Lankide:Asierlega/Proba orria

Potentzia transformadoreaAldatu

Potentzia transformadoreen kontzeptu teorikoakAldatu

 
Transformadore txiki bat

Potentzia-transformadore derite potentzia-sistema elektrikoa osatzen duten atalen tentsio-mailak egokitzeko funtzioa duten makinei. Transformadoreak, oinarri-oinarrian, zirkuitu magnetiko bat eta bi haril elektriko ditu. Haril horietatik, bata haril primarioa da, hau da, transformadorea elikatzen duena (alde honetatik jasotzen du energia transformadoreak);bestea, berriz, haril sekundarioa da, hau da, kargara konektatzen dena (alde horretatik ematen du energia).

Bestalde, transformadore jasotzaileak daude: haietan, sarrerako tentsioa irteerakoa baino txikiagoa da; hau da, behe tentsioko aldea (BT) primarioa da, eta goi-tentsioko aldea (GT) sekundarioa. Aldiz, sarrerako tentsioa irteerakoa baino handiagoa denean, transformadorea erreduzitzailea da; beraz, GTko aldea primarioa da, eta BTko aldea berriz, sekundarioa[1].

Potentzia transformadoreen elementuakAldatu

Potentzia-transformadore baten oinarrizko egiturako elementuez gainera, honela sailka daitezke hura osatzen duten elementuak:

Atal aktiboakAldatu

Hor sartzen dira zirkuitu magnetikoa eta zirkuitu elektrikoa. Transformadorearen elementurik garrantzitsuenak dira, energia elektrikoa jasotzeko eta transmititzeko funtzioa baitute.

Sarrera/irteerako sistemaAldatu

Transformadorearen zirkuitu elektrikoa haren sarrerako eta irteerako linea elektrikoekin konektatzea ahalbidetzen du. Hauek dira osagai nagusiak: GTko borneak (isolagailu handiagoak eta sekzio txikiagoko eroaleak) eta BTko borneak (isolagailu txikiagoak eta sekzio handiagoko eroaleak).

Hozte sistemaAldatu

Transformadorearen funtzionamenduak galera batzuk eragiten ditu, eta galera horiek bero bihurtzen dira. Funtzionamendu-tenperatura muga onargarrien barruan mantenduko bada, ezinbestekoa da bero hori kanporatzea. Beroa kanporatzeko, bitarteko hauek erabiltzen dira: hozgarria (eskuarki, olio minerala), tanga edo upelaren azala, eta, zenbait kasutan, hozte-hegatsak eta/edo haizagailuak -aireari zirkularazteko eta beria kanporatzen laguntzeko-.

 
Transformadore estazioa. Bertan, GT-tik BT-ra pasarazten da energia elektrikoa

Babes sistemaAldatu

Hozgarria (espantsio-andela, sarrerako aire-iragazkia) kanpoko eragileetatik babesteko -haren propietateak narria ez ditzaten- eta transformadorea hozgarriaren hutsegiteetatik babesteko (Buchholz errelea). Babesgarri horietaz gainera, babes konbentzional elektrikoak ere izan ditzake transformadoreak, hala nola lurrera konektatzea, babes diferentziala eta abar.

Kontrol-sistemaAldatu

Transformadorearen egoerari buruzko informazioa izateko (hozgarriaren maila, termometroa, laginak hartzeko balbula eta abar) eta zehaztutako kondizioetan funtzionarazteko (tentsio -erreguladorea).

Transformadore monofasiko ideala hutseanAldatu

Transformadoreek nola funtzionatzen duten aztertzeko lehen urrats gisa, transformadore idealaren kasua aztertuko da. Esaten da transformadore bat ideala dela lau hipotesi hauek betetzen dituenean:

  • Zirkuitu magnetikoa ez dago aseta; hau da, B/H kurbak ez du asetasunik.
  • Zirkuitu magnetikoan ez dago burdinako galerarik, eta, horrenbestez, ez dago histerezi-ziklorik.
  • Transformadorearen harilek erresistentzia nulua dute; hau da, haren hariletan ez dago Joule efektuak eragindako galerarik.
  • Ez dago fluxu sakabanaturik. Sortzen den fluxu guztia zirkuitu magnetikotik bideratzen da.

Esaten da transformadore batek hutsean lan egiten duela bere primarioak elikatuta egonik ez duenean inolako kargarik konektatuta sekundarioan. Primarioan   tentsio sinusoidal bat aplikatzeak   fluxu batek zirkulatzea eragiten du, eta, Hopkinsonen legeari jarraituz, fluxu horrek, bere aldetik, primarioko espiretatik   intentsitate batek zirkulatzea eragiten du.

Egindako hipotesien ondrioz, ez dago ihes fluxurik, eta primarioan sortutako   fluxu guztia transformadorearen nukleo magnetikoan barrena dabil eta primarioko eta sekundarioko espiretan barrutik ixten da.

Primarioaren zirkuitu elektrikoari Kirchhoff-en bigarren legea aplikatuz, eta kontuan harturik, batetik, Lenzen legeak zer dioen eta, bestetik, jotzen dela espirek ez dutela erresistentziarik, adierazpen hau lortzen da:

 

Nomenklatura sinpletzearren, erabiliko dugun notazioa:

 
Berdintza horietatik ondorioztatzen denez, aplikatutako tentsioa sinusoidala bada, fluxua ere sinusoidala izango da. Elkarrekiko fluxuari balio hau esleituz:  hauek dira   eta   aldagaien adierazpenak:

 

 

Eta hauek dira haien balio efikazak:

 

 

Balio horien arteko zatidurak transformadorearen transformazio erlazioa zehazten du:

 

Egindako hipotesiak kontuan hartuz, magnitude guztiak sinusoidalak dira; ondorioz, aldiuneko baliotan adierazitako ekuazioak ekuazio bektorialen bitartez adieraz daitezke:

 

 

Transformadore erreala hutseanAldatu

Transformadore ideala izateko bete behar diren lau hipotesiak bertan behera utziz, transformadore erreala lortzen da. Haril sekundarioan ez dago sakabanatze edo ihes fluxurik, haren espiretan ez baitabil intentsitaterik.

Ihes fluxu hori dagoela kontuan hartuz -ondorioz, transformadore idealaren azken hipotesia bertan behera uzten da-, hau lortzen da:

 

 

Transformadore idealaren hirugarren hipotesia bertan behera utziz, eta zirkuitu primarioari Kirchhoff-en bigarren teorema aplikatuz, ekuazio hau lortzen da:   non R1 baita haril primarioaren erresistentzia.

Sakabanatze edo ihes fluxuak batez ere airetik zirkulatzen duenez, jo daiteke portaera lineala duela, eta, horrenbestez:

  non L1 baita autoindukzio-koefiziente konstante bat, hain zuzen ere ihes fluxuaren bide nagusia airea baita.

Transformadore idealaren lehenengo bi hipotesiak bertan behera uzten badira eta magnitudeen arteko ezarpen-segida kontuan hartzen bada, aplikatutako tentsio sinusoidal baten aurrean, fluxua sinusoidala izango da, eta hutseko intentsitatea berriz, histerezi-zikloaren eraginez, ez da sinusoidala izango. Errazago aztertu ahal izateko eta irudikapen bektoriala erabili ahal izateko, hutseko intentsitate erreala (ez sinusoidala) bi osagaiz osatutako   sinusoide baliokide batez ordezkatzen da:

 

Hau da bi osagai horien izendapena eta interpretazioa:

  • Intetsitate magnetizatzailea ( ): fluxu erabilgarria edo elkarrekiko fluxua sortzen du.
  • Galeren intentsitatea ( ): burdinako galerak justifikatzen ditu.

Nahiz eta transformadore idealean V1=E1 izan, R1-en eta X1-en gertatzen den tentsio erorketa dela eta, transformadore errealean berdintza hori ez da zehazki betetzen. Alabaina, tentsio erorketa hori oso txikia denez, hau betetzen dela esan daiteke:

 

Transformadore erreala kargapeanAldatu

Esaten da transformadore bat kargapean dagoela, bere primariotik elikatuta dagoelarik sekundarioan karga bat konektatua duenean. Kondizio horietan, intentsitate-zirkulazioa dago bai primarioan bai sekundarioan, eta, ondorioz, sakabanatze edo ihes fluxuak daude bi hariletan.

Lenzen legea zirkuitu sekundarioari aplikatuz, ikus daiteke haren hariletan ezartzen den zirkulazio-intentsitatearen noranzkoa eta intentsitate hori sortzen duen fluxu-aldaketa kontrakoak direla. Hori dela eta, sekundarioan sortutako indar magnetoeragilea primarioan sortutakoaren kontrakoa izango da, azken horrek zehazten baitu elkarrekiko fluxuaren zirkulazio noranzkoa. Haril bakoitzeko sakabanatze fluxuak haietan barrena dabiltzan intentsitateei bakarrik zor zaienez, primarioko sakabanatze fluxuak elkarrekiko fluxuaren noranzko berdina izango du, eta sekundarioko sakabanatze fluxuak, berriz, elkarrekiko fluxuarena ez bezalako noranzkoa izango du[2].

Horrenbestez, karga egoeran, hauek dira haril primarioan eta sekundarioan induzitutako indar elektroeragileen adierazpenak:

 

 

Kirchhoff-en bigarren teorema zirkuitu primarioan aplikatuz eta adierazpena garatuz:   eta aurreko ekuazioa bertan ordezkatuz eta garatuz:

 

Nomenklatura dela eta, elkarrekiko fluxuak eragindako tentsioari e1 izena emanez eta arestian garatutako transformadore idealaren kasuko prozedura berdina erabiliz, hau lortzen dugu:

 

Sekundarioko balioak primariora murrizteaAldatu

Transformadorearen portaera ordezkatuko duen zirkuitu elektriko bat lortzeko, transformadorearen aldeetariko bateko tenstioen, intentsitateen eta inpedantzien balioak transformatu behar dira. Hala egin behar da, transformadore errealean ez dagoelako jarraitutasun elektrikorik primarioaren eta sekundarioaren artean; izan ere, primarioa eta sekundarioa zirkuitu magnetikoak bakarrik lotzen ditu.

Primarioko eta sekundarioko tentsioen eta intentsitateen arteko erlazioak hauek dira:

 

 

Bi erlazio horietatik abiatuta, transformadorearen primarioko eta sekundarioko inpedantzien (edo erresistentzien edo erreaktantzien) arteko erlazioa lortzen da. Primarioko inpedantzia bat izango da primarioko tentsioen eta intentsitateen arteko erlazioaren emaitza, eta sekundarioo inpedantzia bat izango da sekindarioko tentsioen eta intentsitateen arteko erlazioaren emaitza, beraz:

 

Erlazio horietatik ondorioztatzen da, sekundarioko balioak primariora egokitzeko orduan:

  • Sekundarioko tentsioak primariora egokitzen direla tentsioen erlazioaz (a) biderkatuz.
  • Sekundarioko intentsitateak primariora egokitzen direla tentsioen erlazioaz (a) zatituz.
  • Sekundarioko inpedantziak primariora egokitzen direla tentsioen erlazioaren karratutaz (a2) biderkatuz.


Transformadorearen balio izendatuakAldatu

Transformadorearen diseinu balioak dira. Makina elektrikoek, oro har, eta transformadoreek bereziki, ezin dute edozein motatako kondizioetan funtzionatu. Mugako kondizio jakin batzuk jasateko proiektatu eta egin dira makina elektriko guztiak. Kondizio izendatu deritze, transformadoreak, teorian, denbora infinituan lan egin dezakeen kondizioei[3].

Kondizio izendatuek tentsio, intentsitate eta potentzia balio izendatu batzuk dakartzate berekin.

  • Tentsio izendatua da transformadoreak denbora mugagabean jasan dezakeen tentsioa. Transformadorea egiteko erabilitako isolatzaile elektrikoek eta transformadoreari asetasunean sartzen ez uzteko irizpideak zehazten dute, batik bat, tentsio izendatuaren balioa. Ondorioz, tentsio izendatuko balio bat dago transformadoreko haril bakoitzean.
  • Intentsitate izendatua da transformadoreko harilek era mugagabean jasan dezaketen intentsitatea. Harilak osatzen dituzten espiren sekzioari dago lotuta, batik bat, intentsitate izendatuaren balioa. Transformadoreko haril bakoitzak, primarioa edo sekundarioa izan, bere intentsitate izendatuko balioa du.

Kontuan harturik tentsioen eta intentsitateen artean zer erlazio dauden eta, orobat, zentzugabea del transformadore bat egitea primarioan eta sekundarioan kondizio izendatu ez baliokideak jasateko prestatutako harilekin, hau ondrioztatzen da:

 

Horrenbestez, transformadore monofasikoaren potentzia izendatua balio bakar bat da bai primarioarentzat bai sekundarioarentzat, eta, ondorioz, transformadoreak, osorik hartuta, balio bereizgarri hori du.

  zeinek baitira:

  • SN= Transformadorearen itxurazko potentzia izendatua.
  • V1N= Primarioko tentsio izendatua.
  • V2N= Sekundarioko tentsio izendatua.
  • I1N= Primarioko intentsitate izendatua.
  • I2N= Sekundarioko intentsitate izendatua.

Balio horiek transformadorearen beraren ezaugarrien plakan agertzen dira. Transformadoreak tentsio izendatuz elikatuta lan egiteko instalatu ohi da.

ErreferentziakAldatu

  1. Mazón, Javier. Makina elektrikoak: Oinarrizko kontzeptuak. ISBN 978-84-9860-698-0.
  2. Fraile Mora, J.. (2008). Máquinas eléctricas. .
  3. Enriquez Harper, G.. (2000). Curso de transformadores y motores de inducción. .

Ikus, gaineraAldatu