Ireki menu nagusia

Joan VII.a Paleologo[1] (grezieraz: Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος, Iōannēs Z' Palaiologos; 1370 – Atos mendia, 1408ko irailaren 22a) Bizantziar Inperioko enperadorea izan zen 1390. urtean eta 1399-1402 urteetan. Androniko IV.aren semea zen. Joan V.a aitonaren aurka jarri zen, Baiazid sultan turkiarrak lagundurik; 1390. urtean Konstantinoplako hiriaz jabetu zen, baina Manuel II.a osabak egotzi zuen bertatik. Manuel II.a turkiarren aurkako gerrarako mendebaldarren laguntza eske joana zen bitartean Bizantzioko koroaz jabetu zen. Manuel II.ak berriro ere egotzi zuen 1402. urtean eta ondoren enperadore geratu zen Tesalonikan.[2].

Joan VII.a Paleologo
John VII Palaiologos.gif
Bizantziar enperadorea

1390-04-14 - iraila 1390
Joan V.a Paleologo - Joan V.a Paleologo
Bizitza
Jaiotza Konstantinopla1370
Herrialdea  Bizantziar Inperioa
Heriotza Tesalonika1408ko irailaren  24a (37/38 urte)
Familia
Aita Androniko IV.a Paleologo
Ama Keratsa of Bulgaria
Ezkontidea(k) Irene Gattilusio Itzuli
Seme-alabak
Leinua Palaiologos Itzuli
Jarduerak
Jarduerak erregeordea

ErreferentziakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Joan VII.a Paleologo  
  Artikulu hau Bizantziar Inperioko biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.