«Pedro Calderón de la Barca»: berrikuspenen arteko aldeak

 
Bere garaian lortu zuen ospe handia, harrigarria bada ere, bere obraren oinarrian konplexutasun teologiko-filosofikoa kontuan hartuz gero. Eragina handia izan zuen [[Johann_Wolfgang_von_Goethe|Goetherengan]], batik bat, bere Fauston. Alemaniako [[erromantizismo]]an eta ondorengo [[idealismo]] filosofikoan eragiten du, [[Arthur_Schopenhauer|Shopenhauer]], [[Georg_Wilhelm_Friedrich_Hegel|Hegel]] edo [[Richard_Wagner|Wagnerrek]] aipatu egiten dute.<ref>{{es}}Trías, Eugenio.- ''Calderón de la Barca''. Barcelona: Omega, 2001. 21 orr. </ref>. Nabarmena da onirikoa duen garrantzia bere obran. Monarkiaren defentsa, kontrarreforma eta ohorea dira bere obra dramatikoaren ezaugarri. Ohorea norbanakoaren duintasunarekin lotzen da, bere buruarekiko eta, oro har, gizabanakoarekiko errespetuarekin, bere askatasunarekin, (erabakitzeko gaitasun askearen zentzuan ulertuta, ez askatasun politikoaren zentzuan, noski). Ohorean, hain zuzen, gordetzen da gizabanakoaren azken hesia, aginte monarkikoaren bidegabekerien aurrean bere lanen ikuspegian.<ref> {{es}} Pérez-Magallón, Jesús (2010); 63 orr.</ref>. XIX mendean eraiki zen Calderoenen obraren eskuin politikarekin lotura hautsiezina, [[Marcelino Menendez Pelayo]]ren pentsamenduaren eraginarekin. Horrekin, korronte kontserbadore batek, espainiar nazionalitatearen, erlijio katolikoaren eta monarkia erreakzionarioaren multzoa eta lan calderoniarraren arteko identifikazioa eta jabetzea gertatu ziren. <ref> {{es}} Pérez-Magallón, Jesús (2010); 283-305 orr.</ref>.
[[Federico García Lorca]]k, [[La_Barraca_(antzerki_taldea)|'' La Barraca '' ]] konpainiako zuzendari artistiko gisa, Auto sakramentalak eta ''[[Bizitza amets]]'' sartu zuenzituen antzeztu beharreko obren errepertorioan, eta horrek kritikak sortuko ditu, bai eskuinetik, bai ezker politikotik, XX. mendean Calderoni buruz egin den irakurketa demagogikoa islatzen duten erreakzioekin. Eskuineko erreakzio bortitza antzezpena boikotatzeraino iritsi zen, 1932ko uztailaren 13an Sorian, klasikoarenantzezpena jabetzaeteten ideologikoaeta kenduaikasle sentitzenantzezleei zutelakoharriak botatzen. <ref>{{es}} Gibson, Ian .- ‘’ Vida, pasión y muerte de Federico García Lorca: 1898-1936’’. Barcelona: Plaza y Janés, 1998. orr. 386-398 </ref>. Nolabait, klasikoaren jabetza ideologikoa kendua sentitzen zuten.
[[Espainiako_Gerra_Zibila|Espainiako gerra zibilean]] eta berrogeiko hamarkadan, [[Luis Escobar Kirkpatrick]] funtsezkoa izan zen [[Ofentsiba_Nazional-Sindikalistako_Batzordeen_Espainiako_Falangea|Falangeak]] eta ondoren [[frankismo]]ak Calderonen figura bereganatzeko prozesuan, orduko antzerkigintzan. <ref> {{es}} Pérez-Magallón, Jesús (2010); 332-347 orr.</ref>.
 
2.051

edits