Pablo Larraín

Pablo Larrain Matte (Santiago, 1976ko abuztuaren 19a) txiletar zinegile (zuzendari, ekoizle eta gidoilari) bat da. 2013an Oscar Sarietan proposatua izan zen No filmagatik, 2015ean Urrezko Globo Sarietan El club filmagatik eta 2016an Neruda filmagatik. 2016an Jackie filma estreinatu zuen, Jacqueline Kennedy-ren ingurukoa zena.

Pablo Larraín
Pablo Larraín.jpg
Bizitza
Jaiotza Santiago1976ko abuztuaren 19a (44 urte)
Herrialdea  Txile
Familia
Aita Hernán Larraín
Ama Magdalena Matte
Ezkontidea(k) Antonia Zegers (en) Itzuli
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa University for the Arts, Sciences, and Communication (en) Itzuli
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak zinema zuzendaria, gidoilaria, zinema ekoizlea eta executive producer (en) Itzuli
IMDb nm1883257

BiografiaAldatu

Bere aita, Hernan Larrain, Sebastian Piñeraren (UDIko presidente ohia, alderdi ezkertiar kontserbadorea) bigarren gobernuko, justizia eta giza eskubideen ministroa da. Bere ama, Magdalena Matte, Sebastian Piñeraren lehenengo gobernuko etxebizitza eta hirigintzako ministra ohia izan zen. Gainera, ikus-entzunezko gradua ikasi zuen, Arte, Zientzia eta Komunikazio unibertsitatean (UNIACC)

Fabula enpresaren kide fundatzailea da. Enpresa honen zeregina zinema eta iragarkien garapena da eta proiektu anitzak egin ditu.

2005ean Fuga zuzendu zuen, bere lehendabiziko luzemetraia. Publikoarentzat 2006ko martxoan estreinatu zen eta zenbait jaialdietan sariak irabazi ostean, mundu mailako errekonozimendua lortu zuen. Nabarmentzekoak dira, Tiesteko Latinoamerikako Zine jaialdia, Malagakoa eta Kartagenakoa. Tony Manero eta Post Mortem zuzendu zituen hurrengo bi pelikulak izan ziren eta bere arrakasta finkatu zuen.

2011an Prófugos telesailarekin, telesailetako zuzendari gisa estreinatu zen.

No bere laugarren luzemetraia da eta bertan Gael García Bernalek publizista bat haragitzen du. Pubizista honek ezaren aldeko kanpaina garatzen du, 1988ko plebiszitoan. Plebiszito hortan biztanleriak, botoaren bitartez erabaki behar zuen Augusto Pinochet, estatu kolpea eman zuen diktatoreak burutzen zuen erregimen militarrarekin jarraitu nahi zuten edo ez. Pelikula hau Oscar Sarietarako aukeratuta izan zenez, Akademiako Sarietara nominatuta egon zen lehendabiziko pelikula txilenoan bilakatu zen.

El club, bere bosgarren filma, 2015eko otsailan estreinatu zuen Berlinalen. Jaialdian Zilarrezko Hartza lortu zuen epaielaren sariagatik. Pelikula hau kura talde batean zentratzen da, zeinak zeregin erreprobatorioak egiteagatik Eliza Katolikoak herri ezezagun bateko etxe batean izkutatuta dituen. Berlinaleko sariaz gain, Globos de Oro jaialdirako nominazio bat lortu zuen ingelez ez dagoen film onenen kategorian.

Bideoklipei dagokionez bere estreinaldia 2013. urtean izan zen, Electrodomésticos taldearen Se caiga el cielo diskaren parte den "Detrás del alma" abestiaren bideoklipa zuzendu zuelako. Hurrengo urtean, 2014ean, lehendabiziko aldiz opera bat zuzendu zuen, Leos Janácecken Katia Kabanova. Opera hau maiatzaren 2an estreinatu zen Santiagoko Antzerki Munizipalean.

2017an Larrainek ekoitzitako Una mujer fantástica filmeak Ingelesez besteko film onenaren Oscar Saria eskuratu zuen, Oscarra irabazten zuen lehen film txiletarra bihurtu zelarik. 2017 urtearen amaieran jakinarazi zen Larrainek thriller erlijiosoko Santa Maria telesaila zuzenduko zuela. Fox Networks Group Latin America eta Movistar+ España arduratuko dira ekoizpenaz.

Bizitza pertsonalaAldatu

Bere familia eskuindarra izan arren, bere lanak zineasta gisa ez dauka zerikusirik korronte politiko horrekin, baizik eta ziur dagoen antipinochetista jarrera batekin.

Bi seme- alaba dauzka, Juana (2008) eta Paskuala (2011). 2014ko amaieratik Antonia Zegers aktoreak eta Pablo Larrainek zuten maitasun harremana amaitu zen.

FilmografiaAldatu

ZuzendariAldatu

EkoizleAldatu


  Artikulu hau Txileko biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.