Saxofoi altua.

Saxofoia zurezko haize instrumentu konikoa da. Instrumentuaren gorputza kobre eta zink aleazio aldagarriz egina da. Honetan metal edo ebonitazko pieza bat ahokatzen da. Ahoko honek kainabera bakarra eusten du, klarinetearen moduan

Adolphe Sax musika-tresnagile belgikarrak patentatu zuen 1846an bere izena emonez. Metalezko instrumentuen indarra eta egurrezkoen ezaugarri akustikoak lortu nahi zuen. Hasieran armadako joaldi desberdinak egiteko maiz erabili zen jazz munduan arrakasta izugarri lortu baino lehen.

Bost tamainu nagusiak daude: sopranino, soprano, alto, tenor eta baritonoa, Si bemol edo Mi bemolean afinaturik. Bai goitik, bai azpitik beste tamainu batzuk topa daitezke inoiz edo behin. Instrumentu transpositorea da

Tutu konikoa mutur batean (kanpaia) zabaltzen da. Tutuak 20 tonu-zulo inguru ditu. Zuloak bi eskuko hatzamarrekin estaltzen dira kuxin-estalki batzuen laguntzaz horrela soinu desberdinak sortuz.

Soinu argi eta disdiratsua edota iluna eta leuna izan daiteke.

Saxofoijole ezagunakAldatu

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau musikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.