«Momo (eleberria)»: berrikuspenen arteko aldeak

Momo [[Erroma]] kanpoaldeko [[anfiteatro]] suntsitu batean bizi den neskatxa [[Zurtz|umezurtz]] bat da. Oso lagunkoia da, hitz gutxikoa eta entzule ona, entzute hutsarekin bere lagunen arazoak identifikatzen baititu, eta haiei ohartarazi arazo horien soluzioez. Nahiz eta baliabide gutxiko neska izan, pozik bizi da lagun asko dituelako eta ez dagoelako inoiz bakarrik. Grisezko gizonek etsai nagusitzat daukate. Umea izanik, denbora galtzeko sentsazio hori inoiz ez dute sentitzen haurrek: Momo [[protagonista]] horrelakoa eta izaera berezikoa izanik, grisezko gizonak horren beldur egoten dira eleberrian, ez baitute inor egoterik nahi euren eredu [[kontsumismo|kontsumista]] hartatik kanpo, bera dagoen bezala.
 
Momo grisezko gizonen etsai nagusi bilakatzen da, umeek ez baitute denboraren eta negozioen pertzepziorik, batez ere Momok. Hark, denbora galaraztenematen diobaitu gizaki ororijendearekin, haien arazoak entzuten baititu eta horrek berarekin dakar denbora luzea igarotzea, hain zuzen ere, grisezko gizonei komeni ez zaiena.
 
Momo argia eta ausarta ere bada, Casiopea [[dortoka]]ren laguntzarekin grisezko gizonen diktadura amaitzen saiatzen delako, denboraren iturburura joan eta gizaki orori galdutako denbora guztia itzuliz akabatuko duelarik grisezko gizonekin.
3.259

edits