Ireki menu nagusia

Txinako historiografian, iparraldeko eta hegoaldeko dinastiak (txinera tradizionalez: 南北朝; pinyinez: Nánběicháo; Wade–Giles: Nan2pei3ch'ao2) Jin dinastiaren ondorengoa izan zen eta Sui dinastiaren aurrekaria. Garai hau batzuetan sei dinastien (220-589) azken arotzat hartzen dute.[1] Gerra zibil eta kaos politikoa nagusitu ziren arren, arteek eta teknologiak gora egin zuten. Gainera, sinizazioa eta budismoa iparraldetik eta hegoaldetik zabaldu ziren.

Iparraldeko eta hegoaldeko dinastiak
南北朝
420 – 589
Monarkia
Southern and Northern Dynasties 440 CE.png
440. urte inguruko egoera
Geografia
Kultura
Hizkuntza(k) Txinera klasiko
Erlijioa Taoismo, Konfuzianismo, Txinatar erlijioa
Historia
Aurrekoa
Flag of None.svgJin dinastia
Ondorengoa
Sui dinastiaFlag of None.svg

Eduki-taula

Dinastien zerrendaAldatu

Iparraldeko dinastiakAldatu

Hegoaldeko dinastiakAldatu

ErreferentziakAldatu

  1.   Gascoigne, Bamber (2003) The dynasties of China : a history (1. argitaraldia) New York: Carroll & Graf Publishers ISBN 978-0786712199 .

Ikus, gaineraAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Iparraldeko eta hegoaldeko dinastiak