Ireki menu nagusia

Kasilinioko gudua (K.a. 214)

SarreraAldatu

Kannasko hondamenditik bi urtera, Erromak armada berria lortu zuen eta hiriak konkistatzen hasi zen berriro. Garai hartan Marko Klaudio Marzelo eta Fabio Maximo Erromako kontsulak ziren. Erromak sei legio erreklutatu zituen beste bostei laguntzeko.

Kasilinioko hiria, Volturno ibaiaren bi alderdietan zegoena, Punikoek konkistatu zuten K.a. 215ean, 2000 kanpaniar eta 700 kartagotar tartean zirela.[1]

Gudua baino lehenAldatu

Martzelo Nolan zegoen bere armada kontsularrarekin, Anibal kanporatu zuen eta gero Nolako hirugarren guduan. Fabio Maximo Kanpanian zegoen.

Kasilinoko setioaAldatu

Anibal kanpanian ez zegoenez, Fabio Kasilino atakatzea erabaki zuen bere armada kontsularrarekin. Hiria oso defentsa ona zuenez eta Kapuatik atakatuak izan ahal zirenez, Fabiok Martzellori deitu zion, Nolan guarnizio handi bat uzteko esanez eta haiengana joateko beste guztiarekin. Asalto saiakera guztietan ez zuten hirian sartzea lortu baina denbora pasa eta gero Fabiok hiriko agintariekin pakto bat sinatu zuen. Ateratzean Martzelok agindu zuen errendituei atakatzea eta bakarrik 50 salbatu ziren, Fabiorengana iritsi zirenak.

Guduaren ondotikAldatu

Hiria kontrolpean hartu ondoren. Fabio kanpaina ona egin zuen Samnioan eta Apulian. Martzelok bitartean Sirakusara joan zen, haiei borrokatzera

BibliografiaAldatu

  • Titus Livius, Ab Urbe Condita, XXIV, 14 eta 19 Ed. Gredos

ErreferentziakAldatu

  1. ivy, Ab Urbe Condita, XXIV, 19, 1