1989ko 1 Formulako denboraldia

PalmaresaAldatu

Gidari txapelduna:   Alain Prost McLaren-Honda taldearekin

Talde txapelduna:   McLaren-Honda Prost eta Senna gidariekin


Denboraldiko podiumakAldatu

Noiz Sari Nagusia Irabazlea Bigarrena Hirugarrena
martxoak 26   Brasil   Nigel Mansell   Alain Prost   Mauricio Gugelmin
apirilak 23   San Marino   Ayrton Senna   Alain Prost   Alessandro Nannini
maiatzak 7   Monako   Ayrton Senna   Alain Prost   Stefano Modena
maiatzak 28   Mexiko   Ayrton Senna   Riccardo Patrese   Michele Alboreto
ekainak 4   Estatu B.   Alain Prost   Riccardo Patrese   Eddie Cheever
ekainak 18   Kanada   Thierry Boutsen   Riccardo Patrese   Andrea de Cesaris
uztailak 9   Frantzia   Alain Prost   Nigel Mansell   Riccardo Patrese
uztailak 16   Britania H.   Alain Prost   Nigel Mansell   Alessandro Nannini
uztailak 30   Alemania   Ayrton Senna   Alain Prost   Nigel Mansell
agorrilak 13   Hungaria   Nigel Mansell   Ayrton Senna   Thierry Boutsen
agorrilak 27   Belgika   Ayrton Senna   Alain Prost   Nigel Mansell
irailak 10   Italia   Alain Prost   Gerhard Berger   Thierry Boutsen
irailak 24   Portugal   Gerhard Berger   Alain Prost   Stefan Johansson
urriak 1   Espainia   Ayrton Senna   Gerhard Berger   Alain Prost
urriak 22   Japonia   Alessandro Nannini   Riccardo Patrese   Thierry Boutsen
azaroak 5   Australia   Thierry Boutsen   Alessandro Nannini   Riccardo Patrese
Munduko txapelketa 1989   Alain Prost   Ayrton Senna   Riccardo Patrese

Gidarien sailkapenaAldatu

  • 1.a - 76 puntu -   Alain Prost
  • 2.a - 60 puntu -   Ayrton Senna
  • 3.a - 40 puntu -   Riccardo Patrese
  • 4.a - 38 puntu -   Nigel Mansell
  • 5.a - 37 puntu -   Thierry Boutsen
  • 6.a - 32 puntu -   Alessandro Nannini
  • 7.a - 21 puntu -   Gerhard Berger
  • 8.a - 12 puntu -   Nelson Piquet
  • 9.a - 8 puntu -   Jean Alesi
  • 10.a - 7 puntu -   Derek Warwick
  • 11.a - 6 puntu -   Michele Alboreto
  • 12.a - 6 puntu -   Eddie Cheever
  • 13.a - 6 puntu -   Stefan Johansson
  • 14.a - 5 puntu -   Johnny Herbert
  • 15.a - 5 puntu -   Pierluigi Martini
  • 16.a - 4 puntu -   Mauricio Gugelmin
  • 17.a - 4 puntu -   Stefano Modena
  • 18.a - 4 puntu -   Andrea de Cesaris
  • 19.a - 4 puntu -   Alex Caffi
  • 20.a - 4 puntu -   Martin Brudle
  • 21.a - 3 puntu -   Christian Danner
  • 22.a - 3 puntu -   Satoru Nakajima
  • 23.a - 2 puntu -   René Arnoux
  • 24.a - 2 puntu -   Emmanuele Pirro
  • 25.a - 2 puntu -   Jonathan Palmer
  • 26.a - 1 puntu -   Gabriele Tarquini
  • 27.a - 1 puntu -   Olivier Grouillard
  • 28.a - 1 puntu -   Luis Perez-Sala
  • 29.a - 1 puntu -   Philippe Alliot

Taldeen sailkapenaAldatu

  • 1.a - 141 puntu -   McLaren-Honda (Prost eta Senna)
  • 2.a - 77 puntu -   Williams-Renault (Patrese eta Boutsen)
  • 2.a - 59 puntu -   Ferrari (Mansell et Berger)
  • 4.a - 39 puntu -   Benetton-Ford (Nannini, Herbert eta Pirro)
  • 5.a - 23 puntu -   Tyrrell-Ford (Alesi, Alboreto eta Palmer)
  • 6.a - 23 puntu -   Lotus-Judd (Piquet eta Nakajima)
  • 7.a - 13 puntu -   Arrows-Ford (Warwick eta Cheever)
  • 8.a - 8 puntu -   Dallara-Ford (De Cesaris eta Caffi)
  • 9.a - 8 puntu -   Brabham-Judd (Modena eta Brundle)
  • 10.a - 6 puntu -   Onyx-Ford (Johansson)
  • 11.a - 6 puntu -   Minardi-Ford (Martini eta Perez-Sala)
  • 12.a - 4 puntu -   March-Judd (Gugelmin)
  • 13.a - 3 puntu -   Rial-Ford (Danner)
  • 14.a - 3 puntu -   Ligier-Ford (Arnoux eta Grouillard)
  • 15.a - 1 puntu -   AGS-Ford (Tarquini)
  • 16.a - 1 puntu -   Lola-Lamborghini (Alliot)



Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau Kirolari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.