Ireki menu nagusia

Salvat Monho Laborde (Izturitze, Nafarroa Beherea, 1749ko abuztuaren 23a - Bardoze, Lapurdi, 1821eko ekainaren 4a) euskal idazlea izan zen.

Salvat Monho
Bizitza
Jaiotza Izturitze1749ko abuztuaren  23a
Herrialdea  Nafarroa Beherea, Euskal Herria
Heriotza Bardoze1821eko ekainaren  4a (71 urte)
Jarduerak
Jarduerak poeta, apaiz katolikoa eta idazlea
Literaturaren Zubitegiko fitxa 360

Eduki-taula

BizitzaAldatu

Frantziako Iraultza garaian Bardozeko erretorea izan zen, eta apaiz konstituzionala izan nahi ez zuelako atzerrira ihes egin zuen 1799an. Euskal Herrira itzuli zenean Ainhoako eta Irisarriko erretore izan zen. Olerki eta bertso ugari idatzi zituen, eliz girokoak eta satirikoak. 1972an Pierre Laffitek bildu eta argitaratu zituen Poèmes basques de Salvat Monho (1749-1821) liburuan.

Ainhoako apaiza, kultua berrezartzean, Irisarrira bideratu zuten 1806an. Mina jeneralaren kanpainan, Mina jeneralak Irisarriko herritarrei bakar ziezaien lortu zuen; izan ere, jenerala herritarrak zigortzeko prest zegoen tropei eraso egin zietelako.[1]

« Bakusek ez du trionpharik ez aldarrerik nahi

Gauza bat baizen ez dio manatzen gizonari
Garboski edan dezala urik gabe arnoa
Nahi badu bere ganik urrundu herioa.

Bizia laburzen bada tristezian egonez
Alegera gaiten bethi kolpe onak edanez
Biziaren luzatzeko bide seguragorik
Kausitzen ez denaz geroz dugun edan gogotik.

Sail on bati lothuz geroz ez bara biderditan
Pitxerrak hutsak badire bethe bitez berritan.
Gogotik gal arteraino gure nahigabeak
Eta goibeltzen gaituzten orhoitzapen tristeak.

Dugun edan berriz ere; bethi dut aditzea
Bien ondotik on dela hirurgarren kolpea
Oraino triste badire gure bihotz barrenak
Alegeratuko ditu menturaz laugarrenak.

»

LanakAldatu

ErreferentziakAldatu

Kanpo loturakAldatu