les Palmes académiques sariaren intsignia erakusten zuen.

ErreferentziakAldatu

Kanpo estekakAldatu