«Bankuaren gerra»: berrikuspenen arteko aldeak

t
Orduan, Bankuak (Biddle buru zuela) uko egin zion agintari publikoei bere dokumentuak eta erregistroak auditatu eta aztertzen uzteari, baita Washingtonen ikerketa batzordearen aurrean deklaratzeari ere.<ref name="Still, 01:09'49">Still, 01:09'49"</ref> 1834rako, Bankuaren patua erabakita zegoela zirudien. 1835ean, Jacksonek gobernuaren kanpo zorra kitatzea lortu zuen (1835eko urtarrilaren 8a),<ref name="Meacham, 298. or.">Meacham, 298. or.</ref> harrezkero Estatu Batuetako gobernu batek inoiz ez lortutakoa.<ref name="Still, 01:10'12">Still, 01:10'12"</ref>
 
Aldiz, astebete batzuk geroago, 1835eko urtarrilaren 30ean, Richard Lawrence ingelesak Jacksonen kontrako hilketa ahalegina egin zuen. Erotzat jo eta eroetxe batean sartu zuten denbora batez.<ref name="Meacham, 298, 300. or.">Meacham, 298, 300. or.</ref> Behin askatuta, ordea, lagunei aho beroaldi batean adierazi zien Europako gizon boteretsuek babesten zutela.
 
Biddle indarra galtzen hasi zen betiko, iruzurragatik auzipetua ere izan zen, eta errugabetzat hartua; nolanahi ere, beste auzi zibiletan harrapatuta segitu zuen. Dena den, 1836an, Bigarren Bankuak Estatu Batuetako banku zentral izateari utzi zion,<ref name="Still, 01:11'16">Still, 01:11'16"</ref> eta Estatu Batuetako ondasun publikoak estatuetako bankuetan gorde ziren.
 
==Ondorioak==