Ireki menu nagusia

Borrero

heriotza-zigorra burutzen duen pertsona
Léonora Doriren hilarazteaː borreroak burua moztu zion (1617).

Borreroa ("bourreau" frantses hitzetik),[1] espetxeratuei heriotza zigor edo zegozkion zigorrak aplikatzen zituen pertsona zen. Zigorra zuzenbide zibilaren, militarraren edo eliza zuzenbidearen ondorioa izaten zen. Kultura askotan pertsona hori profesionala zen eta, gainera, funtzionarioa. Oso ohikoa zen, bestetik, kargua aitarengandik semearengana pasatzea. Borreroek gizartean oso ospe txarra izaten zuten eta, horren ondorioz, borrero-familien arteko ezkontzak ere ohikoak izaten ziren. Esaterako, Frantzian, Samson-darrak ezagunak izan ziren.

Eduki-taula

Borrero ezagunakAldatu

Historian zehar, borrero batzuen izenak geratu dira. Adibidez:

  • Marcel Chevalier Frantzian, azken gilotinaren borreroa.
  • Mastro Tita.
  • John C. Woods (1911-1950) eta José Malta, Nuremberg-en naziak exekutatu zituztenak.
  • Albert Pierrepoint (1905-1992), Erresuma Batuko borrero ospetsua.
  • Gregorio Mayoral, Sakamantekas eta Michele Angiolillo hil zituen borreroa.
 
John C. Woods borreroa.

Euskal Herriko borrero saga batAldatu

Euskal Herriko hainbat herritan, borreroari merino txikia izena eman zaio. Hori da Markinaren kasua: han bazen merino txikien leinu bat, Akoda etxekoa. Akoda Iturreta auzoan zegoen eta Markinako artxiboko dokumentuetan azaltzen denez, 1512an bertan bizi zen familiak borrero lanak betetzen zituen, aitak semeari ofizioa pasatuz. Juan Akoda, baina, itsu geratu zen. Ordezko gisa Juan Amoroto proposatu zuten herrikideek eta, karguarekin batera, Akodako etxea jaso zuen. Gaur egun baserri hori erabat normala da.[2]

ErreferentziakAldatu

  1. http://hiztegiak.elhuyar.eus/eu/borrero
  2. www.argia.eus/argia-astekaria/2031/borreroa-herritarrek-gorrotatutako-funtzionarioa

Kanpo loturakAldatu