Ireki menu nagusia

Adranodoro Sirakusakoa

Adranodoro (K.a. III. mendea) Hieron II.a Sirakusakoaren suhia zen, haren alaba Damaratarekin[1] ezkonduta zegoena. Hieronek hil baino lehenago, gizon hau izendatu zuen, beste hamalauen artean, erregea izango zen hamabost urteko Hieronimori kontseilua emateko. Adranodorok beste kontseilariak kanporatu zituen[2] beharrezkoak ez zirela esanez, honela Hieronimoren aholkulari nagusia bilakatu zen. Adronodorok adore eman zion Hieronimori aliantza Erromatik Kartagora aldatzeko[3] eta bera jarri zen harremanetan Hanibalekin[4]. Hieronimo errege gaztea, ustela eta lizunkoia zen, geroko historialari batzuek Erromako Heliogabalo enperadorearekin konparatu dute. Konspirazio batean hil zuten[5], 13 hilabeteko agintaldi eskas baten ondoren. Deinomenesek hura erail eta gero, Adranodorok irlaz eta zitadelaz jabetu zen boterea eskuratzeko, baina zailtasunak zirela eta, uzte zuen zuhurrago zela sirakusarrei amore ematea. Honen ondorioz, hiritarrek jeneral izendatu zuten. Hala ere, sirakusarrek hurari buruzko susmoak hartu zituzten. Adradororen laguna zen komediante batek, Ariston izenekoak, esan zuen Adranodorok esan ziola Temistorekin (Hieronimoren koinatua) saiatzen zirela boterea lortzea eta Kartagorekin aliantza ziurtatzeko hiriko Erromaren aldeko buruzagiak hiltzea[6]. Hiriko magistratuek agindu zuten Adradoros hiltzea, honela soldaduek harrapatu eta senatuan sartzean hil zuten K.a. 214an[7] [8]. Herria matxinatu zen eta justizia eskatu zuen Adranodororen erailketaz. Sopater soldaduak eta beste batzuek agerian utzi zituzten Adranadorosen asmo tiranikoak baita hau izan zela Hieronimoren jarrera txarraren bultzatzailea. Are gehiago, Adranodoro eta Temistoren konspirazioa hauen emazteek bultzatu zutela, Hieronen alabak eta bilobak. Emazteak eta Hieronen beste alaba bat hil zituzten herriko haserre bizia apaltzeko Sopaterrek areagotu zuena[9].

ErreferentziakAldatu

  1. Livio, XXIV, 22.8.
  2. Livio, XXIV, 4.
  3. Livio, XXIV, 5.
  4. Livio, Ab Urbe Condita Libri xxiv. 4-7, 21-25
  5. Livio, XXIV, 7.3-7.
  6. Arnold, Thomas (1843). History of Rome: From the end of the first to the end of the second Punic war. 3. London: Fellowes. pp. 268–276.
  7. Rollin, Charles (1879). The Ancient History of the Egyptians, Carthaginians, Assyrians, Babylonians, Medes and Persians, Macedonians and Grecians. 1. Belford, Clarke & Company. pp. 497–499.
  8. John Francis Lazenby (1998). Hannibal's War: A Military History of the Second Punic War. University of Oklahoma Press. pp. 103–. ISBN 978-0-8061-3004-0.
  9. Arnold, Thomas (1843): History of Rome: From the end of the first to the end of the second Punic war. 3. London: Fellowes. pp. 268–276.

Ikus, gaineraAldatu

Kanpo loturakAldatu

Aurrekoa Sirakusako tiranoa Ondorengoa
Hieronimo
K.a. 214-213
Hipokrates eta Epizide