Ireki menu nagusia

Eguzki-bela

Eguzkiaren irradiazioa biltzeko gailua, espazio-ontziak bultzatzeko balio dezakeena. Bultzada txikia bada ere, berean irauten du Eguzkiak ikusgai dirauen bitartean.
NASAk garatutako 20 metroko eguzki-bela baten prototipoa.

Eguzki-bela espazio zunda eta espaziontzientzako motorren erabilpenaren alternatiba edo gehigarria den propultsio sistema bat da. Eguzki-belek espaziontzietatik kanpo dauden iturriek sortu edo igorritako bulkadak bereganatzen dituzte, modu honetan espaziontziek ez dute eurekin batera motor edo erregairik garraiatu beharrik, espaziontziaren pisua nabarmenki arinduz, eta abiadura handiagoak hartzea ahalbideratuz. Bereganatzeko gai diren bulkada-iturrien arabera, motorrak bi multzo handietan sailka daitezke:

  • Plasma-belak, bela fotonikoak ez bezala, bulkada eragiteko eguzki-haizearen plasma bereganatu dezaketen eremu elektriko edo magnetikoakak sor ditzazketen sareez osatuak daude. Sortzen duten eremuaren arabera, bela hauek bela-magnetiko edo bela-elektriko izendapena hartzen dute.

Eguzki-belek eskeintzen duten potentzia eskasa dela eta, metodo honekin propultsatuak diren espaziontziak espaziora ohiko suziri baten bidez jaurti behar dira. Jada atmosferatik kanpo daudela, bere azelerazioa oso geldoa da, bere abiadura 100 km/h-ko areagotzeko egun osoa iraun dezaketelarik. Halere, suziriek ez bezala, bulkada bela batengan etenaldiekin burutzen da, ondorioz denboraren poderioz belek gaur egungo zurrusta-propultsio bidezko sistemek baino abiadura askoz ere handiagoak lor ditzazkete.

Eguzki-belen garapena nahiko berria da, eta gaur egun arte IKAROS zunda bakarrik lortu da arrakastaz jaurtitzea, partzialki metodo honekin propultsatua, baina XXI. mendearen hasieran espazio-agentziak teknologia honen garapenean diardute. Eguzki-belei buruz "egunen batean izarretara eraman gaitzakeen teknologia ezagun bakarra" dela esan izan da.