Iparraldeko Alemaniar Konfederazioa

Iparraldeko Alemaniar Konfederazioa (alemanez: Norddeutscher Bund) 1867an hasi zen, Germaniar Konfederazioa desegin ondoren. Alemaniako iparraldeko 22 estatuk osatua, aldi baterako elkartze bat izan zen, soilik 1871n Alemaniar Inperioa aldarrikatu zuten arte iraun zuena.

Iparraldeko Alemaniar Konfederazioa
Norddeutscher Bund
1867 – 1871
Konfederazioa
Iparraldeko Alemaniar Konfederazioko bandera

Iparraldeko Alemaniar Konfederazioko armarria

North German Confederation 1870.svg
Iparraldeko Alemaniar Konfederazioa 1870 aldean
Geografia
HiriburuaBerlin
Kultura
Hizkuntza(k)Alemana
Beste batzuk:
Poloniera
Sorabiera
Polabera
Historia
Aurrekoa
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svgGermaniar Konfederazioa
Ondorengoa
Alemaniar InperioaFlag of Germany (1867–1919).svg

Germaniar Konfederazioa ez bezala, Iparraldeko Alemaniar Konfederazioa benetako estatua izan zen. Bere lurraldea, Maindik iparraldera zeuden Germaniar Konfederazioaren lurraldeek hartzen zuten, Prusiako ekialdeko lurraldeek eta Schleswigeko Dukerriak, baina Austria, Bavaria, Wurtemberg, Baden eta Hesseko Dukerri Handiaren hegoaldeko lurraldeak kanpo uzten zituen.

Hala ere, Alemaniako iparraldean prusiar boterea sendotu zuen eta Alemaniako hegoaldean prusiar kontrolaren oinarriak jarri zituen, Zollverein eta Bake-itun sekretuei esker (Austria-Prusia Gerraren amaieraren bezperan hegoaldeko estatuekin sinatu zituztenak).

Alemaniar Inperioa sortu ondoren existitzeari utzi zion arren, honen "oinarria" izan zen. Bere konstituzioak botere handiak ematen zizkion Kantzelari (Bismarck), Bundesrateko Presidentetzak (Prusia) izendatua izan zena. Hau kantzilerra Reichstagaren aurrean immunea zelako horrela izan zen eta, kantzilerrari Presidentearen eta herriaren arteko lotura bakarra izatea ahalbidetu zion. Hala ere, konstituzioa ez zen hain kontserbadorea: kantzilerrak aparatu militarraren gaineko boterea mantendu zuen (batez ere Gilen I.a ia irentsi zuen 1862an Prusian izandako Konstituzio Krisiaren esperientzia mingotsaren ondoren). Gainera, ez zuten Kantzilerrarekiko oposiziorik onartzen: 1860ko hamarkadan Bismarcken aurka agertu ziren zibilek debekatuta zuten kargu publikoetan aritzea.

Konfederazioaren kideakAldatu

Estatua Hiriburua
Erresumak (Königreiche)
  Prusia (Preußen)
(tartean Lauenburgo)
Berlin
  Saxonia (Sachsen) Dresden
Dukerri Handiak (Großherzogtümer)
  Hesse (Hessen / Hessen-Darmstadt)
(Goi Hesse baino ez)
Gießen, Darmstadt
  Mecklemburgo-Schwerin Schwerin
  Mecklemburgo-Strelitz Neustrelitz
  Oldenburg Oldenburg
  Saxonia-Weimar (Sachsen-Weimar-Eisenach) Weimar
Dukerriak (Herzogtümer)
  Anhalt Dessau
  Brunswick (Braunschweig) Brunswick
  Saxonia-Altenburg (Sachsen-Altenburg) Altenburg
  Saxonia-Coburg-Gotha (Sachsen-Coburg und Gotha) Coburg
  Saxonia-Meiningen (Sachsen-Meiningen) Meiningen
Printzerriak (Fürstentümer)
  Lippe Detmold
  Reuss-Gera Gera
  Reuss-Greiz Greiz
  Schaumburg-Lippe Bückeburg
  Schwarzburg-Rudolstadt Rudolstadt
  Schwarzburg-Sondershausen Sondershausen
  Waldeck-Pyrmont Arolsen
Hansako Hiri Askeak (Freie Hansestädte)
  Bremen
  Hanburgo
  Lübeckeko Hansar Hiria

Kanpo estekakAldatu



  Artikulu hau Alemaniako historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.