Ireki menu nagusia

Frederiko I.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa

Frederiko I.a Hohenstaufengoa edo Frederiko I.a Bizargorria (1122 - 1190eko ekainaren 10a) 1152ko martxoaren 4ean Frankfurten Alemaniako errege hautatu eta Aachen koroatu zuten, 1154an Pavian Italiako errege koroatu zuten eta, amaitzeko, 1155eko ekainaren 18an Adrian IV.a aita santuak Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadore koroatu zuen. 1178ko ekainaren 30an Arlesen Borgoinako errege aldarrikatu zuten. Bizagorri ezizena (italieraz Barbarossa eta alemanieraz Rotbart) bere agindupeko Italiako iparraldeko hirietan ipini zioten, zinez bizar gorria baitzuen.

Frederiko I.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoa
Friedrich I. Barbarossa (Christian Siedentopf, 1847).jpg
Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea

1155 (gregoriar) - 1190-06-10 (gregoriar)
Erromatarren erregea


Suabiako dukea

Bizitza
Jaiotza Weingarten1122
Herrialdea  Alemania
Heriotza Silifke Itzuli eta Berdan River Itzuli1190eko ekainaren  17a (67/68 urte)
Hobiratze lekua Church of St Peter Itzuli
Heriotza modua istripua: itotzea
Familia
Aita Frederick II, Duke of Swabia
Ama Judith of Bavaria, Duchess of Swabia
Ezkontidea(k) Adelheid of Vohburg Itzuli
Beatriz Borgoinakoa
Seme-alabak
Anai-arrebak
Familia
Leinua Hohenstaufen etxea
Jarduerak
Jarduerak politikaria
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa katolizismoa
Artikulu hau enperadoreari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Frederiko I.a».

Bere errege aukeraketa aurretik, oinordekotzaz Suabiako dukea ere bazen (11471152, Frederiko III.a izenez). Hohenstaufen dinastiako Frederiko II.a dukearen semea zen. Bere ama Judith, Henrike IX. Bavariakoaren alaba zen, hortaz Frederiko Bizargorri Alemaniako bi sendi garrantzitsuetatik zetorren, horrek printze hautagai onargarria izateko sobera baldintza ematen zizkiolarik.

IstripuaAldatu

1190 Ekainaren 10ean, Frederiko I.a Bizargorria enperadorea Saleph ibaian jausi zen[1]. Zer gertatu zen zehazki ez dakigu eta hainbeste eztabaida daude gai honen inguruan. Historialari batzuen arabera bihotzekoa izan zuen. Frederikoren gizon batzuk ozpinean sartu zuten bere gorputza usteldu ez zedin.

Frederikoren heriotzak izua eta kaosa ekarri zion bere gudarosteari. Hain izan zen horrela non ia gudaroste osoa desegin baitzen. Honen ondorioz, jadanik musulmanen aurkako gurutzadan erdi konkistatuta zegoen Jerusalem kristauen eskuetan ez zen erori. Bakarrik 5.000 gudari heldu ziren Acrera, izatez gudaroste askoz handiagoa zen zati txiki bat. Bizargorriren semea, Henrike VI.a Suabiakoa gelditzen zen gudarostearen zatia Jerusalemera gidatu zuen bertan lurperatzeko intentzioarekin. Hala eta guztiz, ozpinak ez zuen Bizargorriren gorputza deskonposiziotik salbatu eta ondorioz Antiokiako Keparen Elizan lurperatu zuten bere [[haragia, bere hezurrak Tiroko katedralean eta bere bihotza eta barruko organoak Tarsusen.[2]

ErreferentziakAldatu

  1. Comyn, pg. 267
  2. Canduci, pg. 263

Kanpo loturakAldatu