Diana (mitologia)

Erromatar mitologian, Diana[1] (latinez djana ahoskatua) ehizaren jainkosa zen, naturaren babeslea. Greziar mitologian, haren baliokidea Artemisa da.

Diana (mitologia)
Antzinako Erromako erlijioa
Meister der Schule von Fontainebleau 001.jpg
Ezaugarriak
Sexuaemakumezkoa
BaliokideakArtemisa, Selene eta Moon (en) Itzuli
OgibideaEhiztaria eta arkularia
Familia
AitaJupiter
AmaLatona (en) Itzuli
Seme-alabakKupido
Anai-arrebakApollo in Roman mythology (en) Itzuli

Hasieran, ehizaren jainkosa izan zen, lurralde eta animalia basatiekin erlazionatua. Geroago, Selene ordezkatu zuen, eta kastitateren ikur ere bilakatu zen. Poesian, haren indarra, liraintasun atletikoa, edertasuna eta ehizarako dohainak goraipatzen ziren.

Praktikan, hirutasun bat osatzen zuen Egeria uretako ninfarekin eta Virvio basoetako jainkoarekin.

Jupiterren eta Latonaren alaba zen, eta bere anaia Apolo baino lehen jaio zen. Bere ama erdi-minetan ikusi zuenean, haurgintzarako beldurrak hartu zuen, eta aitari eskatu zion birjinitateari eusteko baimena ematea, bere ahizpa Minervari bezala. Horregatik, Apoloren orakuluan, bi jainkosa horiei «birjina zuriak» izena eman zitzaien.

Jupiterrek arkua eta geziak eman zizkion, eta basoetako erregina bihurtu. Diana zorrotza eta ankerra zen. Begiko ez zituenei uztak suntsitzen zizkien, abereak sarraskitu, epidemiak sorrarazi eta seme-alabak hiltzen zizkien.

Diana abuztuaren 11n gurtzen zen. Erromatarrek jantzi grekoekin irudikatzen zuten, askotan aldamenean orein bat zuela. Ilargi-erdiko koroa ere izaten zuen, jainkosen adierazgarri nagusia.

IrudiakAldatu

ErreferentziakAldatu

Kanpo estekakAldatu

  Artikulu hau mitologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.