Ireki menu nagusia

Françoise Dolto (Paris, Frantzia, 1908ko azaroaren 6a1988ko abuztuaren 25a) pediatra eta psikoanalista izan zen.

Françoise Dolto
Bizitza
Izen osoa Françoise Marette
Jaiotza Parisko 16. barrutia1908ko azaroaren  6a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Parisko 5. barrutia1988ko abuztuaren  25a (79 urte)
Hobiratze lekua Q42554963 Itzuli
Familia
Ezkontidea(k) Boris Dolto Itzuli
Seme-alabak
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa Parisko Medikuntza Eskola 1939) doctorate Itzuli
Hizkuntzak frantsesa
Ikaslea(k) Anne Ancelin Schützenberger
Jarduerak
Jarduerak psikoanalista, pediatra eta physician writerra Itzuli
www.dolto.fr/

Haurtzaroaren psikoanalisia ikertzeagatik ospetsua izan zen eta, Jacques Lacanekin batera, Pariseko Freudiar Eskolaren sortzailea.

BizitzaAldatu

Françoise Marette Frantzian jaio zen eta zazpi seme-alabaren artean laugarrena izan zen. Bere anaia, Jacques Marette posta eta telekomunikazio ministroa izan zen 1962tik 1967ra bitartean. Françoise senarraren abizenaz egin zen entzutetsu: Boris Dolto (1899–1981) Frantziako kinesiterapia aitzindarietako bat izan zen .

Bi seme-alaba izan zituen, Yvan-Chrysostome Dolto (1943–2008),ingeniari eta abeslaria eta Catherine Dolto (1946) Psikoanalista izan zena eta umeentzako zein gurasoentzako liburuak idatzi zituena.

EkarpenakAldatu

Haurtzaroaren Psikoanaliasian interes asko du eta bere tesia sostengatzen du.

Konsideratzen du haurrak duela "hizkuntza" handia, gizakia funtsagatik komunikatzailea izanez, jada, bere modua, komunikatzen du, gorputzarekin,ikasten dute ibiltzen lau hanketan, adibidez, mugitzen ikasten dutenean gurasoen askatasuna eukitzen dute eta independienteagoak hasten dira izaten.

Analizatzen ditu ume/gurasoak erlazioak, eta, bereziki, Ediporen konplexuaren eta lehen egunetatik aurrera aitaren paperaren garrantziaren jatorria ere. Aita bidez, haurrak ulertzen du hura, frustrazioa ekartzen duen eta indibidualizazioa baimentzen duena, dena bere amarentzat ez dela.

Bere analisia, hemendik aurrera, ohituretanerdiratu zen.

Bere proposamenen batek arraroak irudi dezakete, nola jaio den galdetzen duen haurrari, haren arabera, eman behar zaion azalpena bezala: (Bizi izateko zailtasuna) jaio nahi izan zenuelako. Hala ere, horrek hitzari banakoaren eraikuntzan ematen dion garrantzia erakusten du.

LanakAldatu

Egile emankorra izan zen. Haren ondarea ageri da era guztietako argitalpen ugaritan, hainbat hizkuntzatara itzuliak. Hona hemen Doltoren lan garrantzitsuenetariko batzuk:

  • Psychanalyse et pédiatrie (Doltoren Medikuntzako tesiaren testu argitaratua), éd. du Seuil (1971)
  • Le Cas Dominique, éd. du Seuil (1971)
  • L'Évangile au risque de la psychanalyse, éd. Jean-Pierre Délarge (1977) (Françoise Dolto, Gérard Sévérin filosofo, teologo eta psikoanalistak elkarrizketatua)
  • Au jeu du désir, éd. du Seuil (1981)
  • Séminaire de psychanalyse d’enfants (Louis Caldaguès lankide zuela), éd. du Seuil, Paris, 1982, ISBN 2-02-006274-7
  • Sexualité féminine, éd. Scarabée/A. M. Métailié (1982)
  • L'image inconsciente du corps, éd du Seuil (1984)
  • Séminaire de psychanalyse d’enfants (Jean-François de Sauverzac lankide zuela), Éditions du Seuil, Paris, 1985, ISBN 2-02-008980-7
  • Solitude, éd. Vertiges, Paris, (1985), ISBN 2-86896-026-X
  • La Cause des enfants, éd. Robert Laffont, Paris (1985), ISBN 2-221-04285-9
  • Enfances, Paris (1986)
  • Libido féminine, éd. Carrère, Paris (1987)
  • L'Enfant du miroir (Juan David Nasio lankide zuela), Éditions Rivages, Paris, 1987, ISBN 2-86930-056-5
  • La Cause des adolescents, éd. Robert Laffont (1988)
  • Quand les parents se séparent (Inès de Angelino lankide zuela), Éditions du Seuil, Paris, 1988,ISBN 2-02-010298-6
  • L'Échec scolaire, éd. Vertiges du Nord (1989)
  • Autoportrait d'une psychanalyste, éd. du Seuil, Paris (1989)
  • Paroles pour adolescents ou le complexe du homard, éd. Hatier (1989)
  • Lorsque l'enfant paraît, éd. du Seuil, Paris (1990)
  • Les Étapes majeures de l'enfance, éd. Gallimard (1994)
  • Les Chemins de l'éducation, éd. Gallimard (1994)
  • La Difficulté de vivre, éd. Gallimard, Paris (1995)
  • Tout est langage, éd. Gallimard, Paris (1994)
  • Le sentiment de soi : aux sources de l'image et du corps, éd. Gallimard (1997)
  • Le Féminin, éd. Gallimard (1998)
  • La vague et l'océan : séminaire sur les pulsions de mort (1970-1971), éd. Gallimard (2003)
  • Lettres de jeunesse : correspondance, 1913-1938, éd. Gallimard ; rev. et augm. (2003) ISBN 2-07-073261-4
  • Une vie de correspondances : 1938-1988, éd. Gallimard (2005) ISBN 2-07-074256-3
  • Une psychanalyste dans la cité. L'aventure de la Maison verte, éd. Gallimard (2009) ISBN 978-2-07-012257-8