«Lankide:Aratzmanci/Proba orria»: berrikuspenen arteko aldeak

 
=== '''Sarrera eta oinarrizko hipotesiak''' ===
Bihurdura da momentu bat elementu konstruktibo edo prisma mekaniko baten ardatz longitudinalean, momentu bat aplikatzen denean (esate baterako, dimentsio bat beste bietan nagusi den ardatzak edo elementuak, hala ere, hainbat egoeratan aurki daiteke), sortzen den barne-erreakzioa. Indar horiek dira pieza bat bere ardatzaardatz zentraletatik bihurtzeko joera ematen duenak, [[tentsio zorrotzak]] sortuz.
 
Bihurduraren teoria garatzean, hipotesi ugari aplikatzen dira arazoaarazo neurrihandi batean sinplifikatzen duenamurrizteko, irtenbide analitiko errazak lortuz,erabilitako. Erabilitako hipotesiak jarraian aipatzen dira:
 
* Atal zirkularrak, zirkularrakzirkularra geratzen dira bihurritu ondoren.
 
* Atal lauak mantendu egiten dira eta ez dira goraipatzenkopatzen.
 
* Ardatz solidoatrinko ardatzaren perpendikularra den bihurdura -momentuak jasaten ditu.
 
* AhaleginakEsfortzuak ez dute proportzionaltasunaren muga gainditzen.
 
* Zuhaitz zirkularretan, ahaleginaesfortzu ez da zati berdinean banatzen.
 
Elementu baten inguruan bihurdura dagoenean, formaren aldaketa eragiten du, baina ez luzeraluzeraren aldaketa. Forma aldaketa hauhoni gamma angelua edo distortsio angelua izendatzen da.
 
Distortsio angelua, aplikatutako bihurdura momentuarekin , ardatz zirkularraren geometriarekin (barraren luzera eta haren sekzio inertziaren unemomentu polarra) eta material horren araberakoarekinegindako materialarekin (modulu zorrotzaren gogortasuna) lotuta dago.
 
=== '''Bihurduraren formulak ondorioztatu''' ===
 
Zuntz bat zuhaitzaren ardatzetik ρ distantziara jotzen bada, zuntzak θ angelua biratuko du, lehen ezarritako oinarrizko hipotesiak kontuan hartuta, DE deformazio tangentziala gertatzen da.
 
Zuntz batbatek zuhaitzaren ardatzetik ρ distantziara jotzen badabadu, zuntzak θ angelua biratuko du,. lehenLehen ezarritako oinarrizko hipotesiak kontuan hartuta, DE deformazio tangentziala gertatzen da.
 
<math>\delta s=DE=\theta \rho</math>
<math display="block">\tau= G \gamma=\frac{G\theta }{L} \rho</math>
 
Aurreko adierazpena normalean bateragarritasun ekuazio gisa ezagutzen da, adierazitako ahaleginakesfortzuak deformazio elastikoekin bateragarriak baitira.
 
MN sekzioaren eremu diferentzial elementubaten batekazalera, indar gogorra aurkezten du honegatik emandakoa:
 
<math>dP= \tau dA </math>
 
Indar honekhoni T-k ematen duen bihurribihurdune unearimomentuari aurka egingo dio.
 
Oreka estatikoa kontuan hartuta, honako harremana lortzen da.:
 
<math>T= </math><math>\int \rho dP = \int \rho(\tau dA)</math>
 
ς goian aurkitutako balioaren ordez ordezkatzenaldatzen bada, hau lortzen da:
 
<math>T= \frac{G\theta }{L}</math><math>\int \rho^2 dA</math>
 
Inertziaren une polarra T bezala definitzen da, beraz, aurreko ekuazioan ordezkatzen bada, hau lortuko da:
 
<math>T= \frac{G\theta }{L}J</math>
 
Edo beste eranera batean:
 
<math>\theta=\frac{TL }{GJ} </math>
<math>\tau =\frac{T\rho }{J} </math>
 
Zorrotzaren gogortasuna andienahandiena ρ, hau da, gogortasuna neurtzen den erradioa, ardatzaren erradioaren berdina denean lortzen da.
 
<math>\tau max=\frac{T r }{J} </math>
 
=== InertiakoInertziako momentu polarra ===
Eremu baten inertzia -momentua ardatz polarraren aldean, J inertzia momentu polarra, inertzia uneen baturaren parekoa da. , eremukoEremuko planoan jasota eta ardatz polarrean sartuta.
 
Atal osorako eta atal zulorako, inertziaren unea zehazten da espresio hauekin:
 
=== Potentzi transmisioa ===
Aplikazio askotan ardatzak energia transmititzeko erabiltzen dira.Transmitutako, transmititutako potentzia lortzen dugu ardatzak biratzen duen abiadura angeluarraren konstantearentzako momentu konstantearen produktuari esker lortzen dugu.
 
<math>P=T \omega </math>
 
Abiadura angeluarra erradian zatiradian segundotan neurtzen da. Ardatza f maiztasunez biratzen badu, momentua izango da:
 
<math>P=T 2 \pi f </math>
 
Beraz, transmititutako bihurritze -unea honela adieraz daiteke:
 
<math>T=\frac{P }{2 \pi f} </math>
12

edits