Ireki menu nagusia
Hirutasun Santuaren irudia:
Aita, Semea eta Espiritu Santua (Usoa)

Hirutasuna edo Hirutasun Santua kristautasunaren doktrina garrantzitsuenetakoa da. Doktrina honen arabera, Jainkoa bakarra da, baina betiere hiru pertsonen elkartasuna da: Aita, Semea eta Espiritu Santua. IV. mendetik aurrerako kristau gehienek bat egiten dute doktrina honekin, "Jainko bakarra hiru pertsonetan" dagoela adierazten dute. Pertsona hauek Jainko esentzia berbera daukate, eta izate berekoak dira.

Doktrina honen baitako puntu garrantzitsu bat Semearen izateari buruzkoa da. Puntu hori historian eztabaidagai sutsua bihurtu da, baita heterodoxia akusazioen iturri ere kutsu erlijiosoko gerra eta gatazketan. Kristau katolikoen arabera, Semea gizon egin zen (Jesukristo, eta ondorioz natura bi ditu, jainkozko natura eta giza natura. Nizeako I. kontzilioan ezarri zen doktrina hau (325. urtean), Hirutasuna berariaz aipatuz. Aldi berean, Arrioren kristautasuna, Semearen gizatasuna defendatzen zuena, baztertu zen, heterodoxotzat joaz. Hala ere, kristautasunaren lehen oinarri den Apostoluen Sinismena deituriko kredoan hiru pertsonak aipatzen dira, nahiz eta ez den beraien arteko erlazio zuzenik agertzen.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hirutasun Aldatu lotura Wikidatan


Erlijio Artikulu hau erlijioari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.