Ireki menu nagusia

Filipina Karlota Prusiakoa

Filipina Karlota Prusiakoa (alemanez: Philippine Charlotte von Preußen; Berlin, 1716ko martxoaren 13 - Brunswick, 1801eko otsailaren 16) Hohenzollern leinuko printzesa bat izan zen eta ezkontzaz Brunswick-Wolfenbütteleko dukesa. Frederiko Gilen I.a Prusiakoaren eta Sofia Dorotea Hannoverkoaren laugarren umea zen, Jurgi I.a Erresuma Batukoaren biloba. Bere anai-arreben artean Frederiko II.a Handia, Suediako erregina Luisa Ulrika eta Gilemina printzesa zeuden. Hezkuntza handikoa, bere garaiko Ilustrazioaren adibideetako bat da.

Filipina Karlota Prusiakoa
Princess philippine charlotte of prussia.jpg
Bizitza
Jaiotza Berlin1716ko martxoaren 13a
Herrialdea  Alemania
Lehen hizkuntza alemana
Heriotza Brunswick1801eko otsailaren 16a (84 urte)
Hobiratze lekua Brunswickeko katedrala
Familia
Aita Frederick William I of Prussia
Ama Sofia Dorotea Hannoverkoa
Ezkontidea(k) Charles I, Duke of Brunswick-Wolfenbüttel Itzuli
Seme-alabak
Anai-arrebak
Familia
Leinua Hohenzollern dinastia
Hezkuntza
Hizkuntzak alemana
Jarduerak
Jarduerak musikagilea eta ezkontidea
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Luteranismoa

1733ko uztailaren 2an Karlos I.a Brunswick-Wolfenbüttelekoarekin ezkondu zen, Fernando Alberto II.aren seme nagusia. Karlos dukerriaren oinordekoa zen eta duke izendatu zuten bere aitaren heriotzarekin, 1735ean. Filipina Karlota dukesa ezkontidea izan zen. Ezkontza honekin batera Filipina Karlotaren anaia Karlosen arrebarekin ere ezkondu zen, Prusia eta Brunswicken arteko aliantza indartuz.

Filipinak Christian von Wolff filosofoarean frantsesezko idatziekin egin zuen lan. Johann Friedrich Wilhelm Jerusalem aholkulariaren laguntzarekin Alemaniako bizitza intelektuala oso gertutik jarraitu zuen. Salomon Gessner poetaren jarraitzailea, Friedrich Gottlieb Klopstockekin harreman pertsonala mantendu zuen. Gortean ere afariaren aurretik eta ondoren hizketaldiak antolatzen zituen, adituak gonbidatuz hitz egitera. Gortean operak eta dantzak ere antolatu zituzten.

1801eko otsailaren 16an hil zenean bere 4.000 liburuak Wolfenbüttel Liburutegiari eman zizkion.