1982ko 1 Formulako denboraldia

PalmaresaAldatu

Gidari txapelduna:   Keke Rosberg Williams-Ford taldearekin

Talde txapelduna:   Ferrari Villeneuve, Pironi, Tambay eta Andretti gidariekin


Denboraldiko podiumakAldatu

Noiz Sari Nagusia Irabazlea Bigarrena Hirugarrena
urtarrilak 23   Hego Afrika   Alain Prost   Carlos Reutemann   René Arnoux
martxoak 21   Brasil   Alain Prost   John Watson   Nigel Mansell
apirilak 4   Long Beach   Niki Lauda   Keke Rosberg   Riccardo Patrese
apirilak 25   San Marino   Didier Pironi   Gilles Villeneuve   Michele Alboreto
maiatzak 9   Belgika   John Watson   Keke Rosberg   Eddie Cheever
maiatzak 23   Monako   Riccardo Patrese   Didier Pironi   Andrea de Cesaris
ekainak 6   Detroit   John Watson   Eddie Cheever   Didier Pironi
ekainak 13   Kanada   Nelson Piquet   Riccardo Patrese   John Watson
uztailak 3   Herbehereak   Didier Pironi   Nelson Piquet   Keke Rosberg
uztailak 18   Britania Handia   Niki Lauda   Didier Pironi   Patrick Tambay
uztailak 25   Frantzia   René Arnoux   Alain Prost   Didier Pironi
agorrilak 8   Alemania   Patrick Tambay   René Arnoux   Keke Rosberg
agorrilak 15   Austria   Elio de Angelis   Keke Rosberg   Jacques Laffite
agorrilak 29   Suitza     Keke Rosberg   Alain Prost   Niki Lauda
irailak 12   Italia   René Arnoux   Patrick Tambay   Mario Andretti
irailak 25   Las Vegas   Michele Alboreto   John Watson   Eddie Cheever
Munduko txapelketa 1982   Keke Rosberg   Didier Pironi   John Watson

Gidarien sailkapenaAldatu

  • 1.a - 44 puntu -   Keke Rosberg
  • 2.a - 39 puntu -   Didier Pironi
  • 3.a - 39 puntu -   John Watson
  • 4.a - 34 puntu -   Alain Prost
  • 5.a - 30 puntu -   Niki Lauda
  • 6.a - 28 puntu -   René Arnoux
  • 7.a - 25 puntu -   Patrick Tambay
  • 8.a - 25 puntu -   Michele Alboreto
  • 9.a - 23 puntu -   Elio de Angelis
  • 10.a - 21 puntu -   Riccardo Patrese
  • 11.a - 20 puntu -   Nelson Piquet
  • 12.a - 15 puntu -   Eddie Cheever
  • 13.a - 8 puntu -   Derek Daly
  • 14.a - 7 puntu -   Nigel Mansell
  • 15.a - 6 puntu -   Carlos Reutemann
  • 16.a - 6 puntu -   Gilles Villeneuve
  • 17.a - 5 puntu -   Andrea de Cesaris
  • 18.a - 5 puntu -   Jacques Laffite
  • 19.a - 4 puntu -   Mario Andretti
  • 20.a - 3 puntu -   Jean-Pierre Jarier
  • 21.a - 3 puntu -   Marc Surer
  • 22.a - 2 puntu -   Manfred Winkelhock
  • 23.a - 2 puntu -   Eliseo Salazar
  • 24.a - 2 puntu -   Bruno Giacomelli
  • 25.a - 2 puntu -   Mauro Baldi
  • 26.a - 1 puntu -   Chico Serra

Taldeen sailkapenaAldatu

  • 1.a - 74 puntu -   Ferrari (Villeneuve, Pironi, Tambay eta Andretti)
  • 2.a - 69 puntu -   McLaren-Ford (Watson eta Lauda)
  • 3.a - 62 puntu -   Renault (Prost eta Arnoux)
  • 4.a - 58 puntu -   Williams-Ford (Rosberg, Reutemann eta Daly)
  • 5.a - 41 puntu -   Brabham-Ford eta Brabham-BMW (Piquet eta Patrese)
  • 6.a - 30 puntu -   Lotus-Ford (De Angelis eta Mansell)
  • 7.a - 25 puntu -   Tyrrell-Ford (Alboreto)
  • 8.a - 20 puntu -   Ligier-Matra (Cheever eta Laffite)
  • 9.a - 7 puntu -   Alfa-Romeo (De Cesaris eta Giacomelli)
  • 10.a - 5 puntu -   Arrows-Ford (Surer eta Baldi)
  • 11.a - 4 puntu -   ATS-Ford (Winkelhock eta Salazar)
  • 12.a - 3 puntu -   Osella-Ford (Jarier)
  • 13.a - 1 puntu -   Fittipaldi-Ford (Serra)


Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau Kirolari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.