Kontzeju (Erdi Aroa)

Erdi Aroan, kontzejua Iberiar penintsulako kristau erresumetako toki bateko biztanle guztien batzarra zen, komunitatearentzat garrantzia zuten gaiak aztertzeko egiten zena.[1]

Hitza latinezko concilium hitzetik ekarria da, batzarra esan nahi duena.

Udalerriak sortu zirenean, kontzejuak 50-250 biztanleko herrietan besterik ez zuen iraun eta administrazio-entitate txiki hauek izendatzeko utzi zen[1].

Instituzio hau X. mendean Iberiar Penintsulako erresuma kristauetan, tartean Hego Euskal Herrian zeuden Nafarroako eta Gaztelako Erresumetan, jaio zen[2]. Luis García de Valdeavellano espainiar historialariaren esanetan, bisigodoen conventus publicus vicinorum batzarrean oinarrituta dago[3], baina Julio Valdeónek «Erdi Aroko berariazko sorkuntza» zela uste zuen. Kontzejuetan bildutako herritarrek epeka epeka autogobernu lortu eta jauntxoei bere dominus villae edo bere autoritateak hautatzeko eskubidea aldarrikatu zuten.

ErreferentziakAldatu

  1. a b «Kontzeju» Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa.
  2. García de Kortazar, José Ángel. (1988). La época medieval. in: Historia de España. 2 Madril: Alianza, 181 or. ISBN 84-206-9567-X..
  3. García de Valdeavellano, Luis. (1980). Historia de España (II): de los orígenes a la baja Edad Media. in: Alianza Universidad Textos. 23 Madril: Alianza ISBN 84-206-8993-9..

Kanpo estekakAldatu


  Artikulu hau historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.