Schreiber musker

Schreiber muskerra (Lacerta schreiberi), lacertidae familiako muskerra da[1]. Iberiar penintsulako mendebaldean, tartean Euskal Herrian, bizi da.

Schreiber musker
Lacerta schreiberi.jpg
Iraute egoera

Ia galzorian (IUCN 3.1)
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaAnimalia
FilumaChordata
KlaseaReptilia
OrdenaSquamata
FamiliaLacertidae
GeneroaLacerta
Espeziea Lacerta schreiberi
Bedriaga, 1878
Banaketa mapa
Mapa Lacerta schreiberi.png

DeskribapenaAldatu

Buru motza eta lodia duen muskerra da. Animalia berdea da gainaldean eta horixka sabelaldean. Isatsa luzea du, gorputzaren luzeraren bikoitzekoa gutxi gora behera. Isatsak kolore arrea izan ohi du. Guztira 40 cm inguruko luzera hartzen du Schreiber muskerrak.

Ugalketa garaian arren burua eta lepoaldea oso urdinak bihurtzen dira. Emea ez da hain deigarria izaten, kolore berde-arrea izaten du eta alboetan orbain zuriak ateratzen zaizkio[2].

HabitataAldatu

Iberiar penintsularen iparraldeko eta mendebaldeko mendikateetan aurkitzen da, bai eta Erdialdeko Sisteman ere. Hariztietan eta pagadietan aurkitzen da, ibaiertzetatik gertu, hezetasuna maite baitu. Urtero 600 mm-ko prezipitazioa baino gehiago jasotzen duten eremuetan aurkitzen da. Ipar-mendebaldeko lurretan 1.500 metrotako altuera ikus daiteke eta Erdialdeko Sisteman 2.100 metrotan ere bai.

UgalketaAldatu

Udaberrian ugaltzen da, apirilaren eta ekainaren artean. 4-24 arrautza jartzen ditu eta udan zehar erruten ditu bi hilabetetan zehar.

ElikaduraAldatu

Intsektuak eta araknidoak jaten ditu batez ere; kakarraldoak, euliak, eltxoak, matxinsaltoak, armiarmak... Txori txikien edota muskerren arratzak ere jaten ditu tarteka. Uda amaieran fruita txikiak ere jaten ditu, masustak adibidez[3]. Animaliak ehizatzeko sprint motzak egiten ditu.

ErreferentziakAldatu

  1. Sá-Sousa, P., Marquez, R. & Pérez-Mellado, V. (2005) Lacerta schreiberi
  2. (Gaztelaniaz) «Lacerta schreiberi, Lagarto verdinegro» Naturaleza y turismo Noiz kontsultatua: 2021-02-10.
  3. «Reptiles de Valsaín - Lagarto verdinegro (Lacerta schreiberi)» www.montesdevalsain.es Noiz kontsultatua: 2021-02-10.

Ikus, gaineraAldatu