Literaturan, solilokioa pertsonaiak bere buruarekin hitz egiten duen hizketa da, bere irudipen eta sentimenduak azalduz. Bereizi egin behar dira monologoa eta solilokioa; hain zuzen ere, monologoan pertsonaiak publikoari zuzentzen zaio baina solilokioan pertsonaiak beretzat hitz egiten du, publikoak zer esaten duen entzuten duen arren.

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau literaturari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.