Ireki menu nagusia

Juan Manuel Santos Calderón (xwan maˈnwel ˈsantos kaldeˈɾon ahoskatua; Bogota, Kolonbia, 1951ko abuztuaren 10a) politikari, ekonomista eta kazetari kolonbiarra da. 2010eko abuztuaren 7tik 2018ko abuztuaren 7ra Kolonbiako Errepublikako presidentea izan zen[1].

Juan Manuel Santos
Juan Manuel Santos in 2018.jpg
32. Kolonbiako presidentea

2010eko abuztuaren 7a - 2018ko abuztuaren 7a
Álvaro Uribe - Iván Duque Márquez Itzuli
Minister of Defense of Colombia Itzuli

2006ko uztailaren 19a - 2009ko maiatzaren 18a
Camilo Ospina Bernal Itzuli - Freddy Padilla de León Itzuli
Bizitza
Jaiotza Bogota1951ko abuztuaren 10a (68 urte)
Herrialdea  Kolonbia
Bizilekua Bogota
Talde etnikoa Kolonbiarra
Familia
Aita Enrique Santos Castillo
Ezkontidea(k) María Clemencia Rodríguez Múnera Itzuli  (1987 -
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa University of Kansas Itzuli
Tufts Unibertsitatea
The Fletcher School of Law and Diplomacy Itzuli
John F. Kennedy School of Government Itzuli
London School of Economics
Kansas State University Itzuli
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak politikaria, kazetaria, ekonomialaria eta abokatua
Jasotako sariak
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa katolizismoa
Alderdi politikoa Social Party of National Unity Itzuli
Kolonbiako Alderdi Liberala
IMDb nm4441006
juanmanuelsantos.com
Juan Manuel Santos Signature.svg

Zenbait urtez kazetaritzan aritu ondoren, politikan sartu zen. Kolonbiako Alderdi Liberalaren kide zela, César Gaviriaren gobernuko Kanpo Merkataritza ministroa eta Andrés Pastrana Arangoren gobernuko Ogasun eta Kreditu Publikoko ministroa izan zen. Álvaro Uribe presidentziara iritsi ondoren Santos Alderdi Liberaletik atera eta U-ren alderdiko sortzaileetako bat izan zen. 2006ko uztailetik 2009ko maiatzera arte Defentsa ministroa izan zen Uriberen gobernuan.

2012an gobernuak eta FARC gerrillak hasi zituzten bake elkarrizketak Habanan, eta elkarrizketek lau urtez iraun zuten. 2016ko abuztuan bi aldeek behin betiko su etena eman ondoren, irailaren 26an sinatu zuten bake akordioa Santosek berak eta Rodrigo Londoño Timochenkok, Cartagena de Indiasen. Astebete geroago, ordea, erreferendum bati deitutako Kolonbiako herritarrek ezezko botoa eman zioten akordioari, alde eskasarekin. Hala ere, abiatutako bake prozesuarengatik, urrian Juan Manuel Santosi Bakearen Nobel saria eman zioten.[2]

ErreferentziakAldatu

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Juan Manuel Santos  


  Artikulu hau Kolonbiako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.