Intsumisioa lege jakin bat betetzeari uko egitea da, eta, zentzu hertsian, nahitaezko soldadutzari uko egitea.[1] Derrigorrezko zerbitzu militarrean parte hartzeari uko egiten diona intsumiso gisa definitu ohi dute, nahiz eta beste intsumisio modu batzuk ere badauden, hala nola, intsumisio fiskala, ezarritako osasun arauak betetzeko erresistentzia, eta abar.[2]

Estatubatuar Vietnamgo Gerraren aurkako intsumisoen aldeko protesta.

Intsumisioa desobedientzia zibilaren modu bat da, eta horren arrazoiak askotarikoak izan daitezke: filosofikoak, politikoak, bakezaleak, antimilitaristak, erlijiosoak, naturistak edo etikoak.

Intsumisio militarrak soldadutza derrigorrezkoa den herrialdeetan kartzela zigorrak suposatzen ditu. Herrialde horietako batzuetan badago ordezko gizarte-zerbitzu bat, non intsumiso askok batzuetan uko egiten dioten parte hartzeari. Hego Euskal Herrian eta Espainian, mugimendua oihartzun handia izan zuen Milaka gaztek ezetz esan zioten soldaduska egiteari, horietako askok intsumisioaren bidea hartuz. Ehunka gazte kartzelan sartu zituzten, eta hainbat euskal erakunde publikok euren sostengua aurkeztu zion mugimenduari.[3][4]

ErreferentziakAldatu

  1. Intsumisio. in: Euskaltzaindiaren Hiztegia..
  2. (Gaztelaniaz) «Derecho a no vacunarse: las vacunas a debate» Liberación AHORA 2012-3-5.
  3. Elizondo, Edurne. (2011). «EZ DUGU NAHI. Intsumisioaren ahotsak Euskal Herrian.» Berria (Txalaparta) . Noiz kontsultatua: 2020-03-09.
  4. Elizondo, Edurne. (2011). Ez dugu nahi. Intsumisioaren ahotsak Euskal Herrian.. Txalaparta ISBN 978-84-8136-624-2.

Kanpo estekakAldatu