Ireki menu nagusia

Monique Wittig (Haut-Rhin, Alsazia, Frantzia, 1935eko uztailaren 13aTucson, Arizona, AEB, 2003ko urtarrilaren 3a)[1][2] frantziar idazlea eta teoriko feminista izan zen, lesbofeminismoari funtsezko ekarpena egin ziona. Generoaren eraikuntza sozialaz idatzi zuen, eta "kontratu heterosexuala" esapidea erabili zuen lehendabizikoz. Lehen nobela 1964an idatzi zuen, L'Opoponax. 1969an bigarrena etorri zen, Les Guérillères, lesbofeminismoan mugarri bat ezarri zuena.

Monique Wittig
Bizitza
Jaiotza Dannemarie1935eko uztailaren  13a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Tucson2003ko urtarrilaren  3a (67 urte)
Heriotza modua berezko heriotza: miokardio infartu akutua
Familia
Ezkontidea(k) Sande Zeig Itzuli
Anai-arrebak
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak saiakeragilea, eleberrigilea, filosofoa, unibertsitateko irakaslea, idazlea eta aktibista
Enplegatzailea(k) Arizonako Unibertsitatea
Lan nabarmenak L'Opoponax Itzuli
Les Guérillères Itzuli
The Lesbian Body Itzuli
The Straight Mind and Other Essays Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Gouines rouges Itzuli
Mugimendua Material feminisma Itzuli
Feminismo erradikala
radical lesbianisma Itzuli
www.moniquewittig.com

Eduki-taula

TeoriakAldatu

Wittigen teoriek lesbofeminismoaren oinarria osatu zuten. Teoria horiek postulatu feministetatik eratorriak dira —zehazki, postulatu feminista lesbianetatik—, eta gerora queer teoriak bere egin eta egokitu baditu ere, egiazki materialismo frantziarrean kokatzen dira. Izan ere, teoria lesbofeministaren arabera, sexuaren kategoria gizarte-eraikuntza bat da, ez aurrez zehazturiko kategoria natural edo biologiko bat, eta eraikuntza hori emakumeen eta gizonen arteko botere-harremanen ondorioz sortzen da; hau da, ez da sexuaren kategoria botere-harremana sorrarazten duena, ezpada alderantziz, botere-harremana da sexuen kategoriak zehazten dituena eta horien beharra daukana. Horregatik ulertzen dira gizonezkoak eta emakumezkoak klase gisa, eta ez talde biologiko legez; Wittigen ustez, emakumeak klase gisa definitzen dituena gizonekiko duten esklabotza-egoera da. Ildo horri jarraikiz, heterosexualitatea erregimen politiko bat legez ikusten du, mundua ulertu eta antolatzeko era bat, ez sexu-orientazio, sexu-lehenespen edo sexu-praktika gisa.

Bestalde, Wittigek hizkuntzaren funtzioa ere aztertzen du. Bere ustez, hizkuntzak boterearen bereizketa klasikoa iraunarazten du, eta betikotzen ditu, baita, bereizketa horretatik eratorritako definizio guztiak; hau da, hizkuntza eraikuntza maskulino hegemonikoaren esanetara dago, horren arabera sailkatzen da beste guztia.

Teoria horiek guztiak feminismo materialistaren jarraitzaile ziren beste hiru emakumerekin batera garatu zituen: Colette Guillaumin, Nicole-Claude-Mathieu eta Paola Tabet. 1970eko hamarkadan, hainbat artikulu argitaratu zituzten Nouvelles Questions Féministes aldizkarian.

Lan hautatuakAldatu

  • L'opoponax (1964)
  • L'Amant vert (1967)
  • Les Guérillères (1969)
  • Le Grand-Cric-Jules (1972)
  • Récréation (1972)
  • Dialogue pour les deux frères et la soeur (1972)
  • Le Corps lesbien (1973)
  • Brouillon pour un dictionnaire des amantes (1976)
  • La pensée straight (1980)
  • The point of view: universal or particular? (1983)
  • Virgile, non (1985)
  • Le Voyage sans fin (1985)
  • The Straight Mind (1992)
  • Paris-la-Politique (1999)

EuskarazAldatu

ErreferentziakAldatu

  1.   «Monique Wittig, 67, Feminist Writer, Dies» The New York Times 2003-1-12 .
  2.   Duchamp, L. Timmel (2003-1-25) «In Memoriam: Monique Wittig» Fantastic Metropolis .

Ikus, gaineraAldatu

Wikiesanetan badira aipuak, gai hau dutenak: Monique Wittig

Kanpo loturakAldatu